تبليغاتX
بیر گون گولر آذربایجان

سناریوی شکنجه فعالان آذربایجانی جهت گرفتن اعترافات دروغین

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

تازه ترين گزارشها از شهرهای آذربایجان حكايت از آن دارد که فعالان مدنی، روزنامه نگاران ، دانشجویان و مدافعان هویت آذربایجانی در چند ماه اخیر زیر فشاری فزاینده قرار گرفته‌اند.

یازده تن از فعالان اجتماعی و مدنی ترک در شهرهای تبریز و اردبیل که سال جاری بازداشت و به قید وثیقه آزاد شده بودند به  زندانهای طویل المدت توام با تبعید محکوم شدند. ۸ تن از این محکومان، دانشجو هستند.

فعالان مدنی و حقوق بشری معتقدند: «جمهوری اسلامی ایران سعی دارد با سرکوب فعالین آذربایجانی جلوی مطرح شدن خواسته های آنها شامل تحصیل به زبان مادری و رفع تبعیضهای فرهنگی و اقتصادی در حق مناطق ترک نشین ، را در سطح جامعه آذربایجان بگیرد و از این طربق مانع توده ای شدن خواستهای حرکت درجامعه آذربایجان و افزایش خودآگاهی ملی بین ترکها در ایران شود».

آنها می افزایند: «با اینکه ما در سه سال گذشته شاهد افزایش فشار و برخوردها در تمامی شهرهای آذربابجان بودیم اما هم اکنون این نوع برخوردها بی سابقه بوده است به گونه ای که ما شاهد صدور احکام سنگین و شکنجه های وحشتناک  فعالینی هستیم که تمامی خواسته های ملیشان  را به شیوه ای کاملا مدنی و مسالمت آمیز پیگیری می کنند و پروژه سرکوب حرکت ملی و مدنی آذربایجان با وقایع چند ماه اخیر وارد فاز جدید خود شده است».

در شهر اردبیل منابع موثق خبر می دهند رامین و ابراهیم صادقی دو فعال فرهنگی از روز پنجشنبه ۱۷ بهمن ۸۷ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و هنوز امکان تماس با وکیل و خانواده را نداشته اند، بنابر گزارش های منتشره  آنها برای «اعتراف کردن» به اتهامات از پيش آماده شده، تحت انواع شکنجه ها شامل شوک الکتریکی از نواحی حساس بدن، ضرب و شتم شدید، بی خوابی، ايجاد آلودگی صوتی برای ساعتها، توهين و تحقير کلامی و حتی جلوگيری از استفاده از دستشويی قرار گرفته اند.

فعالان اردبیلی می گویند: « در چند ماه اخیر شیوه بازداشت خودسرانه و نحوه بازجويی ها به نحويست که آنها تحت شکنجه جسمی و روحی به اعمال انجام نشده اعتراف کنند و بازجويان مطابق سناريوی از پيش نوشته شده  ضمن القا موارد مختلف سعی در وادار کردن فعالان به پذيرش مسئوليت اعمالی کنند که به آنان نسبت می دهند ».

شعبه یک دادگاه انقلاب اردبیل در هفته های گذشته طی محاکمه ای غيرعلني برای شش فعال مدنی که در بین آنها سه دانشجو و یک روزنامه نگار نیز دیده می شود،حکم پنج سال حبس توام با تبعید صادر نمود.

طبق حکم صادره ، اتهام این فعالین " تشکیل گروه غیر قانونی جهت برهم زدن امنیت ملی" عنوان شده است و جهت تامین امنیت استان باید مدت حبس پنج ساله خود را در زندانهای شهرهای زاهدان، کرمان، هرمزگان، بجنورد، سمنان و همدان طی کنند.

از موارد قابل توجه در حکم صادره ، اشاره به گروه غیر قانونی"چنلی بئل" و "حرکت ملی آذربایجان" است و این از مواردی است که اعتراض و  انتقاد فعالان حقوق مدنی و حقوق بشری آذربایجانی را بر انگیخته است. آنها عنوان می کنند : «گروهی به این نامها وجود نداشته و "چنلی بئل" نام مغازه عباس لسانی فعال سرشناس آذربایجانی در اردبیل بوده و "حرکت ملی آذربایجان" نیز به جنبشی  اجتماعی اطلاق می گردد که در پی احقاق حقوق آذربایجانیها شکل است و حرکت ملی آذربایجان را فاقد شناسه های حزبی می دانند و عنوان کردن چنین اتهامهایی از طرف دادگاههای انقلاب را اقدامی با انگيزه سياسی و در راستای پروژه سرکوب حرکت مدنی آذربایجان توصیف می کنند».

عسگر اکبرزاده، رحیم غلامی، ودود سعادتی، بهروز علیزاده، اردشیر کریمی  و حسین حسینی شش فعال مدافع هویت آذربایجانی هستند که درفروردین و تیر ماه سالجاری دستگیر شده و بدون هیچ اتهامی در بازداشت ماندند.

آنها بلافاصله پس از آزادی اعلام کردند که در دوران بازداشت تحت شکنجه های شدید جسمی و روحی بوده اند و بطور طولانی مدت بدون دسترسی به وکیل و خانواده درسلول های انفرادی در بازداشتگاه نگه داشته شده اند.

همزمان گروههای حقوق بشری نیز با دادن بیانیه هایی، نسبت به بازداشت و شكنجه نامبردگان ابراز نگراني نموده بودند.

به گزارش این سازمانها بازداشت شدگان بشدت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات جهت دادن اعترافات دروغین مورد شکنجه جسمی و روحی من جمله شوک الکتریکی، بی خوابی های طولانی و ضرب و شتم شدید از سوی بازجویان،قرار گرفته بودند به گونه ای که پس از شکنجه در اثر تحلیل قوای جسمانی چندین بار بی هوش شده اند.

مدافعان حقوق بشر می گویند :«درجریان این پرونده ، مستندات صدور این احکام  اعترافات اجباری متهمین پرونده است که زیر شکنجه جسمی از آنها اخذ شده و به دلیل اینکه تمامی اعترافات موجود در پرونده زیر شکنجه جسمی و روحی از آنها  اخذ شده ، تمامی این اعترافات بی اعتبار و غیرقابل قبول است و بر اساس قوانین داخلی و بین المللی دادگاه نباید به این مستندات بهایی دهد. صدور چنین احکامی از سوی دادگاه انقلاب اردبیل برای فعالین آذربایجانی فاقد هر گونه وجهه قضایین است و باید شکنجه گران محاکمه شوند نه قربانیان».

بر اساس اصل ۳۸ قانون اساسی: «هر نوع شکنجه اعم از جسمی و روانی ممنوع است و هيچ مقامی حق ندارد زندانی را شکنجه کند و اگر اقراری يا شهادتی بر اساس شکنجه باشد قطعا فاقد اعتبار قانونی است و حتی از نظر شرعی هم اعتبار ندارد.»

صدور این احکام همچنین موجی از اعتراض را در میان دانشگاهیان آذربایجانی سبب شده است. بطوریکه چندین نهاد دانشجوئی از جمله " کانون نشریات دانشجویی آذربایجان" و دانشجویان آذربایجانی دانشگاههای کشور با صدور بیانیه های پی در پی صدور این احکامرا محکوم می نمایند. اعتراض به صدور این احکام به داخل ایران و آذربایجان محدود نبوده و بلکه وزارت امورخارجه آمریکا نیز ۲۵ بهمن ۸۷ با صدور بیانیه ای صدور چنین احکامی را محکوم نمود.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387 ساعت 22:11 | لینک ثابت |

مطالبات هویت‌طلبانه‌ی آذربایجانی‌ها

رادیو دویچه وله - مهیندخت مصباح،
بشنوید

شماری از فعالان مدنی آذربایجانی، در زندان هستند. دستگیری‌ها از سال ۸۵ و در پی تظاهرات انبوه برای انتشار یک کاریکاتور در روزنامه "ایران" آغاز شدند. آذربایجانی‌ها حق آموزش به زبان مادری و احترام به هویت خود را می‌خواهند.

جمعیت آذربایجانی‌های ایران بین ۲۰ تا ۲۲ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. آذربایجانی‌ها در میان خود، همواره به زبان ترکی سخن می‌گویند و آموزش این زبان در مدارس یا داشتن نشریه و رسانه به زبان مادری را حق خود می‌دانند. فعالان مدنی و حقوق بشری آذربایجانی، از تبعیض‌های اقتصادی در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان نیز گله می‌کنند. اشاره‌ی آنها به سرمایه‌گذاری‌های اندک در این استان‌ها و اولویت پروژه‌های عمرانی یا ساختاری در نواحی و استان‌های فارس نشین است.

تحقیر زبانی و قومی ده‌ها ساله

داود توران، جامعه‌شناس و مدیر سایت تحقیقات اجتماعی فرهنگی آذربایجان، از تاریخچه‌ی صد ساله‌ی حرکت‌های هویت‌طلبانه در میان ترک‌ها و از تحقیر و تمسخر ده‌ها ساله‌ی ترک‌زبان‌‌ها در قالب لطیفه می‌گوید. او به تظاهرات ۲۹ بهمن سال ۵۶ در تبریز و نقش موثر آن در گسترش موج انقلاب اشاره می‌کند و می‌گوید، آذربایجانی‌ها انتظار داشتند که پس از انقلاب، به مطالبات قومی و ملی آنها توجه شود. به گفته‌ی این جامعه‌شناس، تخریب‌های دیرین در سی سال گذشته ادامه داشته‌اند و هویت ترکی آذربایجانی‌ها با وجود تاکید اصل ۱۵ قانون اساسی دایر بر حق تحصیل به زبان مادری، به رسمیت شناخته نشده است.

انسدادهای  فرهنگی

وحید قره‌باغی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی نیز در توضیح تبعیض‌های فرهنگی علیه ترک‌ها می‌گوید:«برای توسعه‌ی فرهنگ و زبان و پیشرفت آذربایجان برنامه‌ای در دست نیست. زبان و فرهنگ آنها در رادیو و تلویزیون تحقیر می‌شود، رسانه ندارند. روزنامه به زبان ترکی در سطح کشور ندارند. فرهنگستان زبان ندارند. موسسات و ان. جی. او های آنها بسته می‌شود. مجلات آنها توقیف می‌شود. هر چه، حتی در مورد ادبیات آذربایجان نوشته ‌شود، نویسندگانش دستگیر می‌شوند. یعنی درآذربایجان نوشته‌های این نویسندگان سانسور نمی‌شود، بلکه آن‌ها را مستقیما بازداشت کرده  و در سلول‌های انفرادی نگاهداری می‌کنند.»

تبعیض‌های اقتصادی

آذربایجانی‌ها علاوه برتبعیض‌های فرهنگی، از تبعیض‌های اقتصادی نیز در رنج‌اند. استان‌های آذربایجان شرقی، غربی، اردبیل و زنجان، ذخایر معدنی سرشاری دارند، اما میزان سرمایه‌‌گذاری برای بهره‌برداری از این معادن به نسبت استان‌هایی چون کرمان، ناچیزند. وحید‌قره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ باغی به شاخص‌های دیگری از این تبعیض اشاره می‌کند: «راه آهن اردبیل و میانه ۱۵ سال است که مطرح شده، اما هنوز به جایی نرسیده و مسئولان استانی اردبیل تنها یک میلیارد تومان اعتبار گرفته‌اند. درحالی‌که دولت سال گذشته برای راه آهن شیراز و اصفهان ۳۰۰ میلیارد تومان بودجه اختصاص داده و این پروژه سال آینده به بهره‌برداری می‌رسد. شاخص بیکاری در آذربایجان زیاد است و این باعث مهاجرت می‌شود. اساسا جمعیت آذربایجان شرقی مهاجرترین جمعیت کشور است و این همه، به دلیل تبعیض‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی است.»

دستگیری پس از اعتراض

خشم و اعتراض آذربایجانی‌ها، در سال ۸۵ در پی انتشار کاریکاتوری در روزنامه‌ی دولتی "ایران" سرریز کرد. سوژه‌ی جنجال‌آفرین، سوسکی بود که به زبان ترکی حرف می‌زد. پانصد هزار نفر در تبریز، زنجان، اردبیل، خوی و نقده به خیابان‌ها ریختند و از هویت ملی خود دفاع کردند. پس از آن، موج دستگیری فعالان مدنی و حقوق بشری آذربایجانی به راه افتاد. شماری دانشجو، وبلاگ‌نویس و عضو انجمن‌های فرهنگی و اجتماعی بازداشت شدند. شاخص‌ترین چهره‌ی بازداشت شده درمیان آذربایجانی‌ها، عباس لسانی از شهر اردبیل است که به تازگی پس از ۳۰ ماه حبس، از زندان آزاد شده است.

محکومیت و فشار

داود توران با اشاره به محکومیت‌های پنج ساله و دوساله‌ی چندین دانشجو برای کار فرهنگی می‌گوید: «در دوره‌ی ‌اصلاحات نشریات دانشجویی زیاد شده بودند و تقریبا ۵۰ نشریه در آذربایجان داشتیم. نشریات دیگر هم رونق گرفته بودند. پس از آن اما بیشتر آنها توقیف شدند. نشریه‌ی "شمس تبریز" یا "ندای آذربایجان" به‌خاطر این که خواست‌های قیام ۸۵ را بر زبان آوردند، توقیف شدند. الان چند نشریه‌ی دولتی به زبان آذربایجانی چاپ می‌شوند. آنها مبلغ ایدئولوژی دولت مرکزی‌اند و تنها برای این منتشر می‌شوند که به زبان ترکی بگویند در ایران دمکراسی است.»

اتهام تجزیه‌طلبی

تجزیه‌طلبی عمومی‌ترین اتهامی است که به  آذربایجانی‌های هویت‌طلب زده می‌شود. آیا دانشجویان و فعالان مدنی که دستگیر می‌شوند، جدایی‌خواه یا پان‌ترکیست هستند؟ وحید  قره‌باغی با تاکید بر این‌که عموم بازداشت‌شدگان، فعالان مدنی و فرهنگی هستند، می‌گوید: «تعداد بسیار کمی از ترک‌ها خواستار جدایی هستند وگرنه عموم شاعران و روشنفکران آذربایجانی بارها گفته‌اند که خواست‌شان تنها توجه به زبان مادری است. الان بخاطر  در راه بودن روز جهانی زبان مادری، کمپینی به راه انداخته‌ایم. تاکنون ۲۵ هزار امضاء مستقیم و ۵۵۰۰ امضاء از طریق اینترنت جمع‌آوری شده است.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1387 ساعت 4:59 | لینک ثابت |

پنج سال زندان و تبعید برای درخواست کنندگان تحصیل به زبان مادری

آزادلیق رادیوسو ،
خدیجه اسماعیل اوا

دادگاه انفلاب اردبیل در ۲ فوریه برای پنج فعال آذربایجانی حکم پنج سال حبس توام با تبعید صادر نمود.رحیم غلامی،ودود سحادتی، بهروز علیزاده و اردشیر کریمی در ماه آوریل (فروردین) و حسین حسینی در ماه ژوئن (تیر) به اتهام پخش اعلامیه ای در رابطه با درخواست تحصیل به زبان مادری در مدارس دستگیر شده بودند

به گفته انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران- آداپ حکومت ایران این فعالین را در مدت یک ماه بازداشت موقتشان از طریق دادن شوک الکتریکی شکنجه داده است.
آنها که به قید وثیقه های سنگین آزاد بودند چند ماه در انتظار صدور حکم دادگاه به سر می بردند.

واحید قاراباغلی، سخنگوی آداپ در مصاحبه با رادیو اروپای آزاد گفت:«حسین حسینی چندی پیش نیز درحین شرکت در مراسم بزرگداشت ستارخان دستگیر و بدون هیچ گونه تفهیم اتهامی ۶۸ روز در سلول انفرادی زندان اوین به سر برد».

حسین حسینی که به تازگی در ۲۰ ژانویه (۱ بهمن ۸۷) از زندان آزاد شده بود پس از بازگشت به اردبیل ، حکم زندان به وی ابلاغ شد.بر اساس حکم صادره از سوی قاضی حسن زاده ، این فعالین به دلیل تشکیل تظاهرات وتجمعات مختلف در استان اردبیل باید دوران محکومیت خود را در خارج از این استان بگذرانند. واحید قاراباغلی به حبرنگار ما گفت :«رحیم غلامی(روزنامه نگار) در زندان همدان ، حسین حسینی(دبیر انجمن اسلامی رازی اردبیل) درزندان کرمان ، اردشیر کریمی خیاوی(دبیر انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اردبیل) در زندان هرمزگان ، ودود سعادتی(فعال مدنی) در زندان سمنان وبهروز علیزاده (فعال مدنی) در زندان بجنورد باید مدت حبس ۵ ساله خود را بگذرانند».وی افزود:« از بین این شهرها همدان با مسافت ۱۰۰۰ کیلومتر نزدیکترین شهر و استان هرمزگان با مسافت ۴۳۰۰ کیلومتر بیشترین فاصله را از شهر اردبیل دارند».

به گفته واحید قاراباغلی هدف از صدور این احکام قطع ارتباط این جوانان با عباس لسانی فعال مدنی شناخته شده آذربایجانی است که چندی پیش از زندان آزاد شد.

واحید قاراباغلی تصریح کرد:« طبق احکام صادره از سوی دادگاه انقلاب اردبیل، اتهام این فعالین تشکیل دسته و گروههای غیر قانونی جهت بر هم زدن امنیت ملی عنوان شده است.قابل توجه اینکه این حکم اشاره به گروه چنلی بئل دارد حال آنکه گروهی به این نام وجود نداشته و چنلی بئل نام مغازه عباس لسانی فعال سرشناس آذربایجانی در اردبیل است».

چندی پیش نیزعسگر اکبرزاده فعال دانشجویی آذربایجانی طی حکمی مشابه از سوی همین دادگاه به پنج سال حبس تعزیری در زندان زاهدان محکوم گردیده بود.

لینک گزارش:
http://www.azadliq.org/content/Article/1378318.html

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387 ساعت 2:43 | لینک ثابت |

مصاحبه با صدای آمریکا در خصوص افزایش فشارها و بازداشت فعالین آذربایجانی

دانشجویان آذربایجانی دانشگاههای تهران، اعنراض خود را طی بیانیه ای نسبت به افزایش بازداشت فعالین مدنی و سیاسی آذربایجانی و صدور احکام سنگین زندان، تبعید،شکنجه،محرومیت از تحصیل و اخراج از مشاغل دولتی ابراز داشتند.

واحید قاراباغلی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ)، در گفتگویی با فریده رهبر در پاسخ به این پرسش که علل افزایش بازداشت فعالین مدنی و سیاسی آذربایجانی چیست چنین پاسخ داده است:

طی سالهای گذشته و به دنبال جدی تر شدن مطالبات آذربایجانی ها روند برخوردها و اعمال فشار بر فعالین مدنی و مدافعان هویت آذربایجانی سیر صعودی یافته است. حاکمیت به کسانی که در پی ترویج هویت فرهنگی آذربایجانی هستند، به دیده سوء ظن می نگرد و آنان را توقیف، شکنجه و محکوم به حبس می کنند از اینرو طی روزهای گذشته گروهی از دانشجویان تورک دانشگاههای تهران، با صدور بیانیه ای ضمن اعتراض به برخورد با فعالین آذربایجان و ابراز نگرانی از وضعیت موجود خواهان رفع تبعیضهای فرهنگی، اقتصادی و اجرای سریع اصول ۱۵ و ۱۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی مبنی بر حق تحصیل به زبان مادری در مدارس و برابری اقوام و ملل ساکن ایران را شدند.

صدای آمریکا: چه تعداد زندانی سیاسی آذربایجانی در زندانهای وجود دارد؟

در حال حاضر دهها مدافع هویت آذربایجانی در زندانها بسر می برند که اسامی نزدیک به ۲۰ نفر از آنها در دست ما می باشد، این اسامی شامل همه دستگیر شدگان نمی باشد چون اخبار بعضا" دیر انتشار می یابند و یا بخاطر فشار و خفقانهای موجود باید گفت دسترسی به لیست کامل امکان پذیر نیست. امروز هزاران فعال آذربایجانی نیز هستند که به قید وثیقه آزاد شدند، یا حکم تعلیقی دارند و یا در انتظار محاکمه بسر می برند.

صدای آمریکا: به چه اتهامی اینها را دستگیر می کنند؟

اتهام " افدام علیه امنیت ملی"، " تبلیغ علیه نظام"، " ترویج پان تورکیست" و " تجزیه طلبی" اتهامات رایجی هستند که معمولا" به فعالین آذربایجانی زده می شود، اما آذربایجانیها همیشه اتهامات وارده را رد می کنند، آنها ابراز می دارند که خواسته های ما شفاف است و هرگونه ترویج ایدولوژی یا قومگرایی محسوب نمی شود.

صدای آمریکا: یعنی در واقع خواسته اصلی اشان تحصیل به زبان مادری می باشد؟

خواسته اصلی معمولا" تحصیل به زبان مادری عنوان می شود البته مطالبات در تحصیل به زبان مادری خلاصه نمی شود، آنها خواستار رفع تبعیضات اقتصادی هستند که معتقدند در مقايسه با مناطق فارس نشین ، بر آذربایجان اعمال مي شود.

صدای آمریکا: شما می توانید از تبعیضهای اقتصادی که قائل می شود یک مثال بیاورید؟

به عنوان شاخص در پائین بودن سرمایه‌گذاری دولتی در آذربایجان، میتوان به هشت سال دوره ریاست جمهوری آقای رفسنجانی اشاره کرد که حجم سرمایه‌گذاری بخش دولتی در معادن استان کرمان سیصد برابر حجم سرمایه گذاری دولتی در همین بخش برای چهار استان آذربایجان شرقی، غربی، اردبیل و زنجان بوده است. پروژه راه آهن ميانه ـ اردبيل ۱۵ سال است که مطرح شده است اما هنوز به نتیجه نرسیده است و مسئولان استانی اردبیل از اختصاص بودجه تنها یک میلیارد تومانی به این طرح در سال جاری دادند اما دولت ۳۰۰ میلیارد تومان بودجه به پروژه خط آهن اصفهان ـ شيراز اختصاص داده و خبر می دهند اين پروژه تا پايان سال به بهره‌برداري خواهد رسيد.

صدای آمریکا . خبرها و نظرها. سه‌شنبه ۱۰ دی ۱٣٨۷ - ٣۰ دسامبر ۲۰۰٨

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه یازدهم دی 1387 ساعت 15:4 | لینک ثابت |

مصاحبه با صدای آمریکا در خصوص محکومیت عسگر اکبرزاده و فشارهای وارده بر فعالین دانشجویی و مدنی آذربایجان

عسگر اکبرزاده فعال دانشجویی و سیاسی در اردبیل در یک جلسه دادگاه چند دقیقه ای بطور غیر علنی و بدون حضور وکیل مدافع به ۵ سال حبس تبعید به زندان زاهدان محکوم شد.

به گفته مدافعان حقوق بشر، فشار بر فعالان سیاسی، مدنی و دانشجویی در شهرهای مختلف شمالغرب کشور افزایش یافته است.

واحید قاراباغلی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران( آداپ)، در پاسخ به پرسشهای حسن زارع زاده اردشیر از صدای آمریکا به تازه ترین تحولات در این رابطه می پردازد.

ایشان ابتدا در مورد حکم عسگر اکبرزاده توضیح می دهند:

آقای عسگر اکبرزاده خرداد ماه امسال توسط نيروهای امنيتی در اردبیل بازداشت و مدت ۲۸ روز را در بازداشتگاه اداره اطلاعات و زندان مرکزی شهر اردبیل بودند که سپس به قید وثیقه ۳۰ میلیون تومانی آزاد شدند.روز چهارشنبه ۲۰ آذر ۸۷ اولین جلسه محاکمه او برگزار شده و در این جلسه ایشان به اتهام « بر هم زدن امنیت کشور» به ۵ سال زندان همراه با تبعيد به زندان زاهدان محکوم شده است. علت تبعید آنگونه که در حکم قید شده "برای تامین امنیت استان صورت می گیرد چرا که ایشان از اعضای اصلی گروه غیر قانونی حرکت ملی آذربایجان به حساب می آیند".

آقای اکبرزاده ۲۰ روز مهلت دارند تا به حکم صادره اعتراض کنند.

صدای آمریکا: آقای اکبرزاده همچنین یک فعال دانشجویی هستند و در خبرها آمده که تعدادی از نشریات دانشجویی آذربایجانی بسته شده در این زمینه چه توضیحی دارید؟

نشریات دانشجویی آذربایجانی بدون طی شدن روال قانونی و بعضا" بدون اطلاع مدیر مسئول توقیف می شوند، در روزهای گذشته هیات نظارت بر نشریات دانشجویی دانشگاه زنجان با انتشار نشریه" یاشیل یارپاق" پس از تغییر نام اجباری نشریه به برگ سبز(ترجمه فارسی نام قبلی)موافقت نموده است. مهر ماه همین سال باز دو نشریه دانشجویی دیگر به نامهای "کیملیک" و "یولداش" در این دانشگاه توقیف شدند ، البته این توقیف ها به زنجان خلاصه نمی شود، در شهر اردبیل نیز از انتشار نشریه دانشجویی "گوروش" در دانشگاه محقق اردبیلی پس از چاپ آن جلوگیری شده و نویسندگان نشریه به کمیته انضباطی احضار شدند. در دانشگاه آزاد مهاباد مسئولين این دانشگاه ، دست اندرکاران "نشریه دانشجویی بولود" را تهدید نموده اند که در صورت ادامه فعالیتهای هویت خواهانه و انتشار ملاقات در خصوص مسائل آذربایجان در قالب این نشریه سرو کاراشان با وزارت اطلاعات خواهد بود"

اینها فشارهایی هستند که به فعالین دانشجویی آذربایجانی تحمیل می شود، برخوردها با این موارد خلاصه نمی شود، آنها بازداشت می شوند و برای ماههای پی در پی بدون تماس با خانواده و برخورداری از وکیل در حبس بسر می برند.

صدای آمریکا: پانصد فعال مدنی، سیاسی، اجتماعی،دانسجویی و حقوث بشری در شهرهای مختلف ایران بیانیه اعتراض آمیز ای را امضا کردند، به این حجم گسترده برخوردها و سرکوب ها، خواست اساسی این پانصد فعال که این بیانیه را مضا کردند چه بوده است؟

آنها در این بیانیه ابراز داشتند که برخوردهای صورت گرفته گونه ای است که بیم شکل گیری پروژه جدیدی برای سرکوب حرکت مدنی آذربایجان که در پی احقاق حقوق مردم آذربایجان است را در ذهنها تداعی می کند.

همچنین ابراز تاسف شده از اینکه اکثر بازداشت شدگان را فعالین مدنی آذربایجانی تشکیل می دهند که با استفاده از شیوه های مسالمت آمیز به بیان دیدگاه ها و افکار خود پرداخته و در چارچوب قوانین داخلی و منشورهای بین المللی حقوق بشر، فعالیت کرده اند.

امضا کنندگان خواستار پایان بخشیدن به دستگیریهای پی در پی فعالین مدنی آذربایجان شدند که روز به روز افزایش می یابد.

صدای آمریکا . خبرها و نظرها.يکشنبه ۲۴ آذر ۱٣٨۷ - ۱۴ دسامبر ۲۰۰٨

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 ساعت 1:25 | لینک ثابت |

گفت و گو با واحید‌ قاراباغلی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان

با دستگیری فعالان ترک، یاد ستار‌خان گرامی داشته شد

رادیو زمانه - اردوان روزبه
a.roozbeh@radiozamaneh.com

جمشید زارعی، ۳۱ ساله و از فعالان مدنی در تبریز، ظهر روز سه‌شنبه، بیست‌ و هشتم آبان‌ماه‌ در محل کارش توسط ماموران اداره‌ی اطلاعات شهر تبریز بازداشت شد.

او در ۲۱ اردیبهشت امسال هم در تبریز بازداشت شده بود و حدود سه ماه را در بازداشتگاه اداره‌ی اطلاعات تبریز و زندان عمومی شهر به سر برد. شایان ذکر است، نامبرده در اردیبهشت ٬۸۷ نیز هم‌زمان با دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۱۳۸۵ آذربایجان دستگیر و سه ماه در بازداشت موقت بود.

در آخرین روزها هم حکم شش ماه حبس تعزیری در این خصوص برای وی صادر شده بود. این فعال پس از تحمل نه روز بازداشت موقت پنج‌شنبه، هفتم آذر‌ماه به قید وثیقه ۲۰ میلیون تومانی از زندان تبریز آزاد شد.

در همین زمینه پیش از آزادی او با سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان- آداپ ، وحید‌ قره‌باغی گفت و گو کردم.

فايل صوتى رابشنويد

آخرین اخبار در ارتباط با وضعیت بازداشت جمشید زارعی چیست؟

جمشید از روز سه‌شنبه، بیست‌ و هشتم آبان‌ماه در تبریز بازداشت شد و کماکان بازداشت ایشان ادامه دارد. به دنبال این بازداشت، خانواده‌ی او به ارگان‌های امنیتی و جزایی در خصوص اتهام وی و محل نگه‌داری‌اش مراجعه‌ کردند‌.

اما هنوز نتیجه‌ای نگرفته‌‌اند و هیچ‌کس پاسخ‌گوی خانواده‌ی وی نبوده است و آقای زارعی در مکان نامعلومی به سر می‌برد. البته این برای اولین بار نیست که ایشان بازداشت شده است.

آقای زارعی فعالی هستند که سابقه‌ی فعالیت ایشان به پیش از این برمی‌گردد. وی امسال و با توجه به اعتراضات خرداد ۸۵ در دومین سالگرد آن ۲۰ اردیبهشت‌ماه بازداشت شده و بعد از سه ماه بازداشت موقت به قید وثیقه آزاد شده بود.

اشاره به گسترش دستگیری‌ها ‌کردید، می‌توانید توضیح بدهید؟

بله، در این ایام دستگیری‌های گسترده‌‌ای صورت گرفته است. در تهران و کرج هم بوده و اکثر فعالان روزنامه‌نگار و دانشجویان را دستگیر کرده‌اند.

مثلاً خانم شهناز غلامی دستگیر شده‌ و روز ۱۹ آبان به دنبال بازداشت وی خانه‌اش مورد بازرسی قرار گرفته و کتاب‌ها و کامپیوتر او را بردند. یک هفته بازداشت خانم غلامی تبدیل به زندان شده است‌.

اما در تهران دستگیری فعالان ادامه دارد: قاسم برزگر، حسین حسینی، سیروس حسین‌نژاد از جمله فعالانی هستند که طی روزهای گذشته در کرج دستگیر شده بودند و هم‌چنان در بازداشت به سر می‌برند. اتهام آنان هنوز اعلام نشده و از ملاقات و داشتن وکیل نیز محروم هستند.

ما احتمال می‌دهیم دستگیری این‌ها در ارتباط با مراسم یادبود ستارخان بوده است. چون از سه چهار سال پیش آذربایجانی‌ها مراسم یادبود ستارخان را در شاه‌عبدالعظیم برگزار می‌کنند و خواسته‌هایی را هم مطرح می‌کنند مثل پذیرش زبان ترکی و مواردی از این دست که نگاه مثبتی به آن نمی‌شود.

یکی دیگر از فعالان نیز فیروز یوسفی است که از شنبه، ۲۵ آبان در بازداشت به سر می‌برد. احتمالاً این فعالین در بند ۲۰۹ اوین حضور دارد.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه سیزدهم آذر 1387 ساعت 18:23 | لینک ثابت |
گفت و گو با واحید‌ قارا‌باغلی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان

«کمک به اتحاد با حفظ حقوق شهروندی»

رادیو زمانه - اردوان روزبه
a.roozbeh@radiozamaneh.com

سازمان عفو بین‌الملل ۲۳ اکتبر دومین بیانیه‌ی خود را در مورد نه نفر از فعالان آذربایجانی که در یک مراسم افطار بازداشت شده بودند، صادر کرد.

در اعلامیه‌ی عفو بین‌الملل گفته شده است که پنج ‌نفر از نه نفر فعال آذربایجانی بازداشت شده که در بند ۲۰۹ زندان اوین به سر می‌بردند به صورت مشروط، آزاد شدند اما چهار نفر دیگر همچنان در زندان به سر می‌برند.

بنابر اعلامیه‌ی سازمان عفو بین‌الملل، ادعا می‌شود آن‌‌ها در معرض شکنجه و رفتار خشونت‌آمیز قرار دارند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این‌ باره به سراغ وحید‌ قره‌باغی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان رفته‌ام.

دومین بیانیه‌ی سازمان عفو بین‌الملل در ماه اکتبر برای فعالان بازداشت‌ شده‌ی آذربایجانی صادر شده است. مفاد این بیانیه به دنبال چه منظوری است؟

این دومین بیانیه‌ای است که از طرف عفو بین‌الملل در خصوص فعالین بازداشت شده در مراسم افطار صادر شده است.

از نه تن فعالینی که در بازداشتگاه بند ۲۰۹ زندان اوین نگه‌داری می‌شدند، پنج نفرشان آزاد شده‌اند، اما هنوز چهار تن از آن‌ها یعنی آقایان مهدی‌ نعیمی، علیرضا‌ صرافی، سعید محمدی و حسن راشدی، بدون محاکمه و بدون اجازه برای گرفتن وکیل در خطر شکنجه و بدرفتاری قرار دارند.

در این بیانیه آمده است که این افراد بیش از یک‌ ماه بدون آن‌که ملاقاتی با خانواده‌ی خود داشته باشند، در انفرادی نگه‌‌داری می‌شدند و الان هم این روند ادامه دارد.

آن‌ها در روزهای اخیر، ‌ملاقات‌هایی هم داشته‌اند و در آن ملاقات از آنچه بدرفتاری روحی بوده، خبر داده‌اند. همچنین به وضعیت فعالان آزاد شده یعنی، آقایان اکبر ‌آزاد، حسن رحیمی، صیاد محمدیان، عباس ‌نعیمی و حسین‌ حیدری که در روزهای نیمه‌ی دوم مهر به قید کفالت ۵۰ میلیون ‌تومانی آزاد شدند، اشاره‌ای شده است.

در ادامه آن بیانیه آمده است که آقای اکبر آزاد به عفو بین‌الملل گفته است برای روزهای متوالی، بازجویی شده و حتا بازجویی‌ها تا نیمه‌ی شب ادامه داشته و تنها در دو سه روز آخر به وی اجازه‌ی هواخوری داده شده است.

همچنین به او کمک‌های پزشکی هم نشده است، زمانی به او کمک پزشکی شده که از هوش رفته و به بهداری انتقال داده شده است.

بیانیه‌ی اول هم در این ارتباط بود؟

اطلاعیه‌ی قبلی هم در مورد بازداشت نه تن از این فعالین در یک مراسم افطار صادر شده بود. در آن بیانیه هم به بی‌خبری از این افراد اشاره شده بود.

چرا که خانواده‌های آ‌ن‌ها روزهای زیادی از بازداشت‌شدگان بی‌خبر بودند، ملاقاتی در کار نبود و حتا تماس تلفنی هم وجود نداشت و به آن‌ها تفهیم اتهام نشده بود.

به همین دلیل عفو بین‌الملل بیانیه داده بود. اضافه می‌کنم که در بیانیه‌ی دوم عفو بین‌المل اشاره شده است که این عده به جرم اقدام علیه امنیت ملی متهم شده‌اند.

اما فعالینی که آزاد شده‌اند به ما خبر داده‌اند که هنوز افرادی در زندان تحت فشار هستند تا اتهاماتی از قبیل ارتباط با کشورهای خارجی را قبول کنند.

به بحث وابسته بودن این‌گونه جریانات هویت‌طلب آذربایجانی با سایر کشورها و یا جریان‌ها اشاره کردید. نظر شما راجع به این موضوع چیست؟

این حرکت تماماً مدنی است و خواسته‌های قانونی پشت آن وجود دارد. اما دولت ایران با وجود آن‌که در قانون اساسی خود حقوق ملی آذربایجانی‌ها را به رسمیت شناخته است، با وجود گذشت بیش از۳۰ سال از انقلاب، به آن‌ها رسیدگی نمی‌کند و هنوز آذربایجانی‌ها نمی‌توانند به زبان مادری خود تحصیل کنند.

آذربایجانی‌ها نمی‌توانند تلویزیون و روزنامه‌هایی به زبان ترکی آذربایجانی داشته باشند. این‌ها خواسته‌های فعالین آذربایجانی است و بازداشت‌شدگان اخیر تنها روزنامه‌نگاران منتقدی بودند که در این خصوص مقالاتی نوشته بودند. همچنین شاعرانی بودند که در خصوص زبان و ادبیات ترکی آذربایجانی فعالیت داشتند.

اگر فرض را بر این بگذاریم که تمام گرایش‌های قومی در ایران مایل به داشتن تلویزیون مجزا، زبان و بیانی مجزا و حتا گاهی اوقات اقتصاد مجزا باشند این به تمامیت ارضی کشوری به نام ایران خدشه وارد نمی‌کند؟

به نظر من هیچ خدشه‌ای وارد نمی‌کند، به رسمیت شناختن حقوق فردی و شهروندی یک هموطن آذربایجانی، کرد، بلوچ و... به اتحاد کمک می‌کند و نه به جدایی.

وقتی آن‌ها ببینند در کشوری زندگی می‌کنند که به آن‌ها احترام گذاشته می‌شود و حقوقشان به رسمیت شناخته می‌شود و در برابری زندگی می‌کنند، در آن ‌هنگام برابری خواهد بود.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387 ساعت 12:57 | لینک ثابت |

مصاحبه با آژانس ايران خبر :

حرکت هویت طلبی آذربایجانیان در ایران، مقابل سیاست انکار هویت ملی یک تورک آذربایجانی شکل گرفته است.

آقاي قاراباغلي با تشكر از شما به خاطراينكه دعوت ما را براي مصاحبه پذيرفتيد به عنوان اولين سوال ميخواستيم بپرسيم كه :

دانشجويان دربند آذربايجاني, چند نفر بودند ؟ از چه تاريخي به زندان رفتند و به هر كدام چه حكمي دادند ؟و اتهام وارده به آنها چه بود ؟ در چه تاريخي آزاد شدند ؟

بالاخره هفتم آبان ماه ( ۲۸ اکتبر )، هفت دانشجوی دانشگاه تبريز و يک دانشجوی دانشگاه اصفهان با قرار وثیقه به طور موقت از زندان تبریز آزاد شدند.

سجاد رادمهر، آیدین خواجه ای و فراز زهتاب که روز ۲۷ تیر ماه در مقابل دانشگاه تبریز دستگیر شده بودند به همراه امیر مردانی که از ۱۳ اوت ( ۲۳ مرداد)،مجید ماکوئی زاد ۳۱ اوت (دهم شهریور) و احسان نجفی ۹ شهریور در بازداشت یسر می بردند، به قید وثیقه ۵۰۰ میلیون ریالی و همچنین منصور امنیان و مقصود عهدی دو فعال دانشجویی دیگر دانشگاه تبریز که روز سی مرداد ماه بازداشت شده بودند نیز به قید وثیقه ۲۰۰ میلیون ریالی از زندان تبریز آزاد شدند.

به غیر از نجفی که روز نهم مهر بازداشت شده بود بقیه به مدت سه ماه در بازداشتگاه اطلاعات تبریز تحت فشار و بازجويي قرار داشتند، آنها بدون محاکمه، تفهیم اتهام و بدون اجازه برای گرفتن وکیل و برخورداری از حق ملاقات بودند.

خانواده های این دانشجویان می گویند که « آنها در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات شکنجه شده اند، مقامات رسمی آنها را در معرض بازجویی های ۲۴ ساعته، بی خوابی، ضرب و شتم و توهین و تحقیر قرار داده اند.»

اتهامات این افراد " تشكيل وعضويت در دسته جات و گروهها غيرقانوني جهت بر هم زدن امنيت ملي" و "تبليغ عليه نظام " عنوان شده است.

آزادی داریوش حاتمي افسر وظبفه و از دوستان این دانشجویان نیز به روزهای آینده پس از توديع وثيقه موکول شده است. او نیز از ۲۷ تیر ماه در بازداشت موقت بسر می برد.

صمد مولاقلی، دانشجوی رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه آزاد شبستر هم که روز دوشنبه ۱۵ مهر توسط نیروهای امنیتی در تبریز دستگیر شده بود به قید وثیقه ۱۰۰ میلیون ریالی طی روزهای گذشته آزاد شده است.

آيا سازمان هاي حقوق بشري در رابطه با دستگيري ها و ادامه بازداشت فعالين ترك اقدامي كرده اند؟

بازداشت گسترده فعالین هویت طلب آذربایجانی و شرایط نگهداری آنها، واکنش های فراوانی را در رسانه ها و از سوی گروه های مدافع حقوق بشر بین المللی برانگیخت.

در نتیجه ارتباطات مستقیم انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) با مراکز مرتبط، بیانیه های از طرف مجامع جهانی و حقوق بشری چون سازمان عفو بین الملل، فرانت لاین و وزارت امور خارجه آمریکا صادر شد که همگی خواستار آزادی بازداشت شدگان بودند.

این گروه ها از جمهوری اسلامی به خاطر آنچه 'تبعیض علیه آذربایجانیها' و 'برخورد با فعالیت قانونی و مدنی فعالان آذربایجان' نامیدند، انتقاد کرده و گفتند که فشار دولت ایران بر حرکت آذربایجان و فعالیت های مرتبط با حقوق آذربایجانیهای ایران رو به افزایش است

به نظر شما وظيفه سازمان هاي حقوق بشري در اين رابطه چيست؟

سازمان هاي حقوق بشري نقش و تاثیر بسزایی در دفاع از کسانی که حقوق اشان نقض می شود، دارند آنها با صدور بیانیه ها و گزارشات خود تا حدود زیادی توجه جامعه جهانی و رسانه ها را به مسایل جلب کنند، که این امر عامل بازدارنده ای می شود برای حکومت هایی که حقوق بشر را نقض می کنند.

فعالان آذربایجانی نیاز دارند بدانند که دنیا به آنها توجه دارد، آنها نیاز دارند بدانند که به خطر انداختن زندگی اشان برای حقوق برابر، به هدر نمی رود. آنها به امید احتیاج دارند و برای آن به جامعه جهانی چشم دوخته اند. دانستن اینکه آنان حمایت جامعه جهانی را دارند، آنها را برای ادامه مبارزه برای حقوق برابر نیرومند میکند. این به معنی ثبات و دموکراسی بزرگتری برای ایران و منطقه است.

فعالیت های سازمان عفو بین الملل و یا وزارت امور خارجه آمریکا در چند سال اخیر در خصوص توجه به نقض حقوق فعالبن آذربایجان و دیگر ملیتهای غیر فارس در ایران قابل تقدیر است اما متأسفانه اخبار مربوط به سرکوب حرکتهای اعتراضی و دستگیری فعالان فرهنگی و سیاسی آذربایجان در رسانه ها و مجامع حقوق بشر بین المللی که کارکنان ایرانی و فارس زبان دارند به شدت سانسور می شود.

لذا تشکیل انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران - آداپ و دیگر سازمانهای حقوق بشری منطقه ای برای مقابله با این بایکوت و تلاش در جهت رساندن صدای دهها زندانی سیاسی و عقیدتی بوده است

گروههای مدافع حقوق بشر باید حقوق بشر را همان گونه که در اعلامیه جهانی حقوق بشر تعریف شده است، بپذیرند. کسی نمی‌تواند بخشی از حقوق بشر را انکار نماید و در عین حال باز هم خود را از این جهت که از سایر حقوق جانب‌داری می‌کند، مدافع حقوق بشر بداند. به عنوان مثال، قابل قبول نیست که از حقوق بشری مردان دفاع کند، اما منکر حق برابری زنان با مردان گردند.

در شروع سال تحصيلي جديد, دانشجويان دانشگاه بوعلي در حمايت از دانشجويان بازداشت شده آذربايجان تجمع اعتراضي داشتند نظر شما چيست؟

این واکنشی به جا بود تا دانشجویان در اولین روزهای شروع سال تحصيلي اعتراض خود را به فشارهای نهادهای امنیتی که با استفاده از تعطیلات تابستان و خالی شدن دانشگاهها از دانشجو به فعالین دانشجویی آذربایجان صورت گرفته بود اعتراض کنند.آنها در این اعتراض ضمن محکومیت بازداشت های صورت گرفته بار دیگر حاکمیت را به رعایت حقوق بشری و شهروندی آذربایجانیها در ایران فراخواندند.

در خصوص بازداشت فعالین آذربایجانی در یک مراسم افطاری در تهران توضیحی داده و آخرین وضعیت آنها را بگوييد:

روز ١٠ سپتامبر، ماموران امنیتی ۱۹ آذربایجانی - روزنامه نگار، استاد دانشگاه و شاعر - را که در خانه ای در تهران برای برگزاری مراسم افطار جمع شده بودند دستگیر کردند. همسر و فرزندان عباس لسانی از زندانیان سیاسی سرشناس آذربایجانی از جمله آنها بودند.

برخی از آنها، از جمله رقیه علیزاده، همسر عباس لسانی به همراه سه فرزندانش، اکرم نجاری، رباب عظیمی و فرهاد رضایی بعد از ۹ ساعت آزاد شدند. در روز ۲۴ شهریور یوسف هوشیار، شهباز ابراهیم زاده و محمد عباسپور آزاد شدند.در نیمه دوم مهر نیز، پنج تن دیگر، آقايان اكبر آزاد، صياد محمديان، عباس نعيمي، حسين حيدري و حسن رحیمی به قید کفالت ۵۰ میلیون تومانی از بند ۲۰۹ زندان اوین تهران آزاد شدند.تمامی آزاد شدگان پس از آزادي ادعا کرده اند که بدنبال بازداشت، از حقوق اساسي خود محروم گشته و تقریبا تمام مدت بازداشت را در انفرادی بند ۲۰۹ اوین تحت فشارهای جسمی و روحی قرار داشته اند. اما ۴ تن از بازداشت شدگان این مراسم علیرغم گذشت بیش از یکماه و نیم از بازداشت اشان همچنان در زندان اوین باقی هستند.

آقایان مهدی نعیمی، علیرضا صرافی ، سعید محمدی (مغانلی)، حسن راشدی بدون محاکمه، تفهیم اتهام و بدون اجازه برای گرفتن وکیل در خطر شکنجه و يا ساير انواع بد رفتاري قرار دارند.

خانواده های این زندانیان که پس از ۳۳ روز توانستند با آنها ملاقات کنند اعلام داشته اند که وضعیت آنها نامناسب است، آنها به شدت شکنجه روحی و گاها" جسمی شده اند و سلامتی اشان در نتیجه شرایط سخت بند ۲۰۹بازداشتگاه زندان اوین که زیر نظر وزارت اطلاعات اداره می شود، به مخاطره افتاده است.

آخرين اخبار در رابطه با آقاي عباس لساني چيست؟ چرا به خانواده ايشان بخصوص همسر ايشان"رقيه" اينقدر سخت مي گيرند؟

آقای لسانی روز چهارشنبه هشتم آبان ماه پس از اتمام دوران محکومیت ۳۰ ماهه خود از زندان یزد آزاد شدند، او سال گذشته پس از تحمل ۱۸ ماه حبس در خصوص اعتراضات خرداد ماه ۱۳۸۵ آذربایجان در زندان اردبیل، به اتهام تبلیغ علیه نظام در حال گذراندن یک دوره حبس ۱۲ ماهه دیگر در زندان اهر واقع در ۱۱۲ کیلومتری زادگاه خود (اردبیل) بود که اسفند ۸۶ بطور غیر قانونی به زندان مرکزی یزد در فاصله ۲۰۰۰ کیلومتری منتقل شد.

این فعال مدنی، در زندان چند بار در اعتراض به رفتار تبعيض آميز مسئولان امنیتی و زندان اعتصاب غذا کرد، و به او اجازه رفتن به مرخصی هیچ وقت داده نشد.

آقای لسانی را چند روز قیل از آزادی از زندان به وزارت اطلاعات یزد انتقال داده و به مدت ۱۰ ساعت مورد بازجویی قرار داده بودند، در بازجویی صورت گرفته که ماموران امنیتی اردبیل نیز حضور داشتند در مورد برنامه های او پس از آزادی از زندان و بازگشت به اردبیل از ایشان سوال هایی شده بود.

البته این بار اول نبود که بطور غبر قانونی نهادهای امنیتی از وی بازجویی کرده باشند بلکه او همواره در مدت محکومیت خود از طرف نهادهای امنیتی تحت فشار بود.

از طرفی نهادهای امنیتی و قضایی خانواده لسانی و بخصوص همسر ایشان را همواره تحت فشار قرار داده اند تا شاید بتوانند از این فشارها به عنوان عامل بازدارنده ای در محدود کردن فعالیت های آقای لسانی بهره جویند وقتیکه نتیجه مورد نظر را نمی گیرند دایره فشارها را بیشتر می کنند.چند ماه پیش دادستان و اداره اطلاعات اردبیل خانواده لسانی را تحت فشار قرار داده بودند که آقای لسانی اگر از فعالیت های خود دست برندارد باید بعد از آزادی از زندان یزد به یک شهر فارس نشین مهاجرت بکند، آنها تهدید کرده اند در غیر اینصورت هر اتفاق و حرکتی در اردبیل و دیگر شهرهای آذربایجان روی دهد ما او را دستگیر و زندانی خواهیم کرد.

از آنجا که حاکمیت نمی خواهد این فشارها علنی شود تا اعتراضات بین المللی را درپی داشته باشد، خانم لسانی را بخاطر تماس با رسانه های خارجی و نهادهای بين المللی حقوق بشری چندین بار تابحال احضار و مورد بازجویی قرار داده اند.

وضیعت زندانيان اهل حق را توضيح دهيد:

سهند علي محمدی، بخشعلي محمدي، عبادالله قاسم زاده ، مهدي قاسم زاده ، يونس آقايان ، پنج تن از زندانيان اهل حق که بيش از ۵ سال است در اين زندان درحال تحمل محکوميتهاي خود هستند در اعتراض به روند غيرحقوقي پرونده خود و برخورد توهين آميز مامورين زندان و توهين به عقايد مذهبي آنان از تاريخ ۲۵ شهريور ماه سال جاري اقدام به اعتصاب غذا نموده و در همان زمان به سلول هاي انفرادي زندان مذکور منتقل گرديدند ، نامبردگان همچنان به اعتصاب غذاي خود ادامه می دهند و نظر به بيماريهاي گوارشي اين زندانيان که در پي اعتصاب غذاي ۲۵ روزه سابق آنان حاصل گرديده بود و همچنين نگهداري آنان در سلول هاي انفرادي مرطوب و غيربهداشتي زندان اروميه ، وضعيت جسمي آنان رو به وخامت گرائیده به گونه ای که چندین بار دچار استفراغ خون گشته اند و در وضعیتی نیمه هوشیار بسر می برند.

در پايان لطفا اين موضوع را خوب براي بينندگان آژانس ايران خبر توضيح دهيد كه وقتي مي گوييم "فعال یا دانشجوي هويت طلب ترك"منظور چيست؟ اين فعال یا دانشجو حرف اصلي اش چيست؟ آرمانش چيست؟ براي چه مبارزه مي كند؟

حرکتی که هم اکنون در ایران و در میان ترکهای آذربایجانی رایج است حرکتی است در راستای حفظ هویت یک ترک آذربایجانی، یعنی آن هویتی که در ۸۰ سال گذشته مورد بی مهری قرار گرفته و انکار می شود.

در ایران آذربایجانیها با آن جمعیت زبانی از تحصیل به زبان مادری محروم هستند، که عدم تدریس به زبان مادری سبب شده است که افت تحصیلی بیشترین آمار را در این مناطق داشته باشد،فرهنگستان زبان ترکی ایجاد نشده است ، یک کانال تلویزیون سراسری به زبان ترکی وجود ندارد، کانالهای استانی هم بیشتر برنامه هایشان فارسی است و بقیه ۳۰ - ۴۰ درصد هم را نمی توان ترکی گفت چرا که مجریان تمام کلمات را فارسی بکارمی برند و تنها افعال ترکی هستند، این سیاست تبعیض آمیز و بی توجهی به هویت، زبان، تاریخ، موسیقی، رقص، ادبیات و هنر آذربایجانی ضربات سنگینی وارد ساخته در کل به هویت ترکهای آذربایجان.

ما انتظار آنرا نداشته باشیم که وقتی دولت ایران، برای کشور تاجیکستان، افغانستان که فارسی زبان هستند صدها هزار جلد کتاب درسی رایگان منتشر کرده، و کانال تلویزیون مشترک فارس زبان را احداث می کند،آن روشنفکر، نویسنده، شاعر، روزنامه نگار و دانشجویی آذربایجانی به فکر هویت خود نباشد و حقوق بشری و شهروندی خود را طلب نکند.

تعداد کثیری از مهاجرین ترک زبان در مناطق فارس‌نشین مرکزی مورد تحقیر و توهین قرار گرفته و تحت فشارهای روحی و اقتصادی و در شرایط عدم آشنائی با تاریخ و هویت ملی خویش به شدت در داخل فارس‌زبانها آسیمیله می‌شوند.

فعالان حرکت ملی آذربایجان خواستار پایان دادن به تبعیض های اقتصادی هستند که در مقایسه با مناطق غیرفارس نشین آذربایجان اعمال می شود:

- به عنوان شاخصی در پائین بودن سرمایه‌گذاری دولتی در آذربایجان، میتوان به در طول هشت سال ریاست جمهوری آقای رفسنجانی حجم سرمایه‌گذاری بخش دولتی در معادن استان کرمان سیصد برابر حجم سرمایه گذاری دولتی در همین بخش برای چهار استان آذربایجان شرقی، غربی، اردبیل و زنجان بوده است. (سهم ناچیز آذربایجان از سرمایه‌گذاریهای دولتی- علیرضا صرافی)

- پروژه راه آهن ميانه ـ اردبيل ۱۵ سال است که مطرح شده است اما هنوز به نتیجه نرسیده است و مسئولان استانی اردبیل از اختصاص بودجه تنها یک میلیارد تومانی به این طرح در سال جاری دادند اما دولت ۳۰۰ میلیارد تومان بودجه به پروژه خط آهن اصفهان ـ شيراز اختصاص داده و خبر می دهند اين پروژه تا پايان سال به بهره‌برداري خواهد رسيد.

شاخص دیگر برای مشکل مضاعف بیکاری و تبعیضات اقتصادی، پدیده مهاجرت است، قابل ذکر است: جمعیت چهار استان آذربایجان شرقی و غربی و اردبیل و زنجان در سال ۱٣٣۵ معادل ۱۵.۱% از جمعیت ایران بوده این نسبت در آخرین آمارگیری‌ها به ۱۲.۷۴% کاهش یافته و آذربایجان شرقی همواره مهاجرفرست‌ترین استان کشور بوده‌است. (دیلماج شماره ۹و۱۰ : گزارش اقتصادی)،

تصور می‌کنم ذکر این چند نکته که به راحتی دهها موارد دیگر نیز می‌توان در کلیه شئون اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و خدمات و... ارائه داد،عوامل ومسبب های شده اند تا حرکتی ملی در مقابل واقعیت های آذربایجان شکل بگیرد.

آژانس ايران خبر (INA)

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387 ساعت 13:53 | لینک ثابت |
وضعیت نامناسب زندانیان سیاسی و عقیدتی آذربایجانی در زندان اورمیه

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

بر اساس گزارشات رسیده از زندان مرکزی اورمیه، زندانیان سیاسی و عقیدتی آذربایجانی بطور دائم از طرف مسئولان زندان و نهادهای امنیتی تحت فشارهای گوناگون قرار داشته و در شرایط نامناسبی بسر می برند.


طبق همین گزارش، وحید بهادری، ۲۳ ساله و از فعالین هویت طلب آذربایجانی ماههاست که در بند بذهکاران و اراذل و اوباش که وضعیت بهداشتی نامناسبی نیز دارد نگهداری می شود، مسئولان زندان از انتقال او به بند ۱۲ موسوم به بند جرايم امنيتی امتناع می کنند و طی هفته های اخیر اجازه ملاقات مرتب با خانواده نیز به او داده نمی شود.

وحيد بهادری در تاريخ ۲۰ اسفند۸۶ توسط نيروهای اطلاعاتی اورميه بازداشت و روز ۲۴ فروردين ۸۷، در شعبه يک دادگاه انقلاب اورمیه محاکمه و به اتهام "اقدام عليه امنيت ملی" و "تبليغ عليه نظام "به هفت ماه حبس تعزيری محکوم شد.

بهادری در تاريخ ۲۸ ارديبهشت ماه سال ۸۶، مقارن با سالگرد اعتراضات خرداد آذربايجان نیز دستگير و در تیر ماه همان سال، در شعبه اول دادگاه انقلاب به اتهام " تلاش برای تشکيل حکومت پان ترکيستی و به تبليغ و هواداری به نفع گروه هاي مخالف نظام " به شش ماه حبس تعزيری که به مدت ۲ سال تعليق می شود محکوم شده بود.

هوشنگ نقی زاده و عارف اولوفی دیگر زندانیان هویت طلب آذربایجانی هستند که در شرایط نامطلوبی بسر می برند بطوریکه نامبردگان از زمان بازداشت به بند ۲ زندان یعنی محل نگهداری معتادان مواد مخدر و جانیان منتقل شده اند، آنها در ملاقاتهایی که با خانواده های خود داشتند همواره از وضعیت بند موجود انتقاد کرده اند.

لاذم بذکر است نقی زاده و اولوفی بخاطر شرکت در اعتراضات روز جهانی زبان مادری (۲ اسفند ۱۳۸۵) اورمیه بازداشت و به ترتیب به ۶ و ۴ ماه حبس تعزیری محکوم شده و از تابستان سال جاری جهت گذراندان دوران محکومیت خود دستگیر و به زندان این شهر منتقل شده اند.

همچنین طبق اطلاعات دریافتی مهندس ابراهیم رشیدی شاعر و نویسنده آذربایجانی هم تحت فشارهای گوناگون مسئولین زندان و نهادهای امنیتی قرار می گیرد.

مسئولین زندان از ارسال کتاب به وی ممانعت کرده اند و در حال حاضر اجازه دسترسی به هرگونه کتاب به او داده نمی شود.همچنین نهادهای امنیتی این زندانی عقیده را تهدید کرده اند که اگر به بحث و گفتگو در خصوص مسائل آذربایحان با دیگر زندانیان ادامه دهد او را به بند قرنطینه منتقل خواهند کرد .

رشیدی از روز ۱۵ مرداد ۱۳۸۷ در زندان اورمیه به سر می برد. او در تاریخ ده خرداد ۱۳۸۵ در اورمیه دستگیر و به مدت دو ماه در بازداشتگاه اطلاعات اورمیه مورد بازجویی تحت شکنجه قرار گرفته بود. وی پس از آزادی به قید وثیقه در تاریخ دوم اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ از طرف شعبه ۱۰۲دادگاه اورمیه به تحمل ۵ ماه حبس و ۲۰ ضربه شلاق تعزیری محکوم گردیده بود. قاضی تجدید نظر شعبه دهم دادگستری آذربایجان غربی در جلسه ۲۳ آبانماه دادگاه‎ حکم ۵ ماه تعزیری ایشان را تایید و حکم ۲۰ ضربه شلاق تعزیری را به پرداخت ۵۰ هزار تومان جریمه نقدی تغییر داد.

سهند علي محمدی، بخشعلي محمدي، عبادالله قاسم زاده ، مهدي قاسم زاده ، يونس آقايان ، پنج تن از زندانيان اهل حق که بيش از ۵ سال است در اين زندان درحال تحمل محکوميتهاي خود هستند در اعتراض به روند غيرحقوقي پرونده خود و برخورد توهين آميز مامورين زندان و توهين به عقايد مذهبي آنان از تاريخ ۲۵ شهريور ماه سال جاري اقدام به اعتصاب غذا نموده و در همان زمان به سلول هاي انفرادي زندان مذکور منتقل گرديدند ، نامبردگان هم اکنون در دوازدهمين روز اعتصاب غذاي خود به سر مي برند و نظر به بيماريهاي گوارشي اين زندانيان که در پي اعتصاب غذاي ۲۵ روزه سابق آنان حاصل گرديده بود و همچنين نگهداري آنان در سلول هاي انفرادي مرطوب و غيربهداشتي زندان اروميه ، وضعيت جسمي آنان رو به وخامت ميگرايد.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در یکشنبه چهاردهم مهر 1387 ساعت 19:29 | لینک ثابت |

انتقال ۷ تن از دانشجویان هویت طلب بازداشتی به زندان تبریز

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

هفت تن از دانشجویان بازداشتی ماههای اخیر دانشگاه تبریز به زندان مرکزی این شهر منتقل شدند.

بر اساس گزارشات رسیده مجید ماکویی دانشجوی دانشگاه مالک اشتر اصفهان به همراه آیدین خواجه ای، فراز زهتاب، امیر مردانی، داریوش حاتمی، مقصود عهدی و منصور امینیان دانشجویان دانشگاه تبریز که از چند ماه پیش بازداشت شده و در بازداشتگاه وزارت اطلاعات نگهداری می شدند روز یکشنبه ۷ مهر به زندان مرکزی تبریز منتقل شده و هم اکنون در سلول های انفرادی نگهداری می شوند.


در پی انتقال این دانشجویان خانواده های نامبردگان توانستند با آنان ملاقات بکنند، آنها در این دیدار موارد بسیاری از آزار و اذیت از جمله شکنجه به منظور اخذ اعترافات اجباری را گزارش داده اند.

زندانیان در ملاقات با خانواده های خود اظهارداشتند که مقامات رسمی آنها را در معرض بازجویی های ۲۴ ساعته، بی خوابی، ضرب و شتم و توهین و تحقیر قرار داده اند.

به گفته خانواده ها هم اکنون سلامت این زندانیان در نتیجه شرایط سخت زندان و شکنجه های اعمال شده در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به مخاطره افتاده است.

بطوریکه فراز زهتاب که از خونریزی شدید معده رنج میبرد محروم از دسترسی به هرگونه امکانات پزشکی می باشد.

گفتنی است هنوز سجاد رادمهر دیگر دانشجوی هویت طلب، علیرغم گذشت ۷۵ روز از بازداشت اش در بازداشتگاه وزارت اطلاعات و در سلول انفرادی بسر می برد، که این موضوع نگرانیها نسبت به سلامتی این دانشجو را بیش تر می کند.

سازمان عفو بین‌الملل روز شنبه ۲۳ ماه سپتامبر، با انتشار
اطلاعیه ای با ابراز نگرانی نسبت به «شکنجه» این دانشجویان، خواهان آزادی و رعایت حقوق آنان شده بود.

ادامه بازداشتها

همچنین خبر می رسد که احسان نجفی نسب دانشجوی ترم آخر الکترونیک،عضو شورای مرکزی انجمن ادبی سهند و از دیگر فعالین هویت طلب دانشگاه تبریز روز سه شنبه ۹ مهر ماه حوالی ساعت ۵ بعد از ظهر توسط ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی انتقال یافته است.

فعالین دانشجویی گمان می کنند دستگیری احسان مرتبط با
تجمع اعتراضی روز شنبه ( ۶ مهر ) دانشجویان دانشگاه تبریز که در خصوص بازداشت های دانشجویان هویت طلب برگزار شده بود باشد.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه دهم مهر 1387 ساعت 1:14 | لینک ثابت |

ادامه بازداشت هفده فعال هويت طلب آذربايجاني

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران:عليرغم اينکه نزديک به سه هفته از بازداشت 19 فعال مدني آذربايجاني در يک مراسم افطاري در تهران مي گذرد اما هنوز 9 تن آنان از جمله آقايان اکبر آزاد (کارشناس مردم شناسي و مولف کتب کودک)، حسين حيدري(مدير مسئول نشريه دانشجويي اولوس)، مهندس حسن راشدي (مؤلف چندين کتاب در مورد تاريخ و هويت آذربايجان و عضو هيئت تحريريه نشريه وارليق)، مهندس حسن رحيمي بيات(فعال حقوق بشر )،مهندس عليرضا صرافي (مدير مسئول نشريه توقيف شده ديلماج و عضو شوراي ملي صلح)، صيادمحمديان(فعال مدني) ،سعيد موغانلي (شاعر و سردبير نشريه ادبي ياشماق)،عباس نعيمي( کارمند دانشگاهِ تربيت مدرس تهران )،مهدي نعيمي اردبيلي (شاعر و معلم زبان ترکي در دانشگاهها ) همچنان بدون محاکمه، تفهيم اتهام و بدون اجازه براي گرفتن وکيل و برخورداري از حق ملاقات در بند 209 زندان اوين تهران بسر مي برند .

طرز برخورد با عدم پاسخگو بودن دستگاه قضايي موجي از نگراني را در بين خانواده هاي آنها رقم زده است آنها، از روند برخوردهاي صورت گرفته ناراضي هستند و مي گويند روند دادرسي به صورتي ناعادلانه در جريان است.

از سويي نزديک به سه ماه است که از بازداشت چند فعال دانشجويي آذربايجاني در تبريز مي گذرد و دستگاه قضايي هيچ توضيح روشن و دليل قانع کننده اي براي بازداشت آنها ارائه نداده است.آنها كه تا كنون موفق به ديدار وكيل اشان و خانواده هاي خود نشده اند و تنها چند بار تماس تلفني داشته اند بدون مشخص شدن اتهامي و بدون طي مراحل قضايي و قانوني در بازداشت به سر مي برد. سجاد رادمهر، آيدين خواجه اي، فراز ذهتاب، داريوش حاتمي، امير مرداني، منصور امينيان، مقصود عهدي و مجيد ماکويي دانشجويان بازداشتي هستند.

در همين خصوص شنبه گذشته دانشجويان دانشگاه تبريز به همراه اعضاي انجمن اسلامي اين دانشگاه در اعتراض به ادامه اين بازداشتها، در صحن دانشگاه تحصن کردند.اين تحصن از مقابل دانشکده انساني دانشگاه تبريز آغاز شده و دانشجويان ضمن سر دادن شعار و حمل پلاکارد در حمايت از دانشجويان بازداشت شده، به سمت دانشکده فني دانشگاه تبريز حرکت کردند.دانشجويان معترض با حرکت به سمت ساختمان مرکزي دانشگاه درآن جا نيز تجمع نمودند و در نهايت با قرائت نامه اي خطاب به رياست دانشگاه تجمع اعتراضي خود را به پايان رساندند.

از سوي ديگر رحيم حاجي زاده از فعالان هويت طلب آذربايجاني در تاريخ چهارم مهرماه سال جاري توسط نيروهاي امنيتي شهر اردبيل بازداشت و پس از گذشت سه روز ، صبح روزجاري گذشته از بازداشتگاه وزارت اطلاعات شهر مذکور به بند 7 زندان مرکزي اردبيل منتقل گرديده است.گفته ميشود اتهامات نامبرده تبليغ عليه نظام و تبليغ قومگرايي از طريق نگارش و انتشار کتابچه و مقالات هويت طلبانه خود بوده است که در آن از حقوق قومي سخن گفته است.

بنا بر خبر ديگري مهدي واحدي مدير غرفه محصولات فرهنگي آذربايجان که روز 24 شهريور در جريان نمايشگاه توانمنديهاي استان آذربايجان شرقي توسط ماموران اداره اطلاعات شهرستان ميانه بازداشت شده بود بعد از تحمل 10 روز بازداشت موقت به قيد وثيقه 5 ميليون توماني آزاد شده است.

از سوي ديگر بر اساس خبري از زندان مرکزي اروميه، پنج تن از پيروان مسلک اهل حق (علوي-علي الهي) بنامهاي مهدي قاسم زاده، عبادالله قاسم زاده، سهند علي محمدي، بخشعلي محمدي، يونس آقايان، که از روز يک شنبه 24 شهريور بدنبال اعتصاب غذا در سلول انفرادي بسر مي برند چنذ روز اعلام کرده يودند که از 7 مهر اعتصاب غذاي خود را از تر به نوع خشک مبدل خواهند کرد و از خوردن آب امتناع خواهند کرد.

خانواده اين زندانيان آخرين وضعيت جسماني آنها را نامساعد خواندند، از سويي آنچه بيش از پيش بر نگرانيها آنها دامن مي زند وضعيت نامطلوب سلول هاي انفرادي زندان اروميه است که به علت وجود رطوبت فراوان موجب بروز بيماري هاي تنفسي و ريوي در اين افراد شده است.

لازم بذکر است آنها از تاريخ يازده فرودين ماه سال جاري در اعتراض به وضعيت نگهداري، فشارها و توهين هاي مکرري که به دين و عقايد اينها مي شد، ممعانعت مسئولين زندان از رسيدن غذاهايي که با دستورات ديني اهل حق مطابقت دارد و همچنين اعتراض به احکام صادره از سوي دادگاه بمدت 25 روز دست به اعتصاب غذا زده بودند.

افراد مذکور در پي درگيريهاي مسلحانه مهرماه 1383 بين نيروي انتظامي و جمعي از پيروان اين فرقه درمياندوآب دستگير شده و بعد از محاکمه، محکوم به اعدام شدند که بعد از اعتراض آنها در حال حاضر به غير از مهدي قاسم زاده که حکم اعدام اش تاييد شده بقيه به 13 سال حبس و تبعيد به شهرستان يزد محکوم شده اند. که سه سال از اين محکوميت توهين به دولت و رهبري مي باشد.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه دهم مهر 1387 ساعت 0:58 | لینک ثابت |

مصاحبه تلویزیون صدای آمریکا با سخنگوی آداپ، در خصوص وضعیت فعالان آذربایجانی بازداشتی در زندان اوین و تبریز

 

صدای آمریکا - خبرها و نظرها - چهارشنبه ٣ مهر ۱٣٨۷ - ۲۴ سپتامبر ۲۰۰٨

سازمان گزارشگران بدون مرز، اعلام کرده است که، از دوازده روزنامه نگاری که هم اکنون در زندانهای جمهوری اسلامی ايران محبوس اند، يازده روزنامه نگار از جوامع آذربايجانی، کرد و عرب تبار هستند.

گزارشگران بدون مرز ميگويد اين روزنامه نگاران به این دلیل به زندان افتادند که از نابرابری قومی در ایران انتقاد می کنند. 

همزمان، براساس گزارشها، فشارها بر فعالان مدنی ترک در ایران افزایش یافته است. مامورین امنیتی، با یورش به خانه صیاد محمدیان در بیستم شهریور ماه ، ۱۸ فعال شناخته شده آذربایجانی را بازداشت کردند، بعدا" تعدادی از آنها آزاد شدند، البته ۸ تن( ۹می باشد) هنوز در زندان بسر می برند.

واحید قاراباغلی (وحید قره باغی)، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ)، در گفتگویی با فریده رهبر، در مورد وضعیت بازداشت شدگان آذربایجانی چنین می گوید:

بازداشت شدگان که نویسندگان، روزنامه نگاران و فعالان مدنی شناخته شده هستند هم اکنون در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری می شوند. آنها ممنوع الملاقات بوده، هنوز تفهیم اتهام نشده اند و از داشتن وکیل نیز محروم هستند.

پیگیریهای خانواده فعالان بازداشت شده، تاکنون با پاسخ نامشخص مسئولان دادگاه انقلاب روبرو شده است. بازپرس متین راسخ، که مسئول رسیدگی به پرونده این فعالان می باشد، به خانواده ها اعلام کرده که از پیگیری این پرونده خودداری نمایند.

ده نفر از بازداشتیهای  آن روز که آزاد شدند هم نتواسته اند از اتهام خود آگاه شوند، به گفته آنان در مدت بازداشتی که بودند با آنها بد رفتاری شده است.

اما در تبریز نیز ۸ فعال دانشجویی آذربایجانی، نزدیک به ۳ ماه است که در بازداشت موقت بسر می برند، این دانشجویان در بازداشتگاه وزارت اطلاعات کماکان، بدون ملاقات با خانواده یا وکیل خود، بدون آگاهی از اتهام اشان در بازداشت بسر می برند.

به گفته قاضی هاشم زاده، از قضات دادگاه انقلاب تبریز، بازداشت موقت آنها برای دو ماه دیگر نیز تمدید شده است و از آنجا که هیچ تماس تلفنی منظمی ندارند، اجازه ملاقات به آنها داده نمی شود و امکان گرفتن وکیل نیز نیست، به احتمال زیاد این فراد زیر فشار و شکنجه قرار دارند.

صدای آمریکا: علت واقعی دستگیری فعالان مدنی آذربایجانی، چه بوده و اتهامشان چیست؟

و.قاراباغلی: اکثرا" در آذربایجان فعالان مدنی را به اتهامهایی چون تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی، تجزیه طلبی، پان تورکیست بازداشت می کنند، اما در واقع ابن فعالین هیچ کدام، جدایی طلب نیستند و معتقد به فعالیت در چهار چوب مرزی ایران هستند، آنها فعالیتهایی داشتند در راه احیای زبان و ادبیات ترکی آذربایجانی و خواستهایی هم دارند، چون تدریس زبان ترکی آذربایجانی در مدارس ایران، پایان دادن به تبیعض هایی که در قبال مناطق غیر فارس نشین، چون آذربایجان اعمال می شود. به نظر آنها، دولت نه تنها در  احیای فرهنگ آذربایجانی، گسترش  اقتصاد منطقه آذربایجان هیچ اقدام موثری انجام نمی دهد، بلکه برعکس، به زبان و ادبیات آنها توجه نمی کند و با دید امنیتی به مسائل ائتنیکی و ملی نگاه می کند.

بازداشت این فعالین نیز در راستای همین سرکوب ها بوده که از ۱۰-۱۲ سال پیش در منطقه آذربایجان رایج شده و طی ماهها و هفته های اخیر شدت یافته است.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در پنجشنبه چهارم مهر 1387 ساعت 17:11 | لینک ثابت |

عفو بین‌الملل نگران وضعیت فعالان آذربایجانی در بند

کیواندخت قهاری، رادیو دویچه وله

سازمان عفو بین‌الملل در روزهای دوشنبه اول، و سه شنبه دوم مهر ماه، با انتشار اطلاعیه‌هایی نسبت به بدرفتاری با فعالان دانشجویی و مدنی آذربایجانی در ایران، که هم اکنون در حبس به سرمی‌برند، ابراز نگرانی کرد.

در اطلاعیه اول مهر ماه سازمان عفو بین‌الملل نام ۹ فعال حقوق مدنی و فرهنگی آذربایجان آمده است که خانواده‌های آنان و سازمان‌های حقوق بشر نگران سرنوشت و وضعیت‌ آن‌ها در زندان هستند.

این ۹ نفر عبارتند از: علیرضا صرافی، مهندس عمران (روزنامه‌نگار و فعال فرهنگی)؛ اکبر آزاد ( نویسنده)؛ حسن راشدی (مهندس و مدرس زبان ترکی)؛ سعید محمدی موغانلی (شاعر و روزنامه‌نگار)؛ حسن رحیمی بیات (مهندس عمران و فعال حقوق بشر)؛ حسین حیدری (دانشجوی ارشد جامعه‌شناسی)؛ عباس نعیمی (فعال فرهنگی و عضو NGO اورین)؛ مهدی نعیمی ( شاعر و استاد زبان ترکی در دانشگاه‌ها) و صیاد محمدیان. این فعالان حقوق مدنی و فرهنگی، در روز چهارشنبه ۲۰ شهریور به هنگام مراسم افطار در جمعی خصوصی در تهران دستگیر شدند و سپس ماموران امنیتی خانه‌های آنان را تفتیش کردند. وجه مشترک آنان این است که همگی در عرصه زبان و ادبیات آذری یا دیگر عرصه‌های فرهنگی و مدنی آذربایجان فعال هستند.

به گزارش سازمان عفو بین‌الملل، این عده از زمان دستگیری‌ در زندان انفرادی سرویس اطلاعات در بند ۲۰۹ زندان اوین تهران محبوس و در معرض خطر شکنجه و رفتار نامناسب قرار دارند. به گفته عفو بین‌الملل، این فعالان مدنی را در آستانه شروع مدارس دستگیر کرده‌اند تا احتمالا جلوی حرکت‌های اعتراضی در آستانه بازگشایی مدارس را بگیرند.

بسیاری از فعالان مدنی و فرهنگی آذربایجانی بر حق یادگیری زبان آذری در مدارس برای کودکان آذربایجانی تاکید دارند یا خواستار حق تجلیل از میراث فرهنگی و تاریخی خود هستند. عفو بین‌الملل معتقد است که احتمالا این گروه به خاطر عقایدشان در زندان هستند.

وحید قره باغی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران، در مورد خانواده‌های دستگیرشدگان به دویچه وله گفت: « آن‌ها در بی‌خبری کامل به سر می‌برند. به آن‌ها اجازه ملاقات داده نمی‌شود و از اتهام عزیزان خود بی‌خبر هستند. در مراجعه، به آنها گفته می‌شود که زود زود به اینجا و دادگاه‌های انقلاب یا سایر ارگان‌ها مراجعه نکنید. می‌گویند هنوز بازجویی‌ها ادامه دارد. ما به موقعش به شما خبر می‌دهیم».

مدافعان حقوق بشر با توجه به مواردی که پیش از این مشاهده کرده‌اند، بیم آن دارند که این فعالان را زیر شکنجه مجبور به اعتراف به کارهای ناکرده کنند و برایشان مصاحبه‌های تلویزیونی ترتیب بدهند.

سرنوشت نامعلوم ۸ دانشجو

سازمان عفو بین‌الملل همچنین نگران وضعیت دانشجویان آذربایجانی در بند است. نام هشت تن از فعالان دانشجویی حقوق فرهنگی آذربایجان در اطلاعیه سازمان عفو بین‌الملل آمده است که از سه ماه پیش در تاریخ‌های گوناگون در تبریز دستگیر شده‌اند و هنوز به صورت بازداشت موقت در مکانی نامعلوم به سر می‌برند. این هشت نفر عبارتند از: مقصود احدی، منصور امینیان، داریوش حاتمی، آیدین خواجه‌ای، امیر مردانی، مجید ماکویی، سجاد رادمهر و فراز زهتاب. سازمان عفو بین‌الملل می‌نویسد که این دانشجویان احتمالا به خاطر  فعالیت‌های صلح‌آمیز و ابراز نظرات خود بازداشت شده‌اند.

وحید قره‌باغی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران، در مورد این دانشجویان گفت: « آن‌ها نه تنها امکان ملاقات با وکیل را نداشته‌اند، بلکه از ملاقات با خانواده‌های خود نیز محروم مانده‌اند. تنها تماس این‌ها محدود شده به چند تماس تلفنی کوتاه. هنوز اتهام آنها مشخص نیست. گفته می‌شود در یکی از بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات تبریز به سر می‌برند. خانواده‌های این‌ها طی نامه‌های سرگشاده ‌به آقای هاشمی شاهرودی نسبت به وضعیت عزیزانشان ابراز نگرانی کرده‌اند».

سازمان عفو بین‌الملل از اعضای خود خواسته است تا با فرستادن پیام برای مسئولان جمهوری‌اسلامی‌ایران خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط  و رعایت حقوق انسانی همه فعالان دانشجویی و حقوق مدنی شوند.

http://www.deutsche-welle.de/dw/article/0,2144,3668911,00.html

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در پنجشنبه چهارم مهر 1387 ساعت 5:16 | لینک ثابت |
در پی دستگیری‌های هویت‌طلبان ترک

«برای آذری‌ها، هویت‌طلبی به معنای جدایی‌طلبی نیست»

رادیو زمانه - اردوان روزبه
a.roozbeh@radiozamaneh.com

«هر کس حق آزادی و امنیت فردی دارد. هیچ‌کس نباید تحت بازداشت و یا دست‌گیری خودسرانه قرار گیرد. هیچ‌کس نباید از آزادی خود محروم شود؛ مگر در صورتی که قانون و مقررات آئین دادرسی حکم کند»

(بند اول ماده ۹ کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی)

روزهایی که گذشت، مصادف بود با دستگیری تعدادی از فعالان هویت‌طلب آذری که روز بیستم شهریورماه با بازداشت گروهی قریب به ۱۸ تن از این افراد در میهمانی افطار منزل یکی از هویت‌طلبان در تهران به اوج خود رسید.

پیش از این دانشجویان و فعالان دیگری نیز در تبریز دستگیر شده بودند که تا به حال از وضعیت هیچ‌کدام از آن‌ها اطلاعی در دست نیست.

سجاد رادمهر، عضو سابق انجمن اسلامی دانشکده فنی، آیدین خواجه‌ای و فراز زهتاب از اعضای انجمن اسلامی دانشکده علوم انسانی، سه دانشجوی دانشگاه تبریز، به همراه مهندس داریوش حاتمی، شهناز غلامی و افسر وظیفه و برادرش از این جمله افراد بودند. برخی از آن‌ها نیز سوابقی در محکومیت قبلی نیز داشتند.

در سال‌های گذشته تولد بابک خرم‌دین در قلعه بابک یکی از عمده دلایل دستگیری‌ها بود؛ اما این روند رو به افزایش گذاشت و فقط محدود به این مراسم نشد.

بنا به گزارش کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان (آسمک) هم‌اکنون نزدیک به ۴۰ فعال هویت‌طلب ترک در زندان‌های ایران به سر می‌برند.

اما برخی دیگر از هویت‌طلبان آذربایجانی مانند «انجمن حقوقی آذیاسا» این نحوه برخورد با فعالان ترک را محدود به این دوره نمی‌دانند و در زمان حکومت پهلوی هم اشاره می‌کنند که وجود داشته است.

اینک برخی مواردی‌ که این هویت طلبان به آن اعتراض دارند، عبارت است از رد ‌صلاحیت‌های شغلی و تحصیلی، دستگیری، بازجویی فعالان هویت‌طلب آذربایجانی از جمله موارد زیر:

«ستاره‌دار کردن چهار تن از دانشجویان هویت‌طلب دانشگاه تبریز به نام‌های ‌نادر مهد قره‌باغ، امین امامی، صمد پاشایی و ناهید بابازاده ‌بعد از قبولی در آزمون کارشناسی ارشد و عدم صدور کارنامه برای آن‌ها برای انتخاب رشته و ورود به مقطع کارشناسی ارشد.

رد ‌صلاحیت شغلی حسین اقبالی کویچ (عضو هیأت مؤسس مجمع دانشگاهیان آذربایجانی) از اشتغال به دبیری در آموزش و پرورش، هم‌چنین‌ رد ‌صلاحیت حمید والایی (نویسنده و فعال حقوق بشر آذربایجانی) از اشتغال به وکالت و ممنوعیت صدور پروانه وکالت برای وی از طرف کانون وکلای تبریز.

دستگیری برخی دانشجویان هویت‌طلب آذربایجانی من‌جمله بازداشت شش تن از دانشجویان دانشگاه تبریز: آیدین خواجه‌ای، فراز زهتاب، سجاد رادمهر، امیر مردانی،‌ منصور امینیان، مقصود عهدی و مجید ماکویی‌زاد در دانشگاه مالک اشتر اصفهان.

دستگیری فعالان هویت‌طلب آذربایجانی داریوش حاتمی افسر وظیفه ارتش و از فعالین سابق دانشجویی و احمد حسین‌پور ‌و ‌بازداشت فعالان آذربایجانی در تهران در مهمانی افطاری.»

اگر چه به نظر می‌آید بنا بر اظهار تمامی کسانی که من با آن‌ها گفت و گو کردم، آذری‌های ایران به دنبال هویت و نه جدایی و استقلال هستند، اما به قول یکی از این فعالان، دولت جمهوری اسلامی بنا بر اطلاعات نادرست برخی افراد، دچار کج‌فهمی نسبت به این اعتراض‌ها شده است.

آن‌ها اظهار می‌کنند دولت باید تفاوتی بین درخواست حقوق حقه شهروندی که می‌خواهد در کشور ایران با هویت خود زندگی کند و جدایی‌طلبان، قائل شود.

در همین مورد هم با دو نفر گفت و گو کردم. ابتدا مصاحبه با وحید ‌قره‌باغی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان (آداپ) از نظرتان می‌گذرد.

۲۰ تن از فعالان هویت طلب آذری دستگیر شدند. دیدگاه شما در مورد این دستگیری چیست؟

دستگیری اخیر ۲۰ آذربایجانی در مراسم افطاری در تهران، نقض آشکار حقوق بشر است. چون آن‌ها تنها به خاطر تفکر خود بازداشت شده‌اند.

تفکری که مبنای فعالیت‌هایشان قرار دارد، فعالیت‌هایی در راستای حقوق مردم آذربایجان در ایران، مثل تحصیل به زبان مادری، به رسمیت شناختن زبان ترکی، رفع تبعیض‌های اقتصادی مثل اختلاف در اختصاص بودجه در مقایسه با مناطق فارس‌نشین.

آن‌ها معتقدند که درخواست‌هایشان در چهارچوب قانون است و در قانون اساسی جمهوری اسلامی هم آمده است. مثل اصل ۱۵ قانون اساسی که تدریس زبان‌های دیگر قومیت‌ها را در ایران آزاد قلمداد کرده است.

اما با وجود آن‌که ۳۰ سال از انقلاب ایران می‌گذرد، اما هنوز این قوانین به اجرا در نیامده است.

متأسفانه حاکمیت همواره در مقابل این خواسته‌ها و مطالبات، عکس‌العمل سرد نشان داده است و آن‌ها را با ایراد اتهاماتی از قبیل تجزیه‌طلبی، پان‌ترکیسم و اقدام علیه امنیت ملی بازداشت کرده است.

بازداشت اخیر بیش از ۲۰ نفر از روزنامه‌نگاران و فعالان این عرصه هم در این راستا است.

ضمن آن‌که افراد دستگیر شده روشنفکرانی بودند که قایل به حل مسائل و مشکلات به شکل بحث و گفت ‌و‌ گو بودند. توجه به سابقه‌ی این افراد هم نشان می‌دهد که آنان مؤلف چندین کتاب، مدیر مسئول مجلات و فعالین مدنی هستند که طبق قوانین جمهوری اسلامی مشغول فعالیت بودند.

به نظر من اتهاماتی که به این افراد وارد می‌شود، به کلی غیر قابل قبول است چون تمام فعالیت‌های این افراد، شفاف و در چهارچوب قانون اساسی بوده است.

آیا وقتی ما در مورد هویت‌طلبان آذربایجان صحبت می‌کنیم به معنای این است که خواسته‌های آنان تقاضایی برای جدایی و هویتی مستقل از ایران است؟

تمام فعالیت‌های آنان در چهارچوب حدود مرزی ایران است و آنان خواسته‌ای چون جدایی از ایران ندارند. خواست آنان این است که به عنوان یک آذربایجانی، هویت آنان به رسمیت شناخته شود. آنان در روزنامه‌ها، تلویزیون و رسانه‌ها تحقیر نشوند. ادبیات، زبان و فرهنگ آذری گسترش یابد.

اما حاکمیت نه تنها تلاشی در این راستا ندارد، بلکه در راه امحا و نابودی آن فعالیت می‌کند و با ‌علاقه‌مندان به این قبیل مسائل برخوردی این‌گونه دارد.

در همین رابطه با وجیهه فکور، همسر علی‌رضا صرافی، مدیر نشریه‌ی توقیف‌شده‌ی دیلماج که در بین بازداشت‌شدگان است، گفت وگو کردم:

آقای علی‌رضا صرافی چه طور دستگیر شد؟

همسر من به یک مهمانی افطار دعوت بود. البته خانوادگی دعوت شده بودیم که متاسفانه برای من و بچه‌هایم برنامه‌ای پیش آمد که نتوانستیم برویم. اما همسر من در آن مراسم افطار که با حضور جمعی از نویسندگان و شاعران برپا شده بود، دستگیر شد.

مطلع هستید دلیل بازداشت آقای صرافی چه بوده؟

ایشان از چهره‌های شناخته‌شده‌ی فرهنگی و ادبی در کشور هستند. مدیر مسئول نشریه‌ی توقیف شده‌ی دیلماج بودند و سالیان سال است که در زمینه‌ی فرهنگی کار می‌کنند.

هیچ دلیل خاصی برای دستگیری ایشان نبوده است. من هم تازه روز دوشنبه فهمیدم که محل نگهداری‌شان زندان اوین است. اما تا این لحظه به ما نگفته‌اند که دلیل دستگیری‌شان چه بوده است.

آیا آقای علیرضا صرافی از هویت‌طلبان آذربایجان هستند؟

گفتم که ایشان سال‌هاست در زمینه‌ی فرهنگ، ادبیات فلکور آذربایجان فعالیت دارند. هر کار کرده‌اند، مقاله نوشته‌اند و در سمینارهای مختلف شرکت کرده‌اند، به صورت علنی در سایت‌ها، کتاب‌ها و نشریات مقاله‌هایشان را ارایه داده‌اند.

گفتید هیچ اطلاعی از سرنوشت آقای صراف ندارید؟

روز دوشنبه بعد از چندین بار حضور در دادگاه، به ما گفتند که ایشان در بند انفرادی زندان اوین به سر می‌برند. اما ما هنوز نتوانسته‌ایم هیچ تماس یا ملاقاتی با ایشان داشته باشیم.

آیا از سرنوشت دیگر افرادی که با همسرتان بازداشت شده‌اند، مطلع هستید؟

چند نفرشان آزاد شده‌اند؛ اما بقیه در زندان حضور دارند و گویا قبلاً هم شش نفر از زنان و کودکان آزاد شده بودند. اما فکر می‌کنم که هم‌اکنون ۹ تا ۱۰ نفر در زندان حضور دارند.

وکیل گرفته‌اید؟

من روز دوشنبه که در دادگاه حضور پیدا کرده بودم، گفتم که ما در صدد معرفی یک وکیل هستیم اما آقایی که خود را به عنوان مسئول این پرونده معرفی کرد گفت که وکیل نمی‌پذیرند.

همسر من در مراسم افطار بوده و چهره‌ی فرهنگی شناخته‌شده‌ای است. چرا ایشان باید در زندان باشند؟ به چه دلیل می‌گویند که این حضور در مراسم افطار نبوده و اقدام علیه امنیت ملی کشور به حساب می‌آید؟

من نمی‌دانم چگونه در مراسم افطار علیه منافع ملی اقدام می‌شود. آن هم در شرایطی که کودکان و خانم‌ها هم در این مراسم حاضر بوده‌اند.

می‌توانید به من بگویید که وقتی می‌گویید هویت‌طلبان آذربایجانی منظورتان چیست؟

ما مثل دیگر شهروندان حقوق برابر می‌خواهیم. می‌خواهیم بپذیرند که زبان ترکی هم یک زبان رسمی در کشور باشد. رادیو و تلویزیون، زبان ما را به مسخره نگیرد.

ما چیز زیادی نمی‌خواهیم؛ فقط دوست داریم در چهارچوب این کشور مقدس و عزیز، حقوق شهروندی ما هم رعایت شود.

ما یک کانال تلویزیون به زبان ترکی می‌خواهیم تا پدربزرگ‌ها و مادر‌بزرگ‌هایی که احیاناً زبان فارسی را به درستی متوجه نمی‌شوند، از اخبار و اطلاعات بی‌‌خبر نمانند.

جدایی‌طلبی یا هویت‌طلبی؟ شما بین این دو تفاوت قائل هستید؟

بله، حتماً تفاوت وجود دارد. می‌توانم در مورد همسرم و دیگرانی که می‌شناسم بگویم که تمام تلاش‌شان این است که هویت آذربایجانی‌ها محترم شناخته شود. آذربایجان از نظر اقتصادی رشد داشته باشد.

زمانی تبریز یکی از اولین‌ها بود اما الان سطح آموزش و پرورش، اقتصاد، ایجاد شغل در کجا قرار دارد؟‌ چرا آذربایجان عقب نگه داشته شده است؟

خیر، این به معنای جدایی‌طلبی نیست. ما می‌خواهیم در چهارچوب ایران عزیز هویت ترک‌های کشور در زمینه‌ی اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و هنری محترم شمرده شود.

http://radiozamaaneh.com/ardavan/2008/09/post_140.html

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در پنجشنبه چهارم مهر 1387 ساعت 5:15 | لینک ثابت |

۹ تن از دستگیر شدگان آذربایجانی مراسم افطاری همچنان در بازداشت بسر می برند

رادیو آزادلیق (اروپای آزاد): ۹ تن از بازداشت شدگان چهارشنبه ٢٠ شهریور ماه در منزل یکی از فعالان مدنی آذربایجانی در تهران همچنان در بازداشت بسر می برند. خبر فوق را واحید قاراباغلی، سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران - آداپ به «رادیو آزادلیق (اروپای آزاد)» گفته است.

به گفته وی، بازداشت شدگان که، نويسندگان، روزنامه نگاران و فعالان مدنی شناخته شده ای هستند، هم اکنون در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین که تحت نظارت وزارت اطلاعات می باشد نگهداری می شوند. آنها ممنوع الملاقات بوده و هنوز تفهیم اتهام نشده اند. و.قاراباغلی می گوید آذربایجانی های بازداشتی از داشتن وکیل نیز محروم هستند.

به گفته او، ۱۰ نفر از بازداشتی های آن روز که آزاد شدند هم نتواسته اند از اتهام خود آگاه شوند. به گفته آقای قاراباغلی با آنها در مدت بازداشت بد رفتاری شده است. ماموران امنیتی در بازجویی ها ادعا کرده اند که آنان، روز ۲۰ شهریور در منزل آقای صیاد محمدیان با مقصد سیاسی جمع شده بودند.

نزدیک به ۲۰ تن در منزل صیاد محمدیان از فعالان مدنی آذربایجانی در تهران بازداشت شده بودند. در میان آنها همسر عباس لیسانی زندانی سیاسی شناخته شده آذربایجانی همراه با بچه هایش نیز بوده است. آنان بعدا"، آزاد شدند.

http://www.azadliq.org/content/Article/1200437.html
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387 ساعت 18:25 | لینک ثابت |

زندان هاي ایران با فعالان آذربایجانی پر می شود !

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

سرکوب وحجم برخورد با نویسندگان، روزنامه نگاران، دانشجویان و فعالین فرهنگی آذربایجان در ماهها و هفته های اخیر و در آستانه بازگشایی مدارس فراز تازه ای گرفته و به طرز نگران کننده افزایش یافته است.

برابر گزارشات و اخبار منتشره شامگاه ۲۰ شهریور تعداد زیادی از فعالان مدنی آذربایجانی در یک مراسم افطاری در خانه یکی از فعالین هویت طلب در تهران بازداشت‌‏شده‌‏اند، كه ضوابط قانوني و حقوق بازداشت‌‏شدگان به هيچ‌‏ وجه مورد توجه قرار نگرفته است،
اين افراد بدنبال بازداشت، از حقوق اساسي محروم گرديده‌‏اند هنوز از مکان نگهداری بازداشت شدگان هیچ گونه اطلاعی در دست نیست و تاکنون هیج تماسی با وکیل یا خانواده خود نداشته اند. فعالین آذربایجانی گمان می کنند که این افراد به بند 209 زندان اوین منتقل شده باشند.

مهندس عليرضا صرافي(مدير مسئول ماهنامه توقيف شده ديلماج و عضو NGO شورای ملی صلح)،سعيد موغانلي(روزنامه نگار)،حسن رحیمی (فعال حقوق بشر آذربایجان وعضو کمیته گزارشگران حقوق بشر)، حسين حيدري(مدير مسئول نشريه دانشجويي اولوس)،رقيه عليزاده(همسر عباس لسانی زندانی سیاسی سرشناس آذربایجانی) به همراه سه فرزندش،عباس نعيمي،اکرم نجاري(دبير سابق NGOخانه فرزندان آذربايجان)مهدي نعيمي(شاعر ومدرس زبان ترکي در دانشگاهها)،اکبر آزاد (نويسنده و عضو هئیت تحریریه مجله وارليق)،مهندس حسن راشدي(نويسنده و عضو هئیت تحریریه مجله وارليق) ،مهندس محمد عباسپور،شهباز ابراهيم نژاد، يوسف هشيار، فرهاد رضايي،رباب عظيمي و صياد محمديان از جمله بازداشت شدگان آنروز هستند که در این میان خانم رقیه علیزاده به همراه سه فرزندش، اکرم نجاری، رباب عظیمی و فرهاد رضایی بعد از بازداشت چند ساعته آزاد شده اند.اکثر بازداشتی ها فعالان مدنی با سابقه آذربایجانی هستند که قبلا هم سابقه بازداشت داشته اند.

از سویی بیش از دو ماه است که از بازداشت چند فعال دانشجویی آذربایجانی در تبریز می گذرد و دستگاه قضایی هیچ توضیح روشن و دلیل قانع کننده ای برای بازداشت آنها ارائه نداده است.آنها كه تا كنون موفق به ديدار وكيل اشان و خانواده های خود نشده اند و تنها چند بار تماس تلفنی داشته اند بدون مشخص شدن اتهامي و بدون طي مراحل قضايي و قانوني در بازداشت به سر مي برد. سجاد رادمهر، آیدین خواجه ای، فراز ذهتاب، داریوش حاتمی، امیر مردانی، منصور امینیان، مقصود عهدی و مجید ماکویی دانشجویان بازداشتی هستد.

به گفته داوود توران، جامعه شناس آذربایجانی مقیم ترکیه و مدیر مرکز تحقیقاتی اجتماعی-فرهنگی آذربایجان (
گوناسکام): «فعالان آذربايجان سالیان سال است با در خواست هاي مكرر ازدولت جمهوري اسلامي در جهت تأمين حقوق بديهي و حقه خويش مطابق قانون و حقوق بشر و موازين دين اسلام گام برداشته اند اما حاکمیت همواره علاوه بر بي توجهي نسبت به خواسته هاي حقه و قانوني آنان با بي تدبيري تمام شروع به برخورد هاي فرا قانوني و دستگيري حق طلبان کرده است».

او معتقد است کوشش مسالمت‌آمیز و مدنی برای ابراز تعلقات زبانی و قومی از حقوق اساسی هر شهروندی محسوب می‌شود اما ظاهرا حاکمیت ایران قسم خورده تا کسانی را که با راه و منش های مدنی و مسالمت آمیز خواستاردستیابی به ابتدائی ترین حقوق خود هستند (تحصیل به زبان مادری) سرکوب نموده و در این راه ازهیچ برخوردی دریغ نکند.

د. توران بازداشت خود سرانه فعالان هویت طلب آذربایجانی را در راستای پروژه ای می داند که در آن زبان، تاریخ، هویت و موجودیت آذربایجانیان سرکوب می شود چرا که فعالان آذربايجان خواستی جز برابری فرهنگی - زبانی و اقتصادی چیزی دیگری ندارند و اینها مواردی هستند که در قوانین خود ایران در نظر گرفته شده است.

او می گوید «بیش از ۸۰ سال است که حاکمان ایران همگام با محدود کردن آزادیهای فردی و اجتماعی شهروندان آذربایجانی با خواسته های آنها مخالفت کرده اند. در بسیاری موارد این مخالفتها با کشتار و زندانی کردن افراد با برچسب جدایی طلبی و تفرقه افکنی همراه بوده است. البته برخورد تبعیض آمیز به رفتار خشن و سرکوب گرانه خلاصه نمی شود بلکه این رویکردها در فرهنگ حاکم جامعه نهادین شده است و به صورت تحقیر و تمسخر آذربایجانیها بیشتر از طریق بیان جوک و لطیفه های روزمره حتی در میان روشنفکران فرهنگ حاکم بازتاب یافته است».

مدیر مرکز تحقیقاتی اجتماعی-فرهنگی آذربایجان می گوید: «فعالان آذربایجانی با عملکرد چندین ساله خود نشان داده اند که خواهان دستیابی به حقوق انسانی خود که به صراحت در قانون اساسی کشور و قوانین و کنوانسیونهای بین المللی آمده است بوده اند.مطالبات اصلی آنها پايان دادن به تبعيض ها و ستم ملی در ایران است و اتهام های چون تجزيه طلبی يا پان ترکيستی که به آنها وارد می شود تنها حربه ای برای سرکوب آنهاست چرا که تاکنون حاکمیت نتوانسته این اتهام را برای فردی به اثبات برساند .»

وی بازداشت اخیر فعالین آذربایجانی را در واقع نقض آشکار حقوق بشری می داند و می گوید باید قوه قضاییه تجدید نظری در این زمینه دهد تا پرونده حقوق بشر ایران سیاه تر از این نگردد.

از سوی دیگر اخبار رسیده به فعالین حقوق بشری آذربایجان از داخل حاکمیت حاکی از آن است که در طی دوسال اخیر برای جلوگیری از تکرار اعتراضات خرداد ماه ۱۳۸۵ آذربایجان در وزارت اطلاعات بخش عریض وطویلی صرفا برای سرکوب حرکت ملی آذربایجان ایجاد گردیده است بنا به گفته تعدادی از افرادی که با سیستم امنیتی جمهوری اسلامی در ارتباط اند از نظر وزارت اطلاعات بزرگترین مسئله امنیت ملی ایران در بعد داخلی مسئله رشد مطالبات ملی در آذربایجان است که از این نظر برخورد با فعالین مدنی که تاثیر گذاریشان در حرکت آذربایجان بیشتر است در دوسال اخیر شدت یافته و جنبه فراقانونی به خود گرفته است.

بنا به گزارش کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان (آسمک) هم اکنون نزدیک به ۴۰ فعال هویت طلب ترک در زندانهای ایران به سر می برند.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در جمعه بیست و دوم شهریور 1387 ساعت 19:43 | لینک ثابت |

 ایران ایسلام جمهوریتی اینسان حاقلارینا سایغی ایله یاناشمیر 

آزادلیق رادیوسو: سئنتيابرين 10-دا تئهراندا ايران آذربايجانليلاريندان بيري نين ائوينده ايفطار سفره سينه توپلاشان 20 نفر اطلاعات-اين حبسخاناسينا آپاريليب. خبري «آزادليق» راديوسونا ايراندا آذربايجانلي سياسي محبوسلارين مودافيعه  آسسوسياسيياسي نين سؤزچوسو «واحيد قاراباغلي» وئريب. اونون سؤزلرينه گؤره، حبس ائديلنلر ايران آذربايجانيندا تانينان سيمالار – يازارلار، ژورناليستلر و موهنديسلردير.  

واحيد قاراباغلي: «حبس ائديلنلرين ايچريسينده تانينميش سياسي محبوس عباس ليساني نين حيات يولداشي روقييه خانيم و اوچ اؤولادي دا وار. ايران دؤولتي ديلده موسلمان اؤلکه سي اولدوغونو، ايسلامي تبليغ ائتديگيني دئيير، آنجاق ايفطار سفره سينه توپلاشان اينسانلاري هئچ بير سبب اولمادان حبسخانالارا آپارير. هئچ اونلارا اوروجلاريني آچماغا دا ايمکان وئريلمير».  

و.قاراباغلي نين فيکرينجه، هئچ بير گوناهي اولمايان اينسانلارين، خوصوصن قادينلارين، اوشاقلارين حبسخانايا سالينماسي، اونلارين عائيله لريله علاقه ياراتمالارينا ايمکان وئريلمه مه سي هم بين الخالق، هم ده ايران دؤولتي نين قانونلاري نين کوبود شکيلده پوزولماسيدير.  

حبس ائديلنلردن بير نئچه سي نين عائيله لريله علاقه يارادا بيلسک ده، اونلار تضييقلردن قورخدوقلاري اوچون آچيق موصاحيبه وئره بيلميه جکلريني دئديلر. ياخينلاري نين حبس ائديلمه سي خبريني ايسه ايفطار مراسيمينه قاتيلان، آنجاق اطلاعات-اين گؤزله نيلمز هوجومو زاماني ائودن چيخماغي باجاران بير شخصدن آلديقلاريني بيلديرديلر. قوهوملاري نين هارادا، هانسي شرايطده ساخلانماسي، اونلارا هانسي ايتتيهامين ايره لي سورولمه سيندن ايسه خبر توتا بيلمه ييبلر.  

حبس ائديلنلردن يالنيز بيري نين عائيله عوضوو آدي نين چکيلمه مه سي شرطيله «آزادليق» راديوسونا موصاحيبه وئريب. موصاحيبيه وئرن خاريجي دؤولتلردن بيرينده تحصيل آلير. دئديگينه گؤره، بو، آتاسي نين بيرينجي حبسي دئييل. بين الخالق بيرليگين ايرانا تاثير ايمکانلاري نين اولماماسي ايسه اونون فيکرينجه، تئهرانا اينسان حاقلاريني ايسته ديگي کيمي پوزماغا ايمکان وئرير:  

ايکي ايل اول ده آتامي توتموشدولار. من تصييقلرله اوزلشه جگيمدن احتياطلانيب ايرانا گئده بيلمه ديم. قارداشيم ايشدن آيريلماق زوروندا قالدي. هر آنلامدا بيزيم عائيله يه باسقي گؤستريلدي. او زامان آوروپا اينسان حاقلاري محکمه سينه موراجيعت ائتديک. اوردان بيلديرديلر کي، ايران آوروپا اينسان حاقلاري کونوئنسيياسي نين يوريسديکسيياسيندا اولماديغيندان بيزيم موراجيعتيميزه باخا بيلميه جکلر. اونا گؤره ده ايران هئچ زامان اينسان حاقلارينا سايغييلا ياناشمير».  

آذربايجانلي سياسي محبوسلارين مودافيعه  آسسوسياسيياسي نين سؤزچوسو واحيد قاراباغلي نين سؤزلرينه گؤره، ايران آذربايجانيندا حبس ائديلن طلبه لردن 8-اي هله ده آزادليغا بوراخيلماييب. بعضيلري نين حبسيندن 2 آيدان چوخ واخت کئچمه سينه باخماياراق هئچ بيرينه ايتتيهام ائلان ائديلمه ييب. و.قاراباغلي دئيير کي، اونلارين تک گوناهي حؤکومتين ايران کونستيتوسيياسي نين 15-جي مادده سينه عمل ائتمه سيني ايستمه لريدير. بو مادده هر بير وطنداشا اؤز ديلينده تحصيل آلماقلا ياناشي، باشقا مدني حاقلار دا وئرير:  

«حبس ائديلنلرين عائيله لري رسمي قوروملارا موراجيعت ائدنده اونلارا يالنيز بير سؤز دئييلير - سيزين اؤولادلارينيز بيزيمله ايشبيرليگي قورمور، اونا گؤره اونلاري جزالانديريريق. اونلار اطلاعات-اين حبسخانالاريندا تک ادامليق کامئرالاردا ساخلانير».  

بو آرادا حبسده ساخلانان 8 طلبه نين عائيله لري ايران عالي محکمه سي نين رهبرينه موراجيعت اونوانلاييب. سندده توتولانلارين حوقوقلارينا سايغي ايله ياناشيلماسي طلب ائديلير. بئلچيکادا ياشايان بير قروپ آذربايجانلي دا آوروپا پارلامئنتي نين قارشيسيندا ايراندا اينسان حاقلاري نين کوبود شکيلده پوزولماسينا، رسمي تئهرانين ايران آذربايجانيندا آپارديغي رئپرئسسيو تدبيرلره اعتيراضلاريني بيلديريبلر. 

http://www.azadliq.org/content/Article/1199278.html

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در جمعه بیست و دوم شهریور 1387 ساعت 0:12 | لینک ثابت |

خانواده زندانیان سیاسی آذربایجانی را با افزایش فشارها تهدید می کنند !

آخرین گزارش از ادامه بازداشت های گسترده فعالین آذربایجان

ساوالان سسی: فشار بر فعالین دانشجوئی آذربایجان با تعطیل شدن دانشگاههای کشور گسترش بیشتری یافته و طی روزها و هفته های گذشته بیش از ده فعال دانشجوئی آذربایجان در دانشگاههای تبریز، زنجان و رشت دستگیر شده و تحت بازجوئی و شکنجه در بازداشتگاهها و سلولهای انفرادی ارگانهای امنیتی کشور قرار دارند.


بنا به گزارش منابع خبری و حقوق بشری آذربایجان شش دانشجوی هویت طلب دانشگاه تبریز به نامهای منصور امینیان،مقصود عهدی،آیدین خواجه ای، امیر مردانی، فراز زهتاب و سجاد رادمهر همراه با افسر وظیفه داریوش حاتمی، دو دانشجوی دانشگاه زنجان به نامهای بهرام واحدی و سورنا هاشمی طی روزها و هفته های گذشته بازداشت شده اند.در این میان وضعیت دانشجویان بازداشتی دانشگاه تبریز وخیم گزارش می گردد.

در همین راستا نهادهای امنیتی در پی حضور مادر سجاد رادمهر در دانشگاه تبریز و پیگیری وضعیت او، وی را با تلفن تهدید به افزودن فشارها کردند.مادر سجاد رادمهر شنبه دوم مرداد ماه در حالی در دانشگاه تبریز حضور یافته بود که هیچ مسئولی حاضر به پاسخ گویی به وی نبوده است. بنا به اخبار رسیده آقای عادلی رئیس حراست دانشگاه به رغم حضور مادر این دانشجوی دربند در اتاق وی، اتاق را ترک کرده است.مادر سجاد رادمهر پس از بازگشت از دانشگاه به صورت تلفنی از جانب نهاد های امنیتی تهدید شده است.همچنین خانواده منصور امینیان و مقصود عهدی از فعالین هویت طلب دانشگاه تبریز، خبر از اولین تماس تلفنی این دو با خانواده پس از دستگیریشان در 30 مرداد ماه می دهند طبق گزارش رسیده، امینیان، دبیر انجمن اسلامی دانشکده فنی، طی این تماس کوتاه، از سلامتی خود خبر داده است. همچنین وی به نقل از قاضی پرونده از صدور قرار بازداشت یک یا دو ماهه خود، سخن گفته است.مقصود عهدی دیگر دانشجوی در بند و عضو شورای انجمن اسلامی دانشکده انسانی و انجمن ادبی سهند نیز در سخنان مشابهی، از قرار بازداشت چند ماهه برای خود خبر داده است. گفتنی است که پیش از این از وی خواسته شده بود که با حضور در بند ۳۷ زندان تبریز، تعهدی را امضا کند که پیش از اقدام، بازداشت شد.

به گزارش ساوالان سسی، ودود اسدی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اردبیل و از فعالان دانشجویی و حقوق بشری آذربایجان پس از تحمل ۳۴ روز بازداشت روز سوم شهریور از زندان لاکان رشت آزاد شد.وحدت اسدی٬ برادر ودود، با اعلام این خبر گفت که ۶۰ میلیون ریال وثیقه برای آزادی آقای ودود اسدی به دادگاه ارائه شده است.ودود اسدی٬ روز یکم مرداد٬ در رشت دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل گشته بود.بنابر اظهار خانواده اش او تقریبا تمام مدت بازداشت را درسلول انفرادی وزارت اطلاعات رشت تحت فشارهای جسمی و روحی قرار داشت.همچنین در تمام طول این مدت نه تنها اجازه تماس با وکیل و خانواده به او داده نشد بلکه خانواده وی از محل نگهداری او نیز بی خبر بودند و بعضی منابع از انتقال وی به بند ۲۰۹ زندان اوین تهران خبر می دادند.همچنین حسین رحیمی و محسن رحیمی دو دانشجوی دیگر دانشگاههای رشت بودند که روز 3 مرداد توسط ماموران امنيتی دستگیر و بعد از بیش از سه هفته بازداشت موقت به قید وثیقه آزاد شدند.آنها پس از آزادي ادعا کرده اند که در مدت بازداشت از سوی بازجویان مورد شکنجه و اذيت و آزار قرار گرفته اند

غلام نجفی و حمید والائی نیز که در ارتباط با فعالیتهای مطبوعاتی تنها تشکل نیمه رسمی دانشجویان آذربایجانی بنام "مجمع دانشگاهیان آذربایجان « آبتام»" بازداشت شده بودند پس از شکنجه فراوان و اعتراضات گسترده نهادهای مدنی در قبال وثیقه های سنگین بصورت موقت آزاد گردیده اند. عکسهایی که از حمید والائی پس از آزادی موقت و در بستر بیماری گرفته شد و در سایتهای اینترنتی قرار گرفت حکایت از شکنجه شدید علیه این فعال هویت طلب آذربایجانی داشت ، بر اثر شکنجه هایی که طی دوازده روز حبس او در بازداشتگاه وزارت اطلاعات بر وی وارد شده بود، دو دندان جلو و دو دندان عقب فک بالای وی شکسته است.همچنین براثر صدمات وارده به پای راست وی که منجر به شکستن آن شده ، قادربه حرکت نمی باشد .علاوه براین براثر صدمات وارده به سر، وی چندین بار بیهوش شده ودر حال حاضر دچار سرگیجه شدید می باشد. وی هم اینک تحت درمان پزشکان قرار دارد.

از سوئی ابراهیم رشیدی شاعر، نویسنده، مدافع حقوق بشر و یکی از شناخته ترین فعالین جنبش دانشجوئی آذربایجان روز ۱۵ مردادماه جهت سپری کردن دوره محکومیت خویش عازم زندان ارومیه گردیده است . مهندس رشیدی فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه ارومیه است. اوعضو مؤسس مؤسسه غیر دولتی (NGO) "آذرتوپراق"‏،‏ عضو هیأت مؤسس و دبیر کانون استاد شهریار دانشگاه اورمیه، مدیر مسؤل نشریه دانشجویی "اولدوز"‏، سردبیر نشریه "بولوت" و عضو هئیت تحریریه نشریات "باخیش" و "اویانیش" و مدرس زبان و ادبیات تورکی در دانشگاههای اورمیه و علوم پزشکی اورمیه بوده است.این فعال حقوق بشر آذربایجانی در طول سالهای گذشته بارها در زندان اوین تهران٬ بازداشتگاههای اطلاعات اورمیه٬ اهر و اردبیل حبس شده است.ابراهیم رشیدی در تاریخ ده خرداد ۱۳۸۵ در اورمیه دستگیر و به مدت دو ماه در بازداشتگاه اطلاعات اورمیه مورد بازجویی تحت شکنجه قرار گرفته بود. او پس از آزادی به قید وثیقه در تاریخ دوم اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ از طرف شعبه ۱۰۲دادگاه اورمیه به تحمل ۵ ماه حبس و ۲۰ ضربه شلاق تعزیری محکوم گردیده بود. قاضی تجدید نظر شعبه دهم دادگستری آذربایجان غربی در جلسه ۲۳ آبانماه دادگاه‎ حکم ۵ ماه تعزیری ایشان را تایید و حکم ۲۰ ضربه شلاق تعزیری را به پرداخت ۵۰ هزار تومان جریمه نقدی تغییر داد.

در روزهای گذشته همچنین نشریه دانشجوئی ستارخان به مدیر مسئولی حسین ادیبان در دانشگاه تبریز توقیف و دفتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز نیز توسط حراست دانشگاه پلمب گردیده است. به گفته یکی از دانشجویان دانشگاه تبریز" انجمن اسلامی نقش بسزائی در شکستن جو انحصار دانشگاه بازی می نمود و به کانون اعتراضات مدنی تبدیل شده بود.”

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی که از تشکلهای دانشجوئی هویت طلب دانشجویان ترک دانشگاه تبریز است توسط هئیت نظارت بر تشکل های این دانشگاه لغو مجوز شد.هئیت نظارت پیش از این در روند فعالیت انجمن اسلامی تبریز مشکلات فراوانی ایجاد کرده و اجازه نداده بود انتخابات شورای مرکزی این تشکل برگزار شود. در پی کارشکنی های مکرر مدیریت انتصابی دانشگاه تبریز، هیئت نظارت بر تشکل ها، مجوز فعالیت این تشکل دانشجویی باسابقه را رد کرد در پی این مسئله دفتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی نیز به دستور رئیس دانشگاه تبریز پلمب شد پیش از این نیز جمعیت اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان که تشکل دانشجویان هویت طلب ترک دانشگاه زنجان بود نیز به صورت غیر قانونی وبا دستور دکتر مددی معاون دانشجوئی سابق دانشگاه زنجان پلمپ گردیده بود.

در اعتراض به بازداشتهای گسترده ای که در آذربایجان صورت گرفته بیانیه های مختلفی صادر گردیده است. سه تشکل شناخته شده دانشگاه آزاد تبریز به نامهای آرمان دانشجو، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد و کانون وحدت دانشگاه آزاد و انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اردبیل با بیانیه های جداگانه ای بازداشت فعالین آذربایجانی را محکوم نمودند.

عباس لسانی فعال هویت طلب ترک که از 26 ماه پیش در زندان به سر می برد در وضعیت نامناسبی به سر می برد .وضعیت آقای لسانی اصلا مطلوب نیست و وی که در کل به سی ماه حبس محکوم و به شهر یزد تبعید شده است. علیرغم اینکه بیش از ۲۶ماه است که در زندان به سر می برد هنوز حتی یک روز هم به مرخصی نرفته است. ایشان که محکومی سیاسی است اما از زمان بازداشت همواره در بین زندانیان عادی و حتی معتاد و خطرناک قرار داده شده که تعداد زیادی از این زندانیان مبتلا به بیماریهای واگیردار هستند.از زمان تبعید غیر قانونی آقای لسانی به زندان یزد به دلیل مسافت طولانی که خانواده او باید طی کند این مسئله باعث شده که دیگر امکان ملاقات آنها غیر ممکن باشد.آخرین ملاقات خانم لسانی به هفته اول فروردین بر می گردد یعنی پس از اينکه همسرش را از زندان اهر به زندان يزد منتقل کردند خانم لسانی فقط توانست پانزده دقيقه با او ملاقات داشته باشد آنهم در حضور دو مامور زندان و به شرط اينکه آقای لسانی هيچ چيزی درباره وضعيت خود به خانواده نگويد.خانواده آقای لسانی الان بیش از 5 ماه است که با ایشان ملاقات نداشته است فشارهای امنیتی نسبت به خانواده عباس لیساني همواره بوده است.منزل آقای لسانی تحت کنترل دائمی ماموران اداره کل اطلاعات قرار دارد و آنها کلیه رفت و آمدهای خانواده را تحت نظر دارند.بامداد شنبه بیست و چهارم فروردین ماه ۸۷، خانم لسانی از طرف ماموران وزارت اطلاعات بدون ارائه حکم جلب بازداشت و برای ساعت ها مورد بازجویی قرار می گیرد او را تهديد می کنند که درمورد وضعيت همسرش در زندان نبايد با رسانه ها و فعالان حقوق بشر صحبت کند، در غير اين صورت وی نيز بازداشت خواهد شد و بچه های آنها بی سرپرست خواهند ماند.در راستای این فشارها اخیرا" دادستان و اداره اطلاعات اردبیل به خانواده لسانی اعلام داشته اند که آقای لسانی باید بعد از آزادی از زندان یزد به یک شهر فارس نشین مهاجرت بکند در غیر اینصورت هر اتفاق و حرکتی در اردبیل و دیگر شهرهای آذربایجان روی دهد ما او را دستگیر و زندانی خواهیم کرد.

دامنه سرکوب حاکمیت با فعالان هویت طلب آذربایجانی به دانشجویان محدود نمی شود بلکه روحانیون ناراضی و هویت طلب را نیز شامل می شود. بنا به گزارشات رسیده جلسه دادگاه حجت الاسلام عبدالعزیزعظیمی قدیم، روحانی هویت طلب آذربایجانی، که هم اکنون در حال گذراندن دوران محکومیت یکساله خود در بند ۶ زندان لنگرود قم بسر می برند، و اخیرا" با اتهام جدید «تبلیغ علیه نظام» روبرو شده، بود روز سه شنبه ۲۲ مرداد در دادگاه ویژه روحانیت تبریز برگزار شده است. در همین خصوص به گزارش رادیو آزادلیق (اروپای آزاد) این دادگاه به خاطر سخنرانی انتقاد آمیز حجت الاسلام عظیمی قدیم در مراسم ختم استاد صمد سرداری نیا در تبریز صورت گرفته است. همسر و فرزند نه ساله حجت الاسلام عظیمی قدیم در خصوص آخرین وضعیت ایشان مصاحبه ای با رادیو آزادی ترتیب داده اند. همسر حجت الاسلام در این مصاحبه از مبارزه شوهرش برعلیه آنچه تبعیض زبانی می دانند با افتخار یاد کرده و دخترش نیز خواستار تحصیل به زبان مادری خویش گردیده است.

دادگاه رسیدگی به اتهامات یاشار حکاک پور، داوود عظیم زاده ، علیرضا حقی ، مجید پژوهفام و حامد یگانه پور از فعالین هویت طلب ترک روز دوشنبه ۷/۵/۸۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب مراغه به ریاست قاضی جواد سلیمی برگزار شد.در این جلسه متهمان به اتهامات وارده مبنی برسخنرانی و شرکت وسازماندهی تظاهرات های خرداد ۸۵ دردانشگاه وشهر مراغه ونشر وتوزیع نشریه دانشجویی "زنگان سوزلری"واتهام قومیت گرایی وتماس با کانالهای تلویزیونی آذربایجانی در خارج از کشور پاسخ دادند.وکالت این افراد را سیدمحمد رضا فقیهی برعهده داشت.این دومین جلسه دادگاه این متهمان می باشد.جلسه پیشین دادگاه ۲ سال پیش در تاریخ ۱۵/۵/۸۵ تشکیل شده بود و قاضی پرونده به دلیل فقدان مدارک، پرونده را جهت رفع نقص به دادسرا ارجاع نموده بود.

بیش از ۷۰۰ نفر از فعالین سیاسی-اجتماعی و فرهنگی آذربایجان نیز با صدور بیانیه ای به نقض گسترده حقوق بشر در آذربایجان و ادامه بازداشتهای غیرقانونی و خودسرانه دانشجویان وفعالین دانشجوئی آذربایجان اعتراض نمودند.همچنین جمعی ازفعالین مدنی و فرهنگی شهرهای رشت، اردبیل، خلخال و گیوی طی بیانیه جداگانه ای ضمن اعتراض به گسترش موج سرکوب فعالین دانشجویی آذربایجانی خواستار آزادی دانشجویان شدند.

از سوئی شاخه دانشجوئی حزب مشارکت آذربایجان شرقی نیز با صدور بیانیه ای اعتراض شدید خود را نسبت به ادامه بازداشت فعالین دانشجوئی آذربایجان اعلام نموده و خواستار آزادی سریع آنها شدند.

سازمان مدافع حقوق بشر «فرانت لاین» یا «خط مقدم»، نیز روز جمعه ۱٨ مردادماه با صدور بیانیه ای نسبت به بازداشت خودسرانه و بد رفتاری با حمید ولائی، سجاد رادمهر و ودود اسدی سه فعال حقوق بشر آذربایجانی ابراز نگرانی کرد.

همچنین سازمان های حقوق بشری آذربایجانی نیز از ارسال گزارش هایی به سازمان عفو بین الملل، دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو و دیگر سازمان های مدافع حقوق بشر و نیز نهادها و سازمان های معتبر جهانی خبر می دهند.

آنها از تمامی سازمان های حقوق بشری می خواهند که ضمن محکوم کردن دستگیریهای گسترده و شکنجه فعالان سیاسی و دانشجویی آذربایجان به سرنوشت آنها بی توجه نباشند و با اعمال فشار بر دولت ایران از ادامه نگهداری بلاتکلیف این زندانیان در بازداشتگاهها خودداری نماید.»
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در سه شنبه پنجم شهریور 1387 ساعت 13:11 | لینک ثابت |

به کدامین گناه یعقوب مهرنهاد به دارآویخته شد؟

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

روز گذشته در زاهدان فردی به نام یعقوب مهرنهاد صرف فعالیت های مدنی اعدام شد. مگر یعقوب مهرنهاد چه کرده بود؟

یعقوب در معرفی
وبلاگ شخصی خود که دیگر به روز نخواهد شد نوشته بود:"(خداوند وضع و حال هیچ ملتی را تغییر نمیدهد مگر آنکه خود به تغییر وضع خویش اقدام نمایند ) این کلام نورانی و الهی موجب ایجاد انگیزه برای تمام فعالیتهائی است که انجام میدهم و معتقدم در صورت عمل به این کلام الهی همه مردم می توانند اوضاع خود و جامعه خویش را از ظلمت به سوی روشنائی تغییر دهند. از بی عدالتی و نابرابری ها و فقر و ستم به آنچه که آرمان بشری است و خواسته های مشروع انسانی."

آری یعقوب مهرنهاد به جرم کوشش‌های مدنی و حقوق بشری اعدام شد، او که فعالیت اجتماعی با مجوز دولتی می کرد و سابقه شفافی داشت، او که به مبارزه سیاسی مسالمت آمیز در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی اعتقاد داشت ؟ موجب رنج حاکمیت می شد، حاکمیتی که سخت از حرکت های مدنی ترس دارد،و فعاليتھاى مدنى را برنمی تابد، مھرنھاد را در بلوچستان با اتھامات ساختگى از حق حيات محروم و ملتى را محروم از پيشروان به حق اش نمود .ما می دانيم که يعقوب مهرنهاد خواستی جز برچیدن تبیعض ها و احقاق حقوق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در بلوچستان نداشت.

یعقوب مهرنهاد روزنامه نگار، فعالی فرهنگی، حقوق بشری بود، و اعدام او بیان دور جدیدی از سرکوب فعالین مدنی و ملی است.این سیاست سرکوبگرانه و شوونیستی علاوه بر بلوچستان ،در خوزستان، آذربایجان ،کردستان ، ترکمن صحرا و ... نیز دنبال میشود.

گویا مسئولین قضایی و امنیتی حاکمیت بر این باورند که هر نوع فعالیت از سوی جوانان بلوچ، تورک، کرد، عرب و هر نوع دفاع از هویت ملی و فرهنگی باید قاطعانه سرکوب شود تا از این طریق بتوان بر ستم ملی حیات داد و بر مردم حکومت کرد.

خبر تلخ اعدام مهرنهاد، یا کشته شدن جوانان هویت طلب تورک چون فرهاد محسنی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، اعدام برای فعالین کرد، عرب و بازداشت های خودسرانه، احکام حبس های طولانی مدت، سر کوب های عمومی حکایت از گستره نقض حقوق بشر در این مناطق دارند.

در این موقعیت آنچه بیش از پیش روشن است اینست که باید با تمام قوا تلاش کرد و افشای این سیاست به شدت خطرناک سرکوبگرانه و تلاش برای آگاه سازی جامعه جهانی وظیفه ی تمامی آزادیخواهان و فعالین حقوق بشری است. کشاندن این موضوع به رسانه های بین المللی و مددخواهی از سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق بشر حداقل تلاشی است که می توانبم در حال حاضر بکنیم. نباید گذاشت اعدام های وحشیانه و سرکوب ددمنشانه در سکوت انجام گیرد.

بی شک تداوم بایکوت خبری و حساس نبودن ارگانهای اطلاع رسانی و حقوق بشر فعال ایرانی در خصوص فعالین هویت خواه و ملی سبب ادامه این روند از سوی حکومت خواهد گردید.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در سه شنبه پانزدهم مرداد 1387 ساعت 4:3 | لینک ثابت |

مصاحبه اختصاصي با "آژانس ايران خبر" در خصوص وضعیت حقوق بشر در آذربایجان

آقاي قاراباغلي با تشكرازوقتي كه دراختيار ما گذاشتيد ميخواستيم كه به عنوان اولين سئوال ازشما بپرسيم كه :


۱- چه فشارهايي روي مردم آذربايجان است؟

وضعیت آذربایجان در شرایط موجود و پیش از این نیز از لحاظ سیاسی ؛ فرهنگی و حتی اقتصادی تفاوتهایی با سایر نقاط ایران داشته و دارد. بدین معنی که اگر مردم آذربایجان در برخی مسائل اجتماعی و حقوق شهروندی نقطه مشترکاتی با سایر مردم ایران دارند، اما به لحاظ فرهنگی، سیاسی، حقوقی و مدنی و اجتماعی شرایط مختص به خود را دارا هستند در طی حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی ملت آذربایجان در موضاعاتی نظیر حقوق زبانی و فرهنگی شاهد بروز ظلم و ستم ملی بوده اند .نقض حقوق بشر در آذربایجان هنوز که هنوز است در پس مصلحتهای سیاسی و بایکوت خبری رسانه ای مرگز گرا و فارس گرا مخفی مانده و یا در اغلب موارد انعکاسی خلاف واقعیت داشته است. اقتصاد ؛زبان، تاریخ، فرهنگ، موسیقی، هنر و شخصیت‌ها و بناهای تاریخی آذربایجان مورد بی مهری ها قرار گرفته است.، اقتصاد و بافت اجتماعی‌ به‌شدت افت کرده‌است. صنایع مادر ، مولد و اشتغال زا در آذربایجان جایی ندارند.در اثر عدم سرمایه گذاری آذربایجان شاهد مهاجرت گسرده ساکنان خویش است .

حقوق اولیه‌ انسانی آذربایجانیها به رسمیت شناخته نمی شود، مساله ممنوعيت آموزش به زبان ترکي در کنار نقض روزمره حقوق انساني میلیونها آذربایجانی مشکل عمده و رسشه ای آنهاست تنها زبان رسمی در ایران زبان فارسی است و برخلاف اصول مندرج در قانون اساسی جمهوری اسلامی ( اصل 15 قانون اساسی) ، سایر زبانها در مدارس تدریس نمی‌شوند. کودکان آذربایجانی در ایران در بدو ورود به مدرسه مجبورند که‌ با زبان تحمیلی و غیر مادری آموزش ببینند این امر تاثیر عمده ای در افت تحصیلی آنان داشته است و تحقیقات علمی موید این موضوع می باشد. آموزش بزبان غیر ترکی روند آسیمیلاسیون ملت آذربایجان را تسریع بخشیده گامهای ابتدایی نسل کشی زبانی ملت آذربایجان برداشته شده است. عدم تدریس زبان ترکی آذربایجانی موجبات مرگ زبان را فراهم می‌آورد. ممنوعيت نامگذاري کودکان و اماکن عمومي به زبان ترکي ، تغيير اسامي تاريخي شهرها، کوهها، رودها و ...همه و همه در حقیقت از تداوم ،« تهاجم فرهنگی و نسل کشی زبانی » نسبت به ملت آذربایجان حکایت دارند.

۲- فعالين آذربايجان درخواست و خواسته شان چيست؟

در طول قرن بیستم، هرگاه که کنترل آزادی بیان از سوی حکومت مرکز ی کاهش یافته،" مثل دوران اوایل انقلاب،" آذربایجانیها از این فرصت برای ابراز هویت آذربایجانی خود استفاده نموده و خواستار افزایش حقوق فرهنگی ملی شده اند.

در همین راستاست که هم اکنون حرکتی در آذربایجان جریان دارد که از آن بعنوان « حرکت ملی آذربایجان» یاد می شود،حرکت ملي آذربايجان جنبشي است، که در مقابل واقعیت و عینیت حاکم بر آذربایجان که همانا سیاستهای تبعیض ملی باشد شکل گرفته، این جنبش جنبشی‌است مدنی و بر مبنای حقوق دموکراتیک انسانی، خواستار تامین شرایط مناسبی برای رشد و توسعه جامعه آذربایجان است. فعالین این حرکت، خواست خود را حفظ هویت متمایز آذربایجانی و احقاق حقوق ملت ترک آذربايجان آنچه را که در قانون اساسی کشور و منشورهای بين المللی حقوق بشر آمده است بیان می کنند، فعالین آذربایجانی اعتقاد دارند: سیاست‌های اقتصادی حکومت مرکزی در تخصیص امکانات و بودجه مملکتی به‌شدت تبعیض‌آمیز است و باعث رکود اقتصادی منطقه شده است، از پتانسیل جغرافیائی آذربایجان و اهمیت تاریخی تجارت و صنعت در آن هیچ بهره‌وری نشده و سیاست مدونی برای توسعه صادرات و احداث راههای جدید و مناطق آزاد تجاری-صنعتی، وجود ندارد، سیستم عقب‌مانده آموزش و پرورش در ایران باعث افت تحصیلی در آذربایجان شده و به ماندگاری بی‌سوادی و کم سوادی در این منطقه کمک کرده است، انتصاب مدیران دولتی غیر بومی و ناآشنا به مسائل منطقه از سوی ارگانهای مرکزی یکی از دلایل سوءمدیریت منطقه‌ای را فراهم کرده است، حکومت مرکزی نه تنها هیچ کمکی به حفظ و توسعه ادبیات و زبان و فرهنگ آذربایجان ندارد، بلکه با سیاست‌گذاریهای آشکار و پنهان خویش سعی در امحا و نابودی آن دارد و علاقه‌مندان به حفظ مختصات هویت ملی را با اتهام پان‌ترکیست و تجزیه طلب تحت پیگردهای قانونی قرار داده است، اجازه برگزاری مراسم بزرگداشت بابک و دیگر مراسمات مشابه داده نمی شود، در رسانه ها و کتب درسی تبلیغات ضد ترک جریان دارد و...

۳- چرا فعالين آذربايجان دستگير و روانه زندان مي شوند؟

متاسفانه ما روزانه شاهد موارد نقض گسترده حقوق بشر هم چون بازداشتها، محاکمات؛ کنترلهای امنیتی و برخوردهای قضایی خارج از قانون با فعالیتهای سیاسی، مدنی، روزنامه نگاران، دانشجویان و زنان و ...در آذربایجان هستیم. حاکمیت ؛ فعالین آذربایجانی را که در مناسبت های مختلف و با روشهای های مدنی و مسالمت آمیز خواستار دستیابی به ابتدائی ترین حقوق خود هستند سرکوب نموده و در این راه ازهیچ برخوردی دریغ نمی کند. حتی روحانیون آذربایجانی که در جهت احقاق حقوق اولیه و انسانی آذربایجانیها سخنرانی کننند دستگیر شده و زندانی شده اند. به نظر من رواج عقلانیت در بین هویت‌خواهان ترک آذربایجانی که خواستار رسمی شدن زبان ترکی در ایران و احقاق سایر حقوق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ترک‌های ایران هستد، از دیدگاه حکومت منفی تلقی شده است؛ زیرا بزرگ‌ترین حُسن این حرکت، همان مدنی بودن و مسالمت‌آمیز بودن آن است و حمومت مایل است این حرکت خود جوش و ملی آذربایجانیها را به سوی رادیکالیزم سوق دهد تا بهانه‌های بیشتری برای سرکوب آن داشته باشد.مطالبات ملت آذربایجان سالهاست که روی هم انباشته شده و به جای اینکه این مطالبات پاسخی عقلایی داد ه شود با اتهاماتی نظیر تجزيه طلبی يا پان ترکيستی مورد سرکوب قرار می گیرند.

البته باید گفت فعالان حقوق مدنی آذربایجانی با فشاری دو چندان روبرو هستند. یکی همان سرکوبی است که شامل حال کلیه ایرانی‌های تلاشگر برای حقوق بشر می شود و همۀ افراد اعم از زن و مرد و دانشجو و کارگر و معلم و ... را در بر می گیرد. چرا که نظام مسلط تنها راه حفظ قدرت خود را در سرکوب حقوق مدنی آحاد جامعه می بیند. دیگری تنها متوجه فعالان حقوق آذربایجانی می‌شود چرا که اینها به مجرد ابراز نظر با برچسب تجزیه طلبی مواجه می‌شوند و در نتیجه علاوه بر سرکوب دستگاه‌های امنیتی و قضایی باید سکوت دیگر بخش‌های فعال جامعه در مقابل سرکوب خود را نظاره گر باشند.

سانسور بسیار شدیدی در مورد اخبار آذربایجان وجود دارد به نحوی که ما مجبوریم دست و بال خبر را بزنیم در غیر این صورت این خطر وجود دارد که کل متن خبر انتشار نیابد! و تنها با حذف نام آذربایجان ، هویت طلب و ...کمی شانس منتشر شدن پیدا می‌کند. لذا ما اجبارا نام منطقه را و علت بازداشت را حذف می‌کنیم تا حداقل بطور ناقص هم که شده، بتوانیم خبر را منتشر نماییم.

۴- مختصري از موج دستگيري هاي فعالين آذربايجان از خرداد ۸۵ به بعد برايمان بگوييد؟ در حال حاضر كدام فعالين در زندان هستند؟

حکومت جمهوری اسلامی ایران در دو سال گذشته برای جلوگیری از تکرار اعتراضات خرداد ماه ۸۵ در آذربایجان طرحها ی بسیار بی رحمانه ای را به اجرا گذاشته است. فعالان مدنی، اجتماعی و سیاسی از امکان فعالیت آزادانه برخوردار نیستند.آنها با بازداشت و زندان و حبس روبرو می شوند و احضار به دادگاه ها، امری روزمره و عادی مبدل شده است. نقض حقوق اساسی، انسانی، آزادیهای بیان و مطبوعات و حقوق شهروندی مردم آذربایجان کماکان ادامه دارد و وضعیت رو به وخامت گراییده است. در خصوص صدور احکام حبس سیاسی، تعداد احکام صادره و مدت محکومیت برای فعالین سیاسی ؛ فرهنگی و هویت طلب افزایش یافته است . فعالیتهای مدنی و مسالمت آمیز نیز با خطرات خاص خویش همراه گشته است فعالیتهای روزنامه نگاری، مطبوعاتی و روشنگری در آذربایجان بحرانی شده است. موج سرکوب نویسندگان، روزنامه نگاران، دانشجویان و فعالان سیاسی , اجتماعی روز به روز ابعاد و شکل های گوناگون به خود می‌گیرد. تهدید و ارعاب مستقیم و غیر مستقیم به ابزاری معمول بدل گشته است.

با نزدیک شدن به ایامی چون بازگشائی مدارس ( ۱ مهر)، روز جهانی زبان مادری ( 21 فوریه ؛ ۲ اسفند)، سالگرد اعتراضات خرداد ۸۵، سالروز تولد بابک خرمدین ( نیمه اول تیر)، ۲۱ آذر سالروز تشکیل حکومت ملی آذربایجان در سال ۱۳۲۴، و ... کنترل و فشار ارگان های اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی جهت جلوگیری ازهرگونه تجمع و تظاهرات اعتراض آمیزی در شهرهای آذربايجان بیشتر می شود. معمولا یک هفته مانده به این روزها نیروهای امنیتی در شهرهای مختلف آذربایجان فعالان را به ادارت اطلاعات ( اطلاعات سپاه , نیروهی انتظامی و..) فراخوانده و بازداشت می‌نمایند و سپس آنها را با قید ضمانت آزاد می‌سازند. مسئولان امنیتی به فعالان هشدار می‌دهند که در صورت شرکت در چنین مراسماتی، باید چشم براه پیامدهای سنگینی را باشند. اما معمولا همه ساله فعالان سرانجام موفق می‌شوند که این روزها را به طریقی به صورت راه پیمایی‌های مسالمت آمیز در مراکز شهرها و دانشگاه‌ها برگزار کنند. در حال حاضر تعداد زیادی زندانی داریم، که خانواده های عمده این زندانیان وضعیت اسفناکی دارند.

اسامي تعدادي از آنها که با صدور حکم و قرار بازداشت در زندانی هستند به شرح زير مي باشد، : عباس لسانی، حجت اسلام عظیمی قدیم، ابراهیم جعفرزاده، حمید رستمی ( آرغیش)، علی عباسی، فریدون مهدی پور، عارف اولوفی، وحید بهادری، مهدی نوری، افشین بزاز قدیم، عوض حسن پور، مرتضی شکری، کریم کارگر، فرهاد حیدری، رضا پاشایی،حجت نصیری،حسین فروهیده، ایرج ناجی، ( با صدور حکم ) جمشيد زارعي ، امير بنايي سابق ، حسن اسدي ،حمید والایی، غلام نجفی ، سجاد راد مهر، داریوش حاتمی، شاهرخ حاتمی ، آیدین خواجه ای،فراز زهتابی ، ودود اسدی ( قرار بازداشت) و ...

البته لیست فوق به هیچ وجه شامل تمامی موارد نمی باشد چرا که هستند کسانی که بدون اینکه هویت آنها معلوم باشد در بازداشتهای مخفی و غیر رسمی شهرهای آذربایجان در حبس می باشند.

۵- آخرين اخبار از آقاي عباس لساني چيست؟ تا جايي كه ما مطلع هستيم ايشان به زندان يزد تبعيد شده بودند. خانواده ايشان در چه وضعيتي هستند؟

متاسفانه وضعیت آقای لسانی اصلا مطلوب نیست وی که در کل به سی ماه حبس محکوم و به شهر یزد تبعید شده است. علیرغم اینکه بیش از ۲۶ماه است که در زندان به سر می برد هنوز حتی یک روز هم به مرخصی نرفته است. ایشان که محکومی سیاسی است اما از زمان بازداشت همواره در بین زندانیان عادی و حتی معتاد و خطرناک قرار داده شده که تعداد زیادی از این زندانیان مبتلا به بیماریهای واگیردار هستند.

از زمان تبعید غیر قانونی آقای لسانی به زندان یزد به دلیل مسافت طولانی که خانواده او باید طی کند این مسئله باعث شده که دیگر امکان ملاقات آنها غیر ممکن باشد.آخرین ملاقات خانم لسانی به هفته اول فروردین بر می گردد یعنی پس از اينکه همسرش را از زندان اهر به زندان يزد منتقل کردند تصمصيم گرفت که برود زندان و همسر خودرا ملاقات کند. وقتی به آنجا مراجعه کردتوانست فقط پانزده دقيقه با او ملاقات داشته باشد آنهم در حضور دو مامور زندان و به شر ط اينکه آقای لسانی هيچ چيزی درباره وضعيت خود به خانواده نگويد.خانواده آقای لسانی الان بیش از ۴ ماه است که با ایشان ملاقات نداشته اند.

فشارهای امنیتی نسبت به خانواده عباس لیساني همواره بوده است.منزل آقای لسانی تحت کنترل دائمی ماموران اداره کل اطلاعات قرار دارد و آنها کلیه رفت و آمدهای خانواده را تحت نظر دارند.بامداد شنبه بیست و چهارم فروردین ماه ۸۷، خانم لسانی از طرف ماموران وزارت اطلاعات بدون ارائه حکم جلب بازداشت و برای ساعت ها مورد بازجویی قرار می گیرد او را تهديد می کنند که درمورد وضعيت همسرش در زندان نبايد با رسانه ها و فعالان حقوق بشر صحبت کند، در غير اين صورت وی نيز بازداشت خواهد شد و بچه های آنها بی سرپرست خواهند ماند.

در راستای این فشارها اخیرا" دادستان و اداره اطلاعات اردبیل به خانواده لسانی اعلام داشته اند که آقای لسانی باید بعد از آزادی از زندان یزد به یک شهر فارس نشین مهاجرت بکند در غیر اینصورت هر اتفاق و حرکتی در اردبیل و دیگر شهرهای آذربایجان روی دهد ما او را دستگیر و زندانی خواهیم کرد.

۶- كمي برايمان از شهداي آذربايجان بگوييد. چرا و چگونه به شهادت رسيدند؟

بدنبال اینکه در اردیبهشت سال ۸۵ روزنامه ایران، روزنامه رسمی دولت، کاریکاتوری را که در آن آذربایجانی ها به سوسک تشبیه شده بودند منتشر کرد . صد ها هزار آذربایجانی در سراسر کشور به خیابان ها ریختند تا اعتراض خود را نسبت به توهین و تبعیض اعمال شده از سوی جکومت نسبت به آذربایجانیها طی تظاهرات مسالمت آمیز ابراز نمایند. در مقابل، واحد های ضد شورش سپاه پاسداران انقلاب، واحد های ویژه نیروی انتظامی ؛ نیروهای امنیتی و نیروی بسیج در روزهای ۱خرداد در تبریز، ۲ خرداد در اورمیه و ۴ خرداد در نقده و مشکین شهر 6 خرداد در اردبیل و.... به تظاهر کنندگان حمله کردند. حد اقل ۲۷ نفر کشته شدند و صدها نفر مجروح گردیدند. خیلی ها نیز با اسلحه های ساچمه ای کور شدند، آقای وحید داورپناه از جمله جوانی بود که دو چشم خود را از دست داد و هم اکنون در خارج بسر می برد.

در این خصوص ، اکبر اعلمی از نمایندگان مجلس سال گذشته در یکی از نشست های مجلس شورای اسلامی در ماه ژوئن طی سخنانی چنین گفته بود : « وزارت کشور در مورد مجروحین و کشته شدگان وقایع آذربایجان اطلاعات کافی ارائه نکرده و این در حالیست که براساس قوانین کشور مردم ایران از آزادی بیان محروم نیستند ».

طبق کنوانسیون¬های بین المللی، دولتها و نیروهای شورشی تحت هر شرایطی حق شلیک و کشتار غیر نظامیان را ندارند، ماده ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی مقرر می دارد « تشکیل اجتماعات و راه‏پیمایی‏ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است». و نیز طبق ماده 20 کنوانسیون بین¬المللی حقوق بشر برگزاری تجمعات حق هر انسانی است.

از جان باخته گان خرداد ۸۵ آذربایجان می توان در نقده ( سولدوز) به، توحيد آذريون٬ همت اسمزاده٬ حسین فتحي پور و عسگر قاسمی در تبریز بهزاد صبوحی نژاد، رضا میرآقاپوردرویش در ارومیه فرزاد اسد پور ،ایواز سیاحی و در مشگین شهر به جلیل عابدی اشاره کرد.

حکومت جمهوری اسلامی ایران برای کنترل اوضاع سیاسی آذربایجان در ادامه روشهای خشونت آمیز گذشته به اقدامات شدیدتر و وحشتناک تری روی آورده است. در خرداد سال جاری ما شاهد دو خبر تلخ، یعنی کشته شدن دو فعال آذربایجانی در تبریز بودبم یکی آقای« قادر صدیقی» بود که توسط خودروی نیروهای امنیتی در تصادفی عمدی جان داد و دیگری مرگ فعال ملی آذربایجان فرهاد محسنی نگارستان در زیر شکنجه عوامل اطلاعاتی در.بازداشتگاه وزارت اطلاعات بود. مرگ فرهاد محسنی نگارستان فعال با سابقه آذربایجانی که قبلا هم سابقه بازداشت و مصدومیت به خاطر شرکت در تظاهرات داشته، در یکی از بازداشتگاههای مخفی وزارت اطلاعات و به دنبال شکنجه مامورین امنیتی اتفاق افتاده است. به گفته یکی از اعضای خانواده او٬ فرهاد به احتمال بسیار زیاد بر اثر شوک الکتریکی که به خاطر گرفتن اعتراف به او وارد کرده اند٬ جان خود را از دست داده است.

متاسفانه بایکوت شدید خبری منطقه و حساس نبودن ارگانهای اطلاع رسانی و حقوق بشر فعال در ایران سبب ادامه این روند از سوی حکومت گردیده و هنوز تعداد و اسامی تمامی جان باختگان آذربایجان بطور قطعی مشخص نشده است.

۷- به نظر شما الان چه بايد كرد؟

امروز، فعالان دانشجویی-سیاسی، فرهنگی، حقوق بشری آذربایجانی به خاطر مطالبه ی حقوق مدنی ملت خویش به زندان می روند، از تحصیل محروم می شوند و یا از کار بیکار می گردند. در چنین شرایطی توجه ویژه به مسئله ی حقوق بشر به وظیفه ای جدی برای تمامی روزنامه نگاران، فعالین سیاسی و مدنی خصوصا" آذربایجانیان خارج از کشور تبدیل می شود.که بنحو ممکن و همگام با آذربایجانی داخل کشور با اعتراضات گسترده خود و دادن گزارشات و خبر رسانیها در برانگیختن اعتراضات بین المللی تلاش کنند. رسانه ای و بین المللی کردن مسئله اقوام وملل غیر فارس می تواند تا حدی از فشار و شرکوب حکومت علیه اقوام و ملل غیر فارس جلوگیری نماید.

۸- آينده را چطور ارزيابي مي كنيد؟

بی توجهی روشنفکران فارس به مسایل ملی به طور عام، و مسایل آذربایجان به طور خاص، یکی از نگرانی‌های عمده‌ی آذربایجانی‌ها در ایران است. بسیاری از روشنفکران فارس با حرارت از حقوق بشر و دموکراسی در ایران سخن می‌گویند، اما هنگامیکه مساله‌ی حقوق ملی اقوام و ملل غیر فارس در ایران مطرح می‌شود، به این امید که با مسکوت گذاشتن آن، مساله خود به‌خود از میان خواهد رفت، سکوت اختیار می‌کنند. ( حتی ا فر ادی مانند شیرین عبادی" برنده جایزه نوبل" یا اکبر گنجی در مورد مسائل آذربایجان و بویژه فعالین بازداشت شده آذربایجانی تاکنون حتی یک موضع گیری نکرده اند و حتی در مجامع جهانی اخبار مرتبط با ملت آذربایجان را بایکوت نمود اتد ) ساده لوحانه خواهد بود اگر تصور کنیم اوضاع ژئوپولیتیک منطقه بر مسایل مربوط به آذربایجانی‌ها و دیگر اقلیت‌های ملی در ایران تاثیر نگذاشته است. آینده‌ی ایران بستگی تام به عملکرد روشنفکران فارس در راستای احقاق حقوق اقلیت‌های ملی دارد. گرچه روشنفکران فارس به تدریج به واقعیت‌های کنونی جامعه‌ی ایران تن درداده‌اند، بسیاری از آنها هنگامی که سخن از آینده‌ی ایران می‌رود حقوق اقلیت‌های ملی را موضوعی در درجه دوم اهمیت و گهگاه «تابو» تلقی می‌کنند. بسیاری از روشنفکران فارس، وجود آذربایجانی‌ها را در ایران با حفظ حقوق متمایز زبان و فرهنگ پذیرفته‌اند، اما برای ترویج زبان و فرهنگ آذربایجانی کاری انجام نمی‌دهند. بی‌توجهی آنها به این مساله‌ی حیاتی بیش از پیش آذربایجانی‌های ایران را منزوی خواهد ساخت.

با توجه به روند جهانی شدن و رشد روز افزون رسانه های جمعی باعث شده تا مسئله احقاق حقوق اقوام وملل عیر فارس برجسته تر گردد در این بین خبر گزاریهای مستقل می توانند نقش بارز و بر جسته ای ایفا نمایند متاسفانه در بیشتر مواقع مشاهده می گردد که اخبار مرتبط با مسئله آذرابجان بویژه دستگیری فعالین هویت طلب این منطفه با بایکوت رسانه ای عمدتا فارس کرا و تحت تفکرات شونیستی واقع می شود این امر باعث بی اعتمادی ملت آذربایجان نسبت به رسانه های فارس زبان شده است و همچنین از طرفی ملت آذربایجان امروزه اعتقادی به روشنفکران فارس گرا و پایتخت نشین ندارند.رسانه های جمعی باید اخبار مرتبط با مسئله حقوق بشر را در سرتاسر ایران و بدون توحه به نژاد ؛ مذهب و زبان مورد پوشش قرار دهند.بی‌شک تحقق حقوق تمامی ملیتها، موجبات تقویت انسجام در جامعه را فراهم کرده و عدم آن نیز باعث تعمیق شکاف‌ها وتشدید اختلافات داخلی خواهد شد.

۹- پيامتان به هموطنان آذري مان چيست؟

شناخت لازم از حقوشان داشته باشند،تا حقوقشان را بدانند و از آن‌ها دفاع کنند. نسبت به هرگونه نقض حقوق بشر بی توجه نباشند ، در شرایطی که فضای کاملا امنیتی و سرکوب بر شهرها و دانشگاهها حاکم است، طیبعتا ما به تنهایی، توان لازم و کافی در پوشش گسترده و همه جانبه اخبار بازداشتها و نقض حقوق بشر را نخواهیم داشت. به همین دلیل موارد نقض این حقوق رابه ما و به دیگر فعالان حقوق بشر و رسانه های آزاد گزارش دهند.

۱۰- برايمان مختصري از فعاليت‌های انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) بگوييد :

انجمن دفاع از حقوق زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران ( آداپ) بعد از اعتراضات خرداد ۸۵ آذربایجان در ونکور کانادا با هدف رساندن وضعیت زندانیان سیاسی آذربایجانی به مجامع جهانی و رسانه ها تشکیل شده است و خانم فاخته زمانی مسئول آن هستند.در نتیجه ارتباط مستقیم انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان (آداپ)در این دو سال بیش از صد بیانیه در خصوص نقض حقوق فعالین آذربایجانی از طرف مجامع جهانی و حقوق بشری چون سازمان ملل، عفو بین الملل، فرانت لاین، وزارت امور خارجه آمریکا و دیگر مراکز بین المللی و حقوق بشری صادر شده است.با بسياری از این سازمانهای بین المللی تماس نزدیکی داریم و در بسياری از امور با آنها مشاوره و به سؤالاتشان پاسخ می‌دهيم. سازمان عفو بين الملل، نظر خود را بارها در مورد انجمن ما بطور کتبی اظهار نموده است. اين امر بخاطر همکاری نزدیکی است كه با آنها داریم. سایتساوالان سسی نیز در راستاي انعکاس اخبار زندانیان سیاسی و پوشش خبری موارد نقض حقوق بشر در آذربایجان بعد از اعتراضات خرداد ۸۵ آذربایجان ايجاد شده است و به هيچ گروه سياسي كلا و جزئا تعلق ندارد.نگاه ما به همه جريانها و انديشه ها يکسان است و بعنوان يک سایت حقوق بشري از همه افرادي که آزادي شان سلب ميشود و به خاطر انديشه و فکر يا روش و سبک زندگي خود محبوس ميشوند دفاع مي کنيم.

آدرس:
http://www.savalansesi.com/
آدرس: http://www.adapp.info/

آقاي قاراباغلي با تشكر ازشما و وقتي كه براي ما اختصاص داديد .

آژانس ايران خبر

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در سه شنبه هشتم مرداد 1387 ساعت 17:26 | لینک ثابت |

افزایش احضار و برخورد با فعالان مدنی، روزنامه نگاران و دانشجویان در آذربایجان

خبرنامه امیرکبیر: بنا به گزارشات رسیده از آذربایجان، در چند روز گذشته زندانی شدن، صدور احکام حبس، احضار، و برخورد با فعالین مدنی، روزنامه نگاران و دانشجویان آذربایجانی شدت گرفته است.

در اردبیل، علی عباسی، از دیگر فعالین سیاسی آذربایجانی می باشد که طی روزهای گذشته ، دستگیر و جهت گذراندان دوران محکومیت خود به زندان این شهر منتقل شده است. عباسی که هم اکنون در بند ۷ زندان مرکزی اردبیل بسر می برد، ۱۵ بهمن ۸۶ در شعبه اول دادگاه انقلاب اردبیل با اتهاماتی مانند “اقدام علیه امنیت ملی” بریاست قاضی حسن زاده محاکمه و به ۱۱ سال زندان محکوم شده بود. که در دادگاه تجدیدنظر محکومیت وی به ۵ سال حبس تعزیری تقلیل یافت. به گفته برادر نامبرده او روز ۲۲ مهر ماه ۸۶ بازداشت و مدت ۳۸ روز را بدون تماس با وکیل و خانواده در اداره اطلاعات اردبیل تحت شدید ترین شکنجه ها قرار داشته است بطوریکه ماموران اطلاعاتی با اعمال شکنجه های چند روزه او را تحت فشارهای روحی و جسمی قرار داده و اقدام به گرفتن اعترافات دروغ کرده بودند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، همزمان با افزایش فشارها بر روزنامه نگاران و فعالین مدنی و سیاسی آذربایجان، فشارها بر دانشجویان آذربایجان نیر افزایش یافته است. عسگر اکبرزاده و حسین حسینی از فعالین دانشجویی آذربایجانی هستند که روز ۱۸ تیرماه با قرار وثیقه های سنگین به ترتیب ۳۰ و ۱۰ میلیون تومانی از زندان اردبیل آزاد شدند. عسگر اکبرزاده از تاریخ ۲۰ خرداد و حسین حسینی از تاریخ ۱ تیر توسط نیروهای امنیتی دستگیر و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات اردبیل انتقال داده شده بودند. به گفته خانواده این فعالین « آنها تقریبا تمام مدت حبس را در بازداشتگاه وزارت اطلاعات تحت فشارهای جسمی و روحی قرار داشته اند و در این مدت اجازه تماس با وکیل و خانواده به آنها داده نشد.»

از طرفی کمیته انضباطی دانشگاه تبریز پس از پایان یافتن امتحانات پایان ترم، احکام انضباطی ۳۷ نفر از دانشجویان این دانشگاه را صادر کرده است. این دانشجویان هفته گذشته به کمیته انضباطی احضار شده بودند. با وجود صدور احکام انضباطی برای این دانشجویان، معاونت دانشجویی دانشگاه تبریز و رئیس کمیته انضباطی دکتر اعلمی، از صادر شدن احکام اظهار بی اطلاعی می کنند.

نادر مهد قره باغ دانشجوی مهندسی برق دانشگاه تبریز، به یک ترم محرومیت از تحصیل و دیگر دانشجویان به محرومیت از تسهیلات رفاهی و خوابگاه و نیز توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شده اند. قره باغ از دانشجویان ستاره دار می باشد که با نظر حراست دانشگاه، برای آزمون کارشناسی ارشد با مشکلاتی مواجه شده است. در حکم کمیته انضباطی وی “توهین به شعائر اسلامی و ملی و اقدام علیه نظام جمهوری اسلامی” و “ایجاد وقفه در نظم خوابگاه” به عنوان اتهام قید شده اند، اما به نظر می رسد اقدامات و اعتراضات اخیر وی در راستای دفاع از حق مسلم خود برای ادامه تحصیل دلیل اصلی حکم کمیته انضباطی برای وی می باشد. نادر مهد قره باغ پیش از این در اعتراضات ۱ خرداد سال ۸۶ در تبریز دستگیر شده و به مدت ۱۷ روز تحت بازجویی بود که بعدها حکم تبرئه وی صادر شد. حکم تعلیق وی در حالی برای ترم جاری (ترم دوم ۸۷-۸۶) صادر شده است که او در این ترم با اتمام واحدهای درسی، فارغ التحصیل می شد. همچنین کمیته انضباطی بر خلاف نص صریح آیین نامه انضباطی که در آن قید شده است: “در صورتی که دانشجو پس از شروع امتحانات به کمیته فراخوانده شود، هر گونه حکمی در مورد وی در ترم بعد موضوعیت دارد “، نادر مهد قره باغ را به محرومیت از ترم جاری محکوم کرده است.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، با ستاره دار شدن قادر کیانی دانشجوی ممتاز کارشناسی علوم سیاسی دانشگاه تهران تعداد دانشجویان فعال آذربایجانی که از ادامه تحصیل در کارشناسی ارشد منع شده اند به پنج تن رسید. پیش از این چهار دانشجوی دانشگاه تبریز بنامهای امین امامی، نادر مهد قره باغ، ناهید بابازاده و صمد پاشائی بعنوان دانشجویان ستاره دار و بجرم فعالیت های هویت طلبانه از ادامه تحصیل منع شده بودند.

در همین خصوص انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز در بیانیه ای ضمن محکوم نمودن اقدامات چند سال گذشته وزارت علوم در ستاره دار نمودن دانشجویان، بویژه دانشجویان دانشگاه تبریز نگرانی شدید خود را از ادامه این روند ابراز داشته و در ادامه تاسف شدید خود را از احضار ۳۷ نفر از فعالین دانشجویی دانشگاه تبریز به کمیته انضباطی بیان کرده و صدور احکام از پیش تعیین شده برای این دانشجویان را عملی غیرقانونی به شمار می آورد.

بنابر خبری دیگر نشریه دانشجویی سایان که در زمینه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی در دانشگاه پیام نور اردبیل منتشر می شد از سوی کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه توقیف گردیده است. پس از فارغ التحصیلی امید شکری، مدیر مسئول ابن نشریه و معرفی عسگر اکبر زداه بعنوان مدیر مسئول جدید در شهریور سال قبل، کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی داشنگاه پیام نور اردبیل با مسکوت گذاشتن ۱۰ ماهه این نامه، مانع ادامه انتشار این نشریه گردید. این نشریه طی سالهای اخیر موفق به کسب عناوین مختلف در جشنواره های سراسری نشریات دانشجویی شده بود بطوریکه نشریه سایان جزو ۳ نشریه برتر دانشجویی کشور بوده است.

در اقدامی دیگر مامورین اطلاعات با حضور در چاپخانه از انتشار نشریه دانشجوئی “آیدین گله جک”در دانشگاه آزاد بناب خودداری نموده و تمامی نسخه های آن را توقیف و با خود برده اند.

مجمع دانشگاهیان آذربایجان نیز طی نامه ای سرگشاده ای به کمسیون اصل ۹۰ از اخراج آقای حسین اقبای کویچ، دبیر ریاضی آموزش و پرورش منطقه خاروانا واقع در شهرستان ورزقان آذربایجان شرقی و عضو هیئت مؤسس «مجمع دانشگاهیان آذربایجانی»، خبر داده و نسبت به این اقدام اعتراض کردند.

همچنین فعالین حقوق بشر از تبریز خبر می دهند، “غلام نجفی” از فعالین هویت طلب آذربایجانی، روز شنبه ۱۵ تیر، حوالی ظهر، در محل کار خود واقع در بازار تبریز توسط ماموران امنیتی بدون ارائه حکم جلب دستگیر شده و تا کنون اجازه برقراری هیچ گونه تماسی با وکیل و خانواده اش را نداشته است. نیروهای امنیتی هنگام بازداشت ضمن تفتیش مغازه و منزل، کتابها، نشریات و دفترچه ی یادداشتهای شخصی او را نیز با خود برده اند. خانواده نجفی، که نتوانسته اند هیچ گونه اطلاعاتی از وضعیت سلامت و محل نگهداری غلام نجفی به دست آورند، نگران آن هستند که او در بازداشتگاه اطلاعات «تحت شکنجه و بد رفتاری» باشد.

در این میان فعالان حقوق بشر از محکومیت زندان دو تن از فعالان مدنی و هویت طلب آذربایجانی اهل ماکو گزارش می دهند. بر اساس همین گزارش شعبه اول دادگاه انقلاب خوی، به قضاوت قاضی نوروزی، به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی علی حسین نژاد اصل، را به اتهام فعالیت های تبلیغی بر علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران٬ به یک سال حبس تعزیری محکوم کرده است.

در خبری دیگر، بر اساس رای صادره دیگری از جانب دادگاه انقلاب شهر خوی، محمد نصیری، از دیگر فعالین سیاسی شهر ماکو به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

از طرفی شهناز غلامی، روزنامه نگار و از فعالان مسائل زنان در آذربایجان طی ابلاغیه ای به شعبه اول دادگاه انقلاب شهر تبریز احضار شده است. اتهام وی، در برگ احضاریه، «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است.شهناز غلامی باید در تاریخ ۱۳/۶/۸۷ در دادگاه حاضر شود. وکالت وی را محمدعلی دادخواه، از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر، بر عهده دارد.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387 ساعت 16:0 | لینک ثابت |

ادامه بازداشتها و وضعیت نامناسب زندانیان سیاسی آذربایجان

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

تعدادی از دستگیر شدگان تبریزی که در آستانه دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۱۳۸۵ آذربایجان و یا در خود تظاهرات بازداشت شده بودند همچنان در زندان به سر می برند. اکبر حسن زاده، جمشید زارعی، امیر بنائی سابق، حسن اسدی از جمله این افراد هستند. تعدادی از این افراد از جمله حسن اسدی از زمان بازداشت خود تماسی با خانواده نداشته اند.


حسن اسدی، ۲۸ اردیبهشت ۸۷ چند روز قبل از ۱ خرداد - سالگرد تظاهرات - بازداشت و خانواده اش تهدید شده اند که نبایستی موضوع وی را عمومی کنند. اسدی بهمن ماه ۸۶ نیز دستگیر و بیش از چهار ماه در بازداشتگاههای وزارت اطلاعات اردبیل و تبریز بسر برده و در این مدت تحت شکنجه قرار گرفته است.

از طرفی تعدادی از زندانیان سیاسی آزاد شده در تبریز از جمله؛ مهدی نجاری شربیانی، محمد قراملکی، حامد رضایی، علی صدیقی، کمال اشرفی و احد رضوی پس از آزادی ادعا کرده اند که مورد شکنجه و اذیت آزار قرار گرفته اند.

و در اردبیل، با گذشت نزدیک به بیست روز ازبازداشت عسگر اکبرزاده ، فعال دانشجویی و حقوق بشر، ماموران وزارت اطلاعات همچنان بر تداوم بازداشت او اصرار دارند. وی که شنیه یکم تیر تنها یک تماس کوتاه تلفنی با خانواده اش را داشته و به سختی قادر به سخن بودن بود، گفت: " در اعتصاب غذا به سر می برم ." به گفته خانواده اکبرزاده، او گفته است که زیر شکنجه قرار دارد و در وضعیت نامناسبی بسر می برد.

عسگر اکبرزاده روز دوشنبه ۲۰ خرداد ۸۷ پس از خروج از دانشگاه پیام نور اردبیل توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و از آن موقع در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به سر می برد.

بستگان عسگر اکبرزاده، از اینکه نتوانسته اند تاکنون او را ملاقات کنند بسیار نگران هستند. آنها می گویند "سلامتی عسگر هم اکنون در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در خطر است زیرا او تحت شکنجه و در اعتصاب غذا قرار دارد و هنوز هیچ گونه تفهیم اتهامی صورت نگرفته و مراجعه ما به دادگاه انقلاب اردبیل برای آگاهی از اتهام او بی نتیجه بوده است و هیچ مرجع قضایی و امنیتی پاسخگویی ما نیست."

مقامات امنیتی همچنین خانواده این فعال آذربایجانی را بعد از مصاحبه با رادیو های خارجی ( رادیو آزادلیق - بخش آذربایجانی صدای آمریکا) و بخاطر دادن اطلاعات به فعالین حقوق بشر تحت فشار قرار داده اند.

از طرفی خبرهای رسیده از ادامه بازداشتها در آذربایجان حکایت دارند.بر اساس تازه ترین خبرها حسین حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی آموزشکده رازی شهر اردبیل عصر روز شنبه اول تیر ماه در شهر نقده (سولدوز) دستگیر شده و تا کنون اجازه برقراری هیچ گونه تماسی با وکیل و خانواده اش را نداشته است.

به گزارش منابع حقوق بشر آذربایجانی، بازداشت وی به حکم قاضی دادگاه انقلاب اردبیل بوده است.حسینی به تازگی در رشته معماری فارغ التحصیل شده است و تاکنون بارها برای بازجویی به اداره اطلاعات شهر اردبیل فراخوانده شده است.

همچنین در خبری دیگر باز در همین روز ابراهیم جعفرزاده٬ از فعالین سیاسی آذربایجانی در شهر خوی ، بازداشت و جهت گذراندن دوران محکومیت خود، به زندان خوی فرستاده شده است.

این فعال مدنی سال گذشته از سوی دادگاه انقلاب شهرستان خوی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری، دو سال اقامت اجباری در برازجان سه سال محرومیت از فعالیتهای اجتماعی - سیاسی و محرومیت از نمایندگی مجلس و نمایندگی شورا به مدت یک دوره محکوم شده بود.

سیدمحمدرضا فقیهی، وکیل مدافع جعفرزاده می گوید: او ۲ اسفند ۱۳۸۵(۲۱ فوریه ۲۰۰۶)٬در روز جهانی زبان مادری در یکی از خیابان‌های خوی به تصور این که در تجمعی شرکت کرده، بازداشت و با این حکم سنگین روبرو گشت.

وضعیت دیگر زندانیان آذربایجانی نیز اصلا مطلوب نیست. از جمله عباس لسانی که در کل به سی ماه حبس محکوم و به شهر یزد تبعید شده است. علیرغم اینکه بیش از ۲۵ماه است که در زندان به سر می برد هنوز حتی یک روز هم به مرخصی نرفته است.

در طی ماه های گذشته به دلیل حجم برخوردهای صورت گرفته با فعالان سیاسی، حقوق بشری و فرهنگی و روزنامه نگاران در استانهای آذربایجان، نهادهای حقوق بشر با نگرانی بیشتری روند نقض حقوق بشر در این منطقه را پی گرفته اند. سازمان عفو بین الملل از جمله این نهاد هاست که از جمهوری اسلامی خواسته است روند سرکوب فعالان ناراضی را متوقف نماید. این نهادها، وزارت اطلاعات و قوه قضائیه را متهم می کنند که روند دادرسی عادلانه را در برخورد با متهمان نادیده می گیرند.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در شنبه هشتم تیر 1387 ساعت 13:15 | لینک ثابت |

گسترش احکام زندان در آذربایجان

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com 
 
چند تن از فعالان سياسي و فرهنگي در آذربايجان در چند روز گذشته به زندان محکوم شدند.

فعالان حقوق بشر آذربایجانی می گویند: «گر چه در طول سه سال اخیر، از زمان روی کار آمدن دولت احمدی نژاد خفقان فضای سیاسی کشور چند برابر گردیده است اما در این میان اتمسفر حاکم بر آذربایجان بویژه پس از حوادث خرداد ماه سال 1385 بسان پادگان نظامی می ماند که امکان هر گونه فعالیت مدنی را سلب نموده و هر حرکتی  را با زندان، شکنجه، تبعید، جریمه و ...روبرو ساخته است».  

طبق گزارش هاي رسيده از آذربايجان، براي ۱۲ نفر احکام قضايي در دادگاه بدوي صادر شده که پس از تاييد در دادگاه تجديدنظر زنداني خواهند شد. البته محکوميت چند نفر تعليقي است.

سعيد متين پور، صالح کامراني، عبدالله عباسي جوان، محمدعلي حيدري، ‏جليل غني لو، عليرضا متين پور، يعقوب سالکي نيا، مير قاسم سيدين زاده، بهروز صفري و ليلا حيدري از ‏جمله فعالان سياسي و هويت طلب آذربایجانی هستند که در شعبه 115 دادگاه انقلاب تهران محاکمه و براي شان ‏حکم صادر شده است.

سعید متین‌پور، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر به اتهام ارتباط با بیگانگان به هفت سال و به اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی به یك‌سال و در مجموع به هشت سال حبس تعزیری محكوم شده است.

متین پور پیشتر به اتهام شرکت در تجمع روز جهانی زبان مادری (۲۱ فوریه ۲۰۰۶) بازداشت شده بود.  
 
این روزنامه نگار در تاریخ ٥ خرداد ماه ١٣٨٦ در زنجان دستگیر شد، به مدت دوماه در زندان اطلاعات این شهر تحت فشار و بازجویی قرار داشت و سپس به بند ٢٠۹ زندان اوین انتقال یافت، دو ماه بعد این روزنامه نگار به زندان شهر زنجان بازگرداننده شد و از تاریخ ١٣ آذر مجدا به زندان اوین منتقل شده بود. در تاریخ ٨ اسفند ماه با سپردن وثیقه ٥٠٠ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. سعيد متين پور 21 ارديبهشت ماه سال جاري در يک دادگاه غير علني محاکمه شد.

بر اساس گزارشات رسیده صلواتی قاضی شعبه۱۱۵، دادگاه انقلاب تهران سعید متین پور،روزنامه نگار و فعال حقوق بشر، را به اتهام ارتباط با بیگانگان به 7 سال و به اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی به یکسال و مجموعا به 8 سال حبس تعزیری محکوم کرد.

بر اساس حکم صادره ،صالح کامرانی فعال حقوق بشر و وکیل مدافع زندانیان سیاسی آذربایجان نیز به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس تعزیری محکوم شده است.

دادگاه دو استاد دانشگاه و فعال سیاسی آذربایجان، عبدالله عباسی جوان و دکتر محمد علي حیدری و همچنین جلیل غنی لو،علیرضا متین پور ، یعقوب سالکی نیا، میر قاسم سیدین زاده،بهروز صفری و لیلا حیدری از فعالین سیاسی و فرهنگی را به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس محکوم گرداند که این حکم به مدت 5 سال به حالت تعلیق خواهد بود.

گفتني است که اين افراد سال گذشته توسط نيروهاي امنيتي دستگير و همگي آنها روانه بند 209 زندان اوين ‏شدند و مدت زيادي را تحت فشار و آزار و اذيت بسر بردند. محاکمه و صدور حکم بعد از گذشت يک سال از ‏بازداشت آنها در حالي است که هنوز از سرنوشت و وضعيت ده ها تن ديگر از فعالان آذري، به ويژه در ‏تبريز خبري در دست نيست.

همچنين  از ارومیه خبر می رسد رضا داعستانی روزنامه نگار و مدير مسئول نشريه دانشجویی "چنلی بئل" و عضو کانون نشریات دانشجویی آذربایجان با اتهام اقدام عليه امنيت ملي و همکاري با گروههاي پان ترکيست و تجزیه طلب به هشت ماه حبس تعزیری محکوم شده است.قاضی اين حکم را به دليل عدم داشتن سابقه كيفري متهم بمدت ۳سال تعليق کرده است. داغستانی در دوم اسفند سال گذشته همزمان با روز جهانی زبان مادری در اورمیه بازداشت شده بود. وي مدت ۲۷ روز در زندان و بازداشتگاه اطلاعات ارومیه در بازداشت به سر برد و سپس با قرار وثيقه سنگین ۴۰ ميليون تومانی به صورت موقت آزاد شد.

رضا داغستانی، دانشجوی ترم آخر رشته روانشناسی دانشگاه پیام نور نقده، همچنین مدرس زبان ترکی در این دانشگاه می باشد.

سازمان عفو بین الملل در تاریخ ششم ماه مارس 2008 و وزارت امور خارجه آمریکا نیز در ۱۴ مارس ۲۰۰۸ در بیانیه های جداگانه ای ضمن اعتراض به نقض صریح حقوق شهروندی این فعال آذربایجانی نسبت به سلامتی او در زندان ابراز نگرانی کرده و خواستار آزادی بی قید و شرط او شده بودند.

و در تبريز، محمد رضا عوض پور دانش آموز هویت طلب آذربایجانی، که چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ماه امسال به صورت غير علني و بدون برخورداری از وکیل در شعبه ۱۱۸ دادگاه جزائی تبریز با اتهام توهین به رهبری،محاكمه شده بود به تحمل شش ماه حبس تعزيري محكوم شده است. قاضي نیاکار به استناد ماده 514  از قانون مجازات اسلامي اين حكم را صادر كرده است.

بر اساس رای نیاکار رئیس شعبه 118، عوض پور پس از ۲۰ روز از ابلاغ این حکم می تواند به حکم صادره،که در ۲۵خرداد ۸۷ابلاغ شده است،اعتراض نموده و تقاضای رسیدگی مجدد به این حکم در دادگاههای تجدید نظر را بنماید.

عوض پور قبلا" نیز طی دو حکم جداگانه با اتهامهایی چون عضویت در جمعیت ها و دسته هایی که هدفشان برهم زدن امنیت کشور می باشد٬ تجزیه طلبی، قومیت گرایی و پان تورکیسم محاکمه و جمعا" به ۹ ماه زندان محکوم شده بود و با حکم جدید زندان او  ۱۵ ماه می شود.

محمدرضا عوض پور روز سه شنبه ۲۹ خرداد سال گذشته توسط بسیج محله شان دستگیر و پس از حدود ۴۰ روز بازداشت به قید وثیقه از زندان تبریز آزاد شد. محمدرضا قبلاً نیز در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۳۸۵ به همراه دو برادر دیگر خود مصطفی و مرتضی توسط مأموران اداره اطلاعات تبریز و همچنین قبل از آغاز اعتراضات اول مهر ۱۳۸۵ (اعتراض به عدم تدریس زبان مادری) بازداشت شده است.

همچنین نهادهای حقوق بشر از شکنجه وی در دوران بازداشت و عدم امکان داشتن وکیل برای وی گزارش داده اند.

سازمان عفو بین الملل در بیانیه ای که روز ۵ می ۲۰۰۶ در رابطه با مصطفی عوض پور فعال سیاسی تبریزی و برادر بزرگتر محمدرضا صادر کرده بود، نوشتن شعار "من ترک هستم و زبان من ترکی است" بر روی دیوار از طرف محمدرضا را به عنوان علت بازداشت او ذکر نموده است. در همین گزارش آمده است:"به گفته محمدرضا طی این مدت وی شکنجه شده و حتی به مدت ۲۴ ساعت وی را از پا آویزان کرده و بازجویی می کردند و به وی در این مدت آب و غذایی داده نشده و حتی اجازه دستشویی رفتن نیز به وی داده نشده است."

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387 ساعت 1:0 | لینک ثابت |

بی اطلاعی از وضعيت یک دانشجوی بازداشتی در اردبيل

رادیو فردا
. مریم منظوری -
بشنوید- سه‌شنبه ۲٨ خرداد ۱٣٨۷ - ۱۷ ژوئن ۲۰۰٨

انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجان، « آداپ »، می گوید که «از سرنوشت و محل نگهداری عسگر اکبرزاده از فعالين دانشجويی اطلاعی در دست نيست.»

این انجمن گفته است که آقای اکبر زاده روز ۲۰ خرداد ۸۷ توسط نيروهای امنيتی در اردبيل بازداشت شده است.


سازمان عفو بين الملل در نوامبر سال ۲۰۰۶ و فوريه ۲۰۰۷ بيانيه های جداگانه ای را در باره عسگر اکبرزاده صادر کرده و نسبت به سلامتی او در زندان ابراز نگرانی کرد.

این سازمان اعلام کرد که وی به اتهام « تبلیغ علیه نظام» دستگیر شده است.

خانواده اکبر زاده، که نتوانسته اند هيچ گونه اطلاعاتی از وضعيت سلامت و محل نگهداری عسگر اکبر زاده به دست آورند، نگران آن هستند که او در زندان «تحت شکنجه و بد رفتاری» باشد.

واحيد قاراباغلی، عضو انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجان که در ترکيه به سر می برد در گفت و گو با راديو فردا می گويد: «عسگر اکبرزاده روز دوشنبه ۲۰ خرداد پس از خروج از دانشگاه پيام نور اردبيل توسط نيروهای امنيتی بازداشت شده و هم اکنون در مکان نامعلومی به سر می برد.»

وی می افزاید: « تمامی تلاش های خانواده اين دانشجو برای آگاهی از محل و وضعيت نگهداری او با شکست مواجه شده است. عسگر اکبر زاده تنها هنگام بازداشت با خانواده اش تماس گرفت و به مادر خود گفت که به بازداشت ماموران اطلاعات در آمده است. »

به گفته انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجان، «مقام های امنيتی، خانواده اين فعال هويت طلب را تهديد کرده اند که در صورت پيگيری وضعيت فرزندشان و رسانه ای شدن موضوع، با آنان برخورد خواهند کرد.»

بر اساس همين گزارش، «منزل مسکونی اين خانواده و کليه رفت و آمدها تحت کنترل است.»

واحيد قاراباغلی می گويد که عسگر اکبرزاده هنوز تفهيم اتهام نشده و اتهام او نامشخص است.

وی می افزاید:« هنوز هيچ گونه تفهيم اتهامی صورت نگرفته و مراجعه خانواده او به دادگاه انقلاب اردبيل برای آگاهی از اتهام ايشان بی نتيجه بوده است. اما من احتمال می دهم اين دستگيری هم در راستای فشاری است که طی ماه های گذشته بر فعالان هويت طلب در آذربايجان صورت گرفته است.»

آقای قاراباغلی گفت: «در يک ماه گذشته در اردبيل چند فعال دانشجويی هويت طلب بازداشت و به مدت ۲۰ روز در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اردبيل مورد شکنجه جسمی و روحی قرار گرفتند و از جمله از شوک الکتريکی در شکنجه عليه آنان استفاده شد.»

عسگر اکبر زاده پيش از اين نيز چند بار دستگير و زندانی شده و در دادگاهی «غيرعلنی» پس از محاکمه به اتهام اقدام عليه امنيت ملی به پرداخت جريمه نقدی متهم شد.

واحيد قاراباغلی می گوید: «عسگر اکبر زاده جزو افرادی بود که در اول مهر ۱۳۸۵ برگه ها و اطلاعيه هايی را در اردبيل منتشر کردند و خواستار تدريس زبان ترکی در مدارس شدند و اين امر در قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران نيز ذکر شده است. همچنين اين فعال دانشجويی در خرداد ۸۵ نيز هنگام پخش فراخوان برای تظاهرات متعاقب سلسله اعتراض های آذربايجان دستگير و زندانی شد و در دادگاهی غير علنی به اتهام اقدام عليه امنيت ملی به پرداخت ۶۰۰ هزارتومان جريمه نقدی محکوم شد.»

فشار حکومت و نهادهای امنیتی ايران بر فعالان سياسی در ميان اقوام و اقليت ها به خاطر آنچه که «فعاليت های جدايی خواهانه» خوانده می شود، صورت می گيرد.

آقای قاراباغلی مي گويد که عسگر اکبرزاده در هيچ سازمان جدايی طلبانه در آذربايجان عضو نيست.

وی معتقد است:«در آذربايجان گروه هايی فعاليت می کنند که خواستار جدايی از ايران هستند اما اکثر فعالانی که در مراسم و فعاليت های مختلف شرکت می کنند شعارهايشان در راستای برآوردن نيازهای ابتدایی شان است از جمله تدريس زبان مادری در مدارس، راه اندازی تلويزيون به زبان مادری که در قانون اساسی هم ذکر شده و پايان دادن به تبعيض های اقتصادی که در مقايسه با مرکز، بر مناطق غير فارس نشين در ايران اعمال مي شود به خصوص آذربايجان ، کردستان و سيستان و بلوچستان.»

عضو انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجان می گوید: «مطالبات اصلی اين فعالان پايان دادن به اين تبعيض ها است و اتهام تجزيه طلبی يا پان ترکيستی به حربه ای از سوی حاکميت برای سرکوب فعاليت های هويت طلبانه تبديل شده است.»

http://www.radiofarda.com/Article/2008/06/17/f3_student_jailed_Azarbaijan.html

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387 ساعت 1:10 | لینک ثابت |

«برای حفظ سلامت و تامین امنیت جانی زندانیان سیاسی آذربایجان به حمایت بین المللی احتیاج داریم»

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

مرگ فعال هویت طلب آذربایجانی که در بازداشت نیروهای امنیتی ایران به سر می برد، موجی از نگرانی را در بین خانواده های فعالان بازداشتی و نهادهای حقوق بشری آذربایجانی سبب شده است.

فرهاد محسنی نگارستان، فعال سیاسی آذربایجانی که در بازداشتگاه وزارت اطلاعات تبریز درگذشت و مقامات امنيتی جنازه او را، روز چهارشنبه ۲۲ خرداد ۸۷ به پزشکی قانونی تحویل داده اند، در سالهای گذشته نیز سابقه دستگیری داشته است. او در اعتراضات ۱۳۸۵ توسط گلوله مامورین زخمی شده و در این سال چندین ماه نیز در زندان به سر برده است.

منابع مطلع از تبریز می گویند آقای محسنی را روز اول خرداد در خیابان تبریز تعقیب و در پارک ائل گؤلو بازداشت کردند. خبرمرگ را وقتی به خانواده اش دادند، که آنها بیش از ۲۰ روز بی خبر از او بودند.

پیشتر بستگان فرهاد محسنی، اعلام داشته بودند که تمامی تلاشهای آنها برای پیدا کردن محل نگهداری و وضعیت او بی نتیجه بوده است. مقامات امنيتی همچنين خانواده این فعال آذربایجانی را تهديد کرده بودند که در صورت پيگيری وضعيت فرزندشان و رسانه ای شدن موضوع، با آنان برخورد خواهند کرد.

از طرفی جسد فرهاد محسنی نگارستان، ۲۵ ساله، بدون کالبد شکافی و بررسی چگونگی مرگ او روز پنجشنبه ۲۳ خرداد دفن شد.

در حالیکه مقامات قضایی و امنیتی ایران هنوز هیچ توضیح روشن در خصوص مرگ این فعال آذربایجانی ارائه نداده اند. اداره اطلاعات تبریز نیز فشارها را در خصوص عدم گفتگو و مصاحبه خانواده محسنی با رسانه ها و مدافعان حقوق بشر افزایش داده است.

در این خصوص فاخته زمانی، مسئول انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران ( آداپ)، می گوید:" اگر چه مسئولان امنیتی با تحت فشار قرار دادن خانواده محسنی می خواهند آنها از لحاظ قضایی مساله را پیگیری نکنند اما مسئوليت جان اين فعال به طور يقين برعهده نيروهای امنيتی است و آنها بايد پاسخگو باشند و ما اين مسئله را تا انتها پيگيری خواهيم کرد".

"برابر اصل 22 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، جان، مال، حيثيت و... شهروندان ‏ايراني در حمايت كامل قانون قرار داشته و مهمترين مصداق از مصاديق حقوق بشر و حقوق طبيعي انسانها، امنيت ‏جاني و حق حيات آنهاست

به گفته این مدافع حقوق بشر حاکمیت فعالین آذربایجانی را که در مناسبت های مختلف و با راه و منش های مدنی و مسالمت آمیز خواستار دستیابی به ابتدائی ترین حقوق خود هستند (تحصیل به زبان مادری) سرکوب نموده و در این راه از هیچ برخوردی دریغ نمی کند. حال اینکه کوشش مسالمت‌آمیز و مدنی برای ابراز تعلقات زبانی و قومی از حقوق اساسی هر شهروندی محسوب می‌شود.

علیرضا جوانبخت، سخنگوی کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان (آسمک) نیز می گوید:

"حکومت جمهوری اسلامی ایران در دو سال گذشته برای جلوگیری از تکرار اعتراضات ماه مه ۲۰۰۶ در آذربایجان پروژه های بسیار وحشتناکی را در دست اجرا داشته است. خبر مرگ فرهاد محسنی در زیر شکنجه عوامل اطلاعاتی حکومت، به خاک سپردن این فعال ملی آذربایجان بدون کالبد شکافی و تهدید خانواده او در خصوص عدم اطلاع رسانی، علامت تشدید این عملیات وحشتناک حکومتی است."

وی می افزاید: "عوامل امنیتی جمهوری اسلامی ایران از تاریخ ۲۲ مه ۲۰۰۶ تا کنون دهها معترض آذربایجانی را کشته و زخمی کرده اند. عدم وجود حمایت بین المللی کافی٬ موجب ادامه این روند از سوی حکومت شده است. اکنون برای حفظ سلامت و تامین امنیت جانی فعالان و زندانیان سیاسی آذربایجان به حمایت بین المللی احتیاج داریم و از تمامی فعالان حقوق بشر٬ روزنامه نگاران٬ نویسندگان و روشنفکران تقاضا داریم به کمک همکاران و همفکران آذربایجانی خود در زندانهای ایران بشتابند."

از طرفی مرگ این فعال خشم فعالان مدنی آذربایجانی را نیز به دنبال داشته است. این فعالان معتقدند این اقدام بخشی از ‏روند سرکوب حرکت های هویت طلبی توسط دولت است. آنها می گویند فعالان مدنی مناطق آذربایجان، نظیر ‏تبریز و نقده آماج ضربه های سخت تری از این سرکوب ها قرار گرفته اند.

سازمان عفو بین الملل می گوید در ماه جاری، بیش از ۱۰۰ فعال در تبریز دستگیر شده است که عده ای از آنها همچنان در زندان و بازداشتگاههای وزارت اطلاعات به سر می برند.

اسم فرهاد محسنی فرزند رحیم در یک سند دولتی:

http://www.asmek.org/2006/12/95.html

http://s3.tinypic.com/2vs1a55.jpg

خبر ناپدید شدن فرهاد محسنی:

http://www.savalansesi.com/2008/06/blog-post_07.html

http://www.autnews.eu/archives/1387,03,0009787

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387 ساعت 22:54 | لینک ثابت |

اختلاف بر سر زمین در مغان، و کشته شدن یک روستایی به دست سپاه

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

بر اساس گزارشات رسیده روز دوشنبه ۱۳ خرداد برابر با - ۲ ژوئن ۲۰۰٨ «نورالدين درگاهي»، در پی شلیک مستقیم نیروهای سپاهی در یکی از روستاهای پارس آباد مغان کشته شده است.

حادثه زمانی روی داده است که اهالي روستاي مرزی «قاراداغلي کندي» که در ۲ کیلومتری شمالغربی شهرستان پارساباد مغان زندگی می کنند، بار دیگر نسبت به تخليه اراضي زراعی محدوده روستا،که معتقدند سپاه پاسداران زمینهای زراعی حاصلخیز آنها را ضبط کرده است اعتراض می کنند، در این حال نیروهای سپاهی و انتظامی به سوی مردم معترض آتش گشوده و «نورالدين درگاهي»، نیز در اثر شلیک مستقیم گلوله جان خود را از دست می دهد.

بر اساس همین گزارش ۱۲ روستایی دیگر نیز در این حادثه زخمی. شده و به بیمارستانهای پارساباد مغان و اردبیل انتقال یافته اند که حال ۵ تن از آنها وخیم گزارش شده است.

به دنبال کشته شدن این روستایی، ‏نیروی انتظامی استان اردبیل و شهرستان پارس آباد مغان، حدود ۳۰ تا ۴۰ نفر را دستگیر کرده است. ‏هیچ یک از این دستگیریها با ارائه برگه و یا تفهیم اتهام ‏صورت نگرفته است.

به گزارش روزنامه نگاران و مدافعان حقوق بشر، از مغان هنگام مراجعه بستگان و نزدیکان زخمی شدگان به بیمارستان نیز برخی از دوستان و بستگان مقتول دستگیر شدند.«حاج حمزه درگاهي» پدر نورالدین درگاهی نیز، دستگیر و به مکان ‏نامعلومی برده شده است و به احتمال زیاد هم اکنون نیز در حبس بسر می برد.

در این میان بسیاری از خانواده های بازداشت شدگان هیچ اطلاعی از وضعیت نزدیکان خود ندارند و مشخص نیست که این افراد در کجا نگهداری می شوند. خانواده های بازداشت شدگان بیم دارند زندانیان تحت شکنجه قرار گیرند یا به طور غیرقانونی با آنها رفتار شود.

هم اينک نيروهاي سپاه تمام راههاي ارتباطي به چهار روستاي آيازکندي، قاراداغلي کندي، بويوک خانلي و خليل کندي را مسدود کرده و تحت کنترل خود گرفته اند.

مردم منطقه مغان می گویند «نورالدین» نخستین قربانی رفتار خشونت آمیز و خلاف قانون نیروهای انتظامی و سپاهی نبوده است.

سه سال پیش نیز این اعتراضات در مغان بوقوع پیوست که متعاقب آن چندین تن از اعتراض کنندگان جانشان را از دست دادند.

به گفته روستاییان و زمین داران مغانی این مسائل را در سفر رئیس جمهور به استان اردبیل با او در میان گذاشتند و دکتر احمدی نژاد بر لزوم حل مشکل تاکید کرده اما فقط برخی ازمجموعه توانستند به صورت ناقص دریافت (۳ هکتار زمین) به حق خود دست یابند.

خاطر نشان می شود آبانماه سال گذشته جمعی از ساکنان محدوده شرکت پارس مغان نیز به منظور احقاق حق خود مبنی بر واگذاری اراضی زراعی تصرف شده آنها توسط شرکت مذکور، در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کرده بودند.

آنها معتقد بودند شرکت پارس مغان با اجبار زمین های زراعی آنها را جهت توسعه این شرکت تصرف کرده و اکنون آنها خواستار باز گشت زمینهای مذکور به صاحبانش و احقاق حق خود هستند.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در جمعه هفدهم خرداد 1387 ساعت 1:39 | لینک ثابت |

وضعیت نامعلوم دهها فعال آذربایجانی در زندانهای ایران

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

با اينکه بیش از دو هفته از دومین سالگرد تظاهرات ۱ خرداد ۱۳۸۵ آذربایجان گذشته است اما هنوز تعدادي زيادي از فعالان هویت طلب در زندان و بازداشتگاه های وزارت اطلاعات تبريز به سر مي برند. بنا به گزارش هاي مدافعان حقوق بشر، از داخل کشور و خانواده هاي بازداشت شدگان، اکثر اين زندانيان از روند برخوردهاي صورت گرفته ناراضي هستند و مي گويند روند دادرسي به صورتي ناعادلانه در جريان است؛ و آنها از حق داشتن وکيل مدافع در زمان تحقيقات و مدت بازداشت محروم اند و حتي بازجويي ها در بسياري موارد همراه با فحاشي و ضرب و شتم صورت گرفته است.

به گفته خانم فاخته زمانی، مسئول انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران ( آداپ) «طی هفته های گذشته نزديک به ۱۰۰ نفر در تبریز بازداشت و شکنجه شده اند. که تعدادی از آنها هنوز هم در بازداشت گاه هاي اطلاعات زیر شکنجه های جسمی و روحی بسر می برند».

در حال حاضر از اين افراد، آقایان حسن اسدی، علی صدیقی، جمشید زارعی، کمال اشرفی ، احد رضوی ، حجت ولی پور، مهدی نجاری، امیر محمد بنائی سابق، فرشید مصطفائی، نادر محمدپور هنوز هم در بازداشتگاه اداره اطلاعات تبريز به سر می برند.

حسن اسدی از فعالان باسابقه در تبريز در روز 30 ارديبهشت ماه دستگير شده است. او پيش از اين چندين بار از جمله در سال گذشته، نزديک شش ماه در زندانهاي اداره اطلاعات تبريز و اردبیل به سر برده بود.

بنا به گزارشات رسیده آقایان "احد رضوی" و "امیر محمد بنائی سابق" نیز که ۲۰ اردیبهشت به جرم تکثیر و پخش اعلامیه بازداشت شده اند به شدت شکنجه شده اند.

بر اساس همین گزارش امیر محمد بنائی سابق که در پا پلاتین نیز داشته است در اثر شکنجه ها از آن ناحیه صدمه دیده و بشدت رنج می برد. او محروم از دسترسی به هرگونه امکانات پزشکی است.

اکبر حسین زاده، محمد راهنمایی، علی خاکپور، احد رضایی، حمید رضایی، محمد فرهادی، حسین میرزاخانی، صمد محمد جعفری، یاسر حیدرنژاد ، حجت مختارزاده ، ولی عبداله پور، مهدی دهقان ،مرسل بخشی، حجت سیفی نژاد، اصغر نعیمی، عبدالعجب تاروردیان،حسن حسین زاده، رحمان قاسمی، اسماعیل فتحی، حسن طوری، وحید رضایی، فرهاد محسنی، علی تدیون قراملکی، حجت تاروردیان دیگر بازداشت شدگان هفته های گذشته تبریز هستند که به احتمال زیاد هنوز هم در حبس هستند.

از سوی دیگر با اینکه هفته گذشته محمد رحمانی، ابراهیم طلوعی، حسن بعثت پور، عزیز ایمانی،صمد قروتنی، کریم محمدزاده، فیروز عباس قلیزاده، رضا عباس قلیزاده، وحید هاشم پور، سعید هاشم پور، ایرج حسنی در تبریز و حجت عراقی، سلمان عراقی، سالار عراقی، اکبر عبدالهی، پیام علمقلی لو در خوی با قرار وثيقه و ضمانت تا روز تشکيل دادگاه از زندان و بازداشتگاه هاي اطلاعات آزاد شده اند، هنوز هم دهها فعال در محل نامعلومی بدون تماس با خانواده خود بسر می برند. آقایان ماشااله رزمی، رامین رزمی و اکبر حسین زاده از جمله این فعالان هستند.

خانواده ها نیز در خصوص عدم ارسال خبر به رسانه ها و مجامع دفاع از حقوق بشر به شدت تهدید شده اند. از اين رو نگراني ها نسبت به شکنجه این فعالین نیز بيشتر شده است.

در شهرستان اهر نيز مأموران اداره اطلاعات در هفته گذشته، ضمن حمله به خانه هاي فعالان حرکت ملي آذربايجان در اين شهر، عده اي از آنها را دستگير و بعد از ۲۴ ساعت بازداشت آزاد کرده بودند..سخاوت عزتی نویسنده و شاعر اهری از جمله دستگيرشدگان می باشد.

نیروهای امنیتی هنگام بازداشت او پس از تفتیش خانه،کیس کامپیوتر، کتابها و دفترچه های یادداشتهای شخصی وی را نیز مصادره کرده بودند.

و در شهر نقده، به دليل کشته شدن تعدادي از تظاهر کنندگان دو سال قبل و تيراندازي مستقيم ماموران به مردم، امسال نیز چون سال گذشته حجم فشارها در اين شهر افزايش چشمگيري داشت. بر اساس گزارش مدافعان حقوق بشر محلي، با اینکه براي ممانعت از برگزاري تجمع در اين شهر، نيروهاي ضد شورش از شهرهاي کرمان، مهاباد و بوکان به نقده منتقل شده بود روز شنبه ۴ خرداد ۱۳۸۷مراسم دومین سالگرد جانباختگان چهارم خرداد ۱۳۸۵با شرکت هزاران نفر در مساجد جامع و کؤهول نقده و مسجد محمدیار و همچنین بر سر مزار جانباختگان در نقده و محمدیار برگزار شد.

در اعتراضات سراسری تورکهای آذربایجان در سال ۸۵ در اين شهر، دهها تن کشته و زخمي شدند که تلويزيون ايران کشته شدن چهار نفر از آنها به نامهاي توحيد آذريون، همت اسمزاده، حسين فتحي پور، عسگر قاسمي، را تأييد کرد.

در این میان از اورمیه نیز خبر می رسد وضعیت زندانیان سیاسی آذربایجانی در زندان اورمیه نیز وخيم است .

فریدون مهدی پور فعال سیاسی اهل اورمیه که از روز یکشنبه ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۶ در زندان اورمیه به سر می برد٬ از اول خرداد شروع به اعتصاب غذا کرده است. گفته می شود دلیل اعتصاب غذای این فعال شناخته شده حرکت ملی آذربایجان اعتراض به وضعیت زندانیان سیاسی زندان اورمیه و همچنین عدم موافقت با درخواست آزادی مشروط وی می باشد.

فریدون مهدی پور طبق دو حکم صادره از دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان غربی در بهمن ماه ۱۳۸۵ و شهریورماه ۱۳۸۶ به اتهامهای "اقدام عليه امنيت کشور و همكاری با گروهك تجزيه طلب آذربايجان جنوبی (پان تركيست)" و "توزیع اعلامیه و تبلیغ تجمع یکم خرداد سالروز اغتشاشات دوم خرداد سال ۱۳۸۵"٬ به سی و نه ماه و یک روز حبس محکوم شده٬ که ۹ ماه و یک روز حبس قطعی است و ۳۰ ماه آن به مدت ۴ سال تعلیق شده است.

همزمان با افزایش فشارها بر زندانیان سیاسی و عقیدتی آذربایجان اعضای خانواده این زندانیان نیز تحت فشارهای مضاعف قرار گرفته اند.

از اردبیل خبر می رسد فشارهای امنیتی نسبت به خانواده عباس لساني زنداني سياسي که در زندان یزد به سر مي برد افزایش یافته است. دادستان و اداره اطلاعات اردبیل به خانواده لسانی اعلام داشته اند که آقای لسانی باید بعد از آزادی از زندان یزد به یک شهر فارس نشین مهاجرت بکند در غیر اینصورت هر اتفاق و حرکتی در اردبیل و دیگر شهرهای آذربایجان روی دهد ما او را دستگیر و زندانی خواهیم کرد.

محرومیت از تحصیل، چهار دانشجوی دانشگاه تبریز

اگر چه بعضي مقامات وزارت علوم موضوع عدم ثبت نام دانشجويان ستاره دار را رد کرده بودند اما اخبار رسیده ازتبریز حاکیست، نادر مهد قره باغ، صمد پاشایی، ناهید بابازاده و امین امامی چهار دانشجوی دانشگاه تبریز هستند که با ارائه نشدن کارنامه آزمون کارشناسیس ارشد آن ها از سوی سازمان سنجش عملاً از تحصیلات تکمیلی محروم گشته اند.

این دانشجویان جهت پیگیری وضعیت خود به اداره گزینش استاد و دانشجوی وزارت علوم مراجعه کرده بودند که در نهایت مسئول این اداره آقای نوربخش دلیل محرومیت از تحصیل این دانشجویان را در مقطع کارشناسی ارشد، فعالیت های سیاسی آن ها در دوره کارشناسی اعلام کرده است.

همچنین سجاد رادمهر دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی مکانیک که بدلیل ممانعت مسئولین امنیتی دانشگاه تبریز از برگزاری جلسه دفاع پایان نامه ارشد خود محروم شده بود هفته پیش به کمیته انضباطی دانشگاه تبریز احضار شد.

دانشجویان دانشگاه تبریز در اعتراض به اقدامات مسئولین دانشگاهی در تعرض به حق تحصیل دانشجویان اقدام به توزیع گسترده ویژه نامه ها و تراکت در سطح دانشگاه نموده اند.

آذربایجانی
های ایران خواستار حقوقی در امور فرهنگی و زبان، از جمله حق تحصیل و آموزش به زبان مادری هستند.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در جمعه هفدهم خرداد 1387 ساعت 1:38 | لینک ثابت |

گونئی آذربایجاندا اینسان حاقلاری تاپدالانماسی و خاریجده یاشایان آذربایجانلی لار

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

ماحمود احمدی نژادین ۱۳۸۴ اینجی ایلدن ایران جمهور باشقان لیغینا سئچیلدییندن و ۱۳۸۵ اینجی ایلده آذربایجان خرداد اعتراض لارینین باش وئرمه سیندن سونرا گونئی آذربایجان دا اینسان حاقلاری نین تاپدالانماسینا میللی فعاللاری نین توتولما حاللاری نین - چوخالماسی - اونلارا تعضیقلرین آرتماسینا شاهید اولموشوق.

بو گون آذربایجانلی مدنی - سیاسی - اینسان حاقلاری فعاللاری- ژورنالیست لر - اویرنجی لر اوز میللی و مدنی ایستک لری یولوندا حبسه گئدیرلر- تحصیل دن و یا ایشلریندن آتیلیرلار. بئله بیر دورومدا اینسان حاقلاری مساله سینه دیققت یئتیرمک بو گون بوتون آذربایجانلی فعاللارین اوزللیکله خاریجده یاشایان سویداشلاریمیزین اوزه رینه دوشن بیر وظیفه دیر. اونلار ایچه ریده کی آذربایجانلی لار لا بیرلیکده اوز گئنیش فعالیت لری ایله بین الخالق تشکیلاتلارین دیققتینی آذربایجان مساله سینه گتیرمه لیدیرلر.

گونئی آذربایجاندا حبس ائدیلن سیاسی فعاللارین ایشگنجه یه معروض قالدیغی - اونلارا قارشی ساختا ایتتهام لارین ایره لی سورولدویو و آی لار حبس لر وئریلمه سی باره ده معلوماتلار بیر بیری نین آردینجا گلیر.

بو معلوماتلار البته کی کامیل دئییل دیر چونکو خبرلر اساسا" فعاللارین عایله سیندن،  دوستلاریندان، حرکات عضولریندن الده ائدیلیرو عایله لرله تماس یاراتماق همیشه ده مومکون اولمور و یا عایله لر تهدید آلتیندا ساخلاندیغیندان حبس ائدیلن عضو لری باره ده معلومات وئرمه مک له خبردارلیق ائدیلیرلر. تصور ائدون کی، حبس ائدیلن، ایزله نن، نظرده ساخلانیلان، ضمانت له آزادلیغا بوراخیلان حرکات چی لارین ائولری لری ده نظارته آلینیر و گودولور، تلفون لاری دینله نیلیر، اونلار باره ده هر هانسی معلوماتلاری یاییلماماسی اوچون یاخین دوستلاری بئله نظارت گوتورلور .دیگر عایله عضولری، قارداشلاری،حیات یولداشلاری دا حبس ائدیلیر. دئمک ایران دولتی گونئی آذربایجان میللی حرکتی  نین ماهیتی نین آچیقلانماسیندان قورخور، معلوماتلارین خاریجده و خالق آراسیندا چیخاریلماسی نین قارشی سینی آلماغا چالیشیر.

آمما بو چتین لیک لرله عایله لر، فعاللار جانلارینی خطره سالاراق، بو یولدا هزینه لر وئره رک خبرلری اینسان حاقلاری فعاللارینا چاتدیرییرلار و البته کی آذربایجانلی اینسان حاقلاری فعاللاری محدود ایمکانلارینا باخمایاراق بو معلوماتلاری بین الخالق تشکیلاتلارا و مدیالارا چیخارتماق دا سعی گوسته رییرلر. آمما هله ده دونیا یئته رینجه بو باره ده معلوماتلی دئییل بونون سببی ایسه خاریجده یاشایان آذربایجانلی لارین دوزگون فعالیت لر یئرینه، انرژی لرینی منفی حرکتلره، داخیلی چکیشمه لره، تشکیلاتلار و شخصلر آراسیندا اختلاف لارا صرف ائتمه سی و ایش یئرینه تکجه اوتوروب دوشدویوموز گونه مرثیه لر اوخوماق دان علاقه دار دیر. بونا باخمایاراق کی بیزیم بو گون تکجه فارس شوونیستینه لعنت اوخوماقلا مسئله لریمیز حل اولونمایاجاق . ایچه ریده فعاللار مبارزه یولوندا مختلیف تعضیقلر له اوزله شدیگی زامان بیز نه لرله مشغولیق بو خاریجی اولکه لرده کی فعالیتیمیزه هئچ بیر قاداغا یوخدور. گوز آلتیندا دئییلیک . ایشگنجه اولونموروق و حبس وئریلمیر.

بو گون خاریجده یاشایان و دوزگون فعالیت گوسترن لر بارماق ساییندان آزدیلار. تاسف لرله تا او زامانا قده ر کی بیزیم خاریجده یاشایان سویداشلاریمیز تکرار دانیشیق سوزلرین بوراخماییب و عملی فعالیته کئچمه یه جک لر هر نه بیزیم ایسته دییمیز کیمی اولمایاجاق.  بو گون مساله لریمیزی خاریجی مدیالارا چیخاریلماسینا بویوک احتیاج واردیر. اگر بیز بو گون بونو ائده بیلمه سک، ایران حاکیمیتی داها آزغینلاشاجاق، فعاللاریمیزی آرتیق اینجیدیب و میللی حرکاتیمیزی سرکوب ائده جک دیر. بونا ایمکان وئرمه مک اوچون هامیمیز چالیشمالییق.آذربایجان تشکیلاتلاری بین الخالق استانداردلارلا قورولوب و سیستئملی فعالیت گوسته رمه لیدیرلر.ایش قانونلارینی رعایت ائدیب و لایحه نین وئره جگی نتیجه نی دوشونه رک آددیم آتمالیدیرلار.

 خاریجده یاشایان سویداشلاریمیز اینسان حاقلاری تشکیلاتلاری ایله داها چوخ علاقه یاراتمالیدیرلار. همین تشکیلاتلار واسیطه سی ایله حقیقت لریمیزی دونیا ایجتیماعاتینا چاتدیرماق ، بعضی تدبیرلری حیاتا کئچیرمک مومکوندور. دیاسپورا تشکیلاتلاری گونئی آذربایجانلا باغلی آیری - آیری بین الخالق تشکیلاتلارا، آوروپا اولکه لرینده پارلمانت قوروملاری ایله سیخ علاقه یاراتمالی، بو ایستیقامت ده فعالیت گوسترمه لیدیرلر.

 گونئی آذربایجان میللی حرکاتی نین تملی اینسانی ایستک لره، دونیادا قبول ائدیلمیش اینسان حاقلاری قانونلارینا، وطنداش آزادلیغی و مدنی حاقلارین برابر قورونماسی اصوللارینا سویکه نیر.

 ایراندا سیاسی فعاللاریمیزین حقوقولارینین پوزولماسی نین اوزه چیخارتیلماسی ایله یاناشی اینسان حاقلاری نین گئنیش بیر آنلاملی اولدوغونو دا نظره آلاراق  ایقتیصادی - سیاسی - ایجتیماعی - کولتوره ل حاقلارینی دا مطرح ائتمگه بویوک ایمکانلار وار. بو اوزللیک لری میللی حرکتیمیزده یایماق گونوموزون ان واجیب مساله لریندن دیر.  تجروبه گوسته ریب کی بئله فعالیت لر هر زامان اوغور الده ائدیب چونکو موعاصیر دونیا دموکراسی و اینسان حاقلارینی بسله ییر.

بو گون میللت لر وارکی سای باخیمیندان چوخ آزدا اولسالاردا بویوک لابی چی لیک گوجونه مالیک دیرلر. و بیزده بیر میللت اولاراق اوزوموزه بونو هدف قویاراق کی ایچه ریده گئدن حرکاتی خاریجده تانیتدیراق بو یولدا سیستم لی فعالیت میزله بین الخالق جمعیتین دیققتینی و حیمایه سینی حرکتمیزه جلب ائتمه لیک، بلکه بو ایش بیر گون ده یا بیر آی دا اولمایا آمما زامانلا بیزده او یئره چاتا بیله ریک. بو شرط له کی هدف یاددان چیخمایا و توتدیغیمز یولدا ، دوزگون اصوللارلا فعالیت گوستره ک.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در یکشنبه پنجم خرداد 1387 ساعت 15:12 | لینک ثابت |
سرکوب و دستگیری های گسترده در آذربایجان

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

بر اساس گزارش های رسیده از آذربایجان، امروز همزمان با دومین سالگرد اعتراضات سراسری تورکهای آذربایجان (خرداد ۱۳۸۵) نیروهای از پیش آماده جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تجمعات احتمالی تدابیر خاص امنیتی را بر شهرهای آذربایجان حکم فرما و بار دیگر اقدام به دستگیری و ضرب و شتم دهها فعال آذربایجانی پرداخته است.

روزنامه نگاران و مدافعان حقوق بشر ، از تبریز، خبر می دهند امروز خیابان ها مملو از نیروهای سپاه، بسیج، نیروی انتظامی و لباس شخصی ها بود. ماموران موتورسوارو خودروهای ضد شورش با اتوبوس های مملو از نیروهای گارد ویژه در سطح شهر ظاهر شده و به ایجاد جو وحشت و ارعاب در بین مردم دامن زده بودند.

حسن ارک، جمشید زارعی(۳۲ ساله)، حمید رضایی( ۳۵ ساله)، حجت تاری وئردیان(۳۹ ساله)،احد رضوی، اکبر حسین زاده،حسین میرزاخانی و علی صدیقی از جمله بازداشت شدگان در تبریز هستند.

در شهرهای دیگر نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. بنا به گزارشات منتشره، در شهرستان اورمیه از چندین روز قبل بیش از۱۵۰ نفر از فعالین حرکت ملی آذربایجان به مراکز اطلاعاتی و امنیتی احضار و بعد از اخذ تعهد کتبی آزاد شده بودند. به گزارش مدافعان حقوق بشر در این شهر دیروز و بعد از ظهر امروز چهارشنبه اول خرداد مغازه و منزل چند تن از فعالین شناخته شده مورد حمله مامورین اطلاعات قرار گرفته است .

اخباری مبنی بر بازداشت روزنامه نگار و فعال سرشناس ائلیاز یئکنلی در این شهر وجود دارد .

در شهر نقده، به دلیل کشته شدن تعدادی از تظاهر کنندگان سال ۸۵ و تیراندازی مستقیم ماموران به مردم،مثل همیشه حجم فشارها در این شهر افزایش چشمگیری داشته است. بر اساس گزارش فعالان مدنی از نقده، برای ممانعت از برگزاری تجمع روز ۴ خرداد ۸۷ در این شهر، نیروهای ضد شورش غیر بومی به نقده منتقل شده اند.

دو سال پیش در این شهر، دهها تن کشته و زخمی شدند که تلویزیون ایران کشته شدن چهار نفر از آنها به نامهای توحید آذریون، همت اسمزاده، حسین فتحی پور، عسگر قاسمی، را تأیید کرد.

همچنین در شهرستان خوی نیز طی چند روز گذشته پنج دانشجو بنامهای حجت عراقی ، سلمان عراقی ، سالار عراقی ، اکبر عبدالهی و پیام علمقلی لو دستگیر شده و تاکنون در محل نامعلومی نگهداری مس شوند.

و در میاندوآب،بهبود قلی زاده،جلال کودریلو،داریوش عندلیبیان و علی سلطانی، شاهين حسنی، شاهرخ فرامرزي، عين اله آهنگري، مصطفي دولتخواه، امير آقازاده، مرتضي لك، بهكام محمدي، ولي الله ظهرابي از جمله کسانی هستند که در روزهای گذشته از به اداره اطلاعات میاندوآب(قوشاچای) احضار و تحت فشار قرار گرفته اند.
در پایان لاذم بذکر است اخبار منتشر شده به هیچ وجه شامل تمام موارد موجود نمی باشد. در واقع انعکاس تمام اخبار مربوط به نقض حقوق بشر در آذربایجان با توجه به فشار و خفقان شدید بسیار سخت است.
نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در پنجشنبه دوم خرداد 1387 ساعت 3:27 | لینک ثابت |
تدارک گسترده سپاه و بسیج برای سرکوب تظاهرات ۱ خرداد ملت آذربایجان

واحید قاراباغلی
vahidqarabagli@gmail.com

بدنبال پخش گسترده سی دی و اعلامیه برای شرکت مردم شهرهای آذربایجان در تظاهرات روز اول خرداد شهرهای آذربایجان از یکماه پیش به پادگان نظامی تبدیل شده است.

از شهرهای تبریز، اورمیه،اردبیل،زنجان،نقده ( سولدوز)، مشکین شهر ( خیاو)، پارساباد ( مغان شهر ) ، میاندوآب ( قوشاچای)، خوی،مرند و... خبر می رسد که نیروهای بسیج نیز حتی هم اکنون بحالت آماده باش کامل در آمده اند و به کلیه پایگاههای بسیج محلات اسپری اشک آور و سایر اقلام ضد شورش داده شده است و حتی در برخی محلات اجازه تیر نیز صادر شده است .

از بسجیان عضو پایگاههای مقاومت بسیج خواسته شده که در روزهای اخیر در دسترس باشند و از شهر خارج نشوند و هم چنین منازل فعالین و هویت طلبان محله خویش را تحت نظر داشته باشند .

به بهانه برقراری امنیت؛ نیروهای یگان ویژه مسلح به باتون التریکی و گاز اشک آور در نقاط حساس شهرها مستقر شده اند.

حضور نیروهای اطلا عاتی در سطح شهرها بسیار مشهود است در سطح دانشگاها ؛ فعالین دانشجویی مورد تهدید نیروهای امنیتی و حراست دانشگاهها واقع شده اند که در صورت شرکت در تظاهرات به سختی مجازات خواهند شد خانواده های فعالین دانشجویی و سایر فعالین بصورت تلفنی مورد تهدید قرار گرفته اند.

روزانه تعدادی از فعالین آذربایجانی ناپدید می شوند و هیچ مرجعی پاسخ گوی چشمان اشک بار و التماسهای مادران این افراد نیست .

منزل مسکونی آن دسته از فعالینی که تاکنون دستگیر نشده اند تحت کنترل شدید قرار داد خطوط تلفن ثبت و موبایل این افراد نیز از سوی مخابرات و نیروهای امنیتی شدیدا کنترل می شود و حتی در سطح شهرها شایع شده است که از نیمه شب سه شنبه 31 اردیبهشت SMS قطع خواهد شد.

نوشته شده توسط واحید قاراباغلی در دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387 ساعت 23:14 | لینک ثابت |
 
business article